افزایش ۳۴ درصدی درخواست‌ها برای برنامه توسعه Ikusmira Berriak در سن سباستین در سالی موفقیت‌آمیز

برنامه اقامت Ikusmira Berriak در سن سباستین برای یازدهمین سال خود با مجموعه‌ای از پروژه‌های جدید و هیجان‌انگیز در حال توسعه بازگشته است. این برنامه که در سال ۲۰۱۵ برای ترویج استعدادهای نوظهور ایجاد شد، با همکاری مرکز بین‌المللی فرهنگ معاصر تاباکالرا و مرکز آموزشی الیاس کره‌تا زینه اسکولا (EQZE) ارائه می‌شود. هر سال پنج اقامت به فیلمسازان ارائه می‌دهد.

برنامه شامل اقامت هشت هفته‌ای است که به دو مرحله تقسیم می‌شود. همچنین، یک برنامه راهنمایی هفت‌ماهه بین ماه‌های مارس و سپتامبر را در بر می‌گیرد که در تاریخ‌های جشنواره به اوج خود می‌رسد.

اوج‌گیری برنامه در جشنواره

در طول جشنواره، فیلم‌سازان دو هفته آخر اقامت خود را در ساختمان تاباکالرا به پایان می‌رسانند. آن‌ها در فعالیت‌های حرفه‌ای که شامل جلسات ارائه، شبکه‌سازی و ملاقات‌های شخصی یک به یک است، شرکت می‌کنند.

برنامه ایکوسمیرا بریاک با افزایش چشمگیر ۳۴ درصدی در تعداد درخواست‌ها امسال موفقیت خود را به اثبات رسانده است. مایلن فرانکو از ایکوسمیرا بریاک در گفت‌وگو با ورایتی پیش از استقبال از گروه امسال در شهر باسک، این افزایش محبوبیت را به “فرآیند بازتاب داخلی” بین سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ نسبت می‌دهد. این فرآیند منجر به بازتعریف ساختار و روش‌شناسی برنامه با تمرکز بر بین‌المللی‌سازی شد. این تحول نقطه عطفی بود. از آن زمان، تعداد ارسال‌ها به طور پیوسته افزایش یافته و در آخرین فراخوان به ۴۸۷ پروژه رسیده است. برای مقایسه، نسخه‌های اولیه برنامه بین ۳۰ تا ۴۰ پیشنهاد در سال دریافت می‌کردند.

از زمان راه‌اندازی، ایکوسمیرا بریاک از توسعه ۵۶ پروژه سمعی و بصری حمایت کرده است. از این تعداد، ۲۸ پروژه در جشنواره‌های بین‌المللی فیلم به نمایش درآمده‌اند.

حمایت از فیلمسازان و حرفه سینمایی

فرانکو اضافه می‌کند: “موفقیت از سفری که با هم طی می‌کنیم ناشی می‌شود. این موفقیت نه تنها با حمایت از یک پروژه خاص، بلکه با پشتیبانی از خود فیلمسازان و حمایت از کل حرفه سینمایی آن‌ها به دست می‌آید.”

امسال به عنوان دوره‌ای برجسته در نمایش موفقیت این ابتکار عمل شناخته شده است. فیلم “نگاه مرموز فلامینگو” اثر دیگو سپدس (کلاس ۲۰۲۰) جایزه برتر بخش نوعی نگاه جشنواره کن را به دست آورد. همچنین، فیلم “پیچک” اثر آنا کریستینا باراگان (کلاس ۲۰۲۲) جایزه بهترین فیلمنامه را در بخش افق‌های ونیز کسب کرد. دیگر شرکت‌کنندگان سابق، مانند جائومه کلارت موکسارت با فیلم “رودخانه عجیب” و گابریل آزورین با فیلم “شب گذشته تبس را فتح کردم” نیز آثار خود را با استقبال در ونیز ارائه کردند.

فشار موفقیت بر تیم اجرایی

آیا موفقیت مکرر برنامه فشار بیشتری بر تیم اجرایی آن وارد می‌کند؟ مایالن می‌گوید: “نمی‌توانم بگویم که ما احساس فشار می‌کنیم. آنچه احساس می‌کنیم حس عمیقی از مسئولیت و احترام به کاری است که انجام می‌دهیم و ارائه می‌دهیم. هر سال، ما تلاش می‌کنیم تا با تأمل در خود، به نیازهای جاری و همیشه در حال تغییر یک صنعت پرسرعت تطبیق پیدا کنیم.”

به عنوان مثال، فرانکو به دو جایزه‌ای که سال گذشته معرفی شدند اشاره می‌کند:

جایزه سیدرال و کاسا وابی

جایزه سیدرال حداقل ۱۰,۰۰۰ یورو (۱۱,۷۰۰ دلار) به عنوان تضمین حداقل برای توزیع بین‌المللی ارائه می‌دهد. همچنین، جایزه کاسا وابی یک ابتکار میان‌رشته‌ای است که مأموریت آن ترویج تبادل ایده‌ها از طریق تشویق به گفتگوی باز و سازنده است.

گروه امسال و نقش کمیته انتخاب

در مورد گروه امسال، فرانکو از کار کمیته انتخاب که شامل نمایندگانی از هر نهاد شریک (جشنواره سن سباستین، تاباکالرا و EQZE) است، تمجید می‌کند. او می‌گوید: «فراتر از ایده‌های نوآورانه یا موضوعاتی که به آن‌ها می‌پردازند، برنامه تأکید ویژه‌ای بر شناسایی یک دیدگاه سینمایی منحصر به فرد دارد. فیلمسازانی با صدای متمایز و پتانسیل حمایت در طول زمان، فراتر از یک پروژه واحد.»

جلسات Ikusmira Berriak، با تشکر از جشنواره فیلم سن سباستین

هماهنگ‌کننده اضافه می‌کند: “پروژه‌های انتخاب شده امسال از سینمای هیجان‌انگیز و ژانر تا روایت‌های عمیق اجتماعی را در بر می‌گیرند. همچنین داستان‌هایی وجود دارند که دیدگاه انتقادی نسبت به سرمایه‌داری و دینامیک طبقاتی ارائه می‌دهند. این پروژه‌ها به‌طور استثنایی ابعاد و تنش‌های متعدد را که هم جامعه معاصر و هم صنعت فیلم با آن‌ها مواجه هستند، به تصویر می‌کشند. هر کدام از آن‌ها نگرانی‌ها و چالش‌های کنونی را از دیدگاه‌های بسیار متفاوتی بررسی می‌کنند و در عین حال راه‌های جدیدی برای بررسی روایی و زیبایی‌شناختی آن‌ها پیشنهاد می‌دهند.”

پروفایل پروژه‌های شرکت‌کننده

در زیر پروفایل‌های کوتاهی از تمامی پروژه‌های شرکت‌کننده در برنامه امسال ایکوسمیرا بریاک را خواهید یافت:

“۹۰۰ تن” (“۹۰۰ toneladas”)، کارگردان: دانیل سوآرس – پرتغال

(O Som e a Fúria)

فیلم کوتاه “بد برای یک لحظه” ساخته سوارس موفق به دریافت تقدیر ویژه برای فیلم کوتاه در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۴ شد. آثار او در رویدادهای بزرگی مانند لوکارنو و تلوراید به نمایش درآمده است.

داستان فیلم بلند ساندرو

اولین فیلم بلند او داستان ساندروی ۳۳ ساله را روایت می‌کند. ساندرو شب‌ها خیابان‌های لیسبون را تمیز می‌کند و روزها از دوقلوهایش مراقبت می‌کند. با وجود مشکلات مالی، او یک خودروی اسپرت می‌خرد. هزینه این تجمل را از طریق کار جنسی تأمین می‌کند. این حرکت حس هویت او را مبهم خواهد کرد.

“کابوی بیلی” (“Il Cascatore”)، کارگردان: فده جیانی – ایتالیا، اسپانیا

(Kino Produzioni)

کارهای جیانی جوایزی از انجمن کارگردانان آمریکا و گاتهام دریافت کرده‌اند. فیلم کوتاه او “کابوی بیلی” در هفته منتقدان ونیز به نمایش درآمده است.

اولین فیلم بلند جیانی

اولین فیلم بلند این کارگردان در حومه رم در دهه ۱۹۶۰ اتفاق می‌افتد. در آنجا، زمین‌های خاکی به عنوان صحنه‌های فیلم‌های وسترن استفاده می‌شوند. بیانکای ۱۲ ساله با رویای بدل‌کاری، مرزهای جنسیتی را محو می‌کند. وقتی یک تهیه‌کننده فیلم به دنبال استعدادهای مردانه می‌آید، او زندگی جدیدی به عنوان بیلی خلق می‌کند.

«بازگشت به دره» («Retorno al Valle»)، کارگردان: خایمه پورتاس کاستیلو – اسپانیا

(Películas Maria S.L.U.)

اولین فیلم بلند کاستیلو، «Historias de Pastores»، سال گذشته در روتردام به نمایش جهانی درآمد. فیلم‌های کوتاه او به طور گسترده‌ای در سراسر اسپانیا به نمایش درآمده‌اند.

درام حسی و داستان لوز و پدرو

دومین فیلم بلند او یک درام حسی است که داستان لوز و پدرو جوان را دنبال می‌کند. آن‌ها به طور تصادفی در کارخانه روغن زیتون با هم ملاقات می‌کنند. اما از وجود عمر که در بیمارستان صومعه نزدیک دراز کشیده است، بی‌خبرند. به تدریج، این سه نفر نقش الهی در رابطه‌شان را کشف خواهند کرد.

فیلم «La Koreana, un poema ferromagnético de luz y memoria»

کارگردان: جوانا مویا بلانکو – اسپانیا

(Sirimiri Films)

مویا از بیلبائو یک زمین‌شناس و هنرمند چندرشته‌ای است. فیلم کوتاه او در سال ۲۰۲۲ با عنوان «همه چیز را نمک می‌پوشاند» در جشنواره‌هایی مانند مالاگا و داک‌لیسبوا به نمایش درآمده است.

فیلم بلند «لا کوریانا»

«لا کوریانا»، اولین فیلم بلند او، از یک پرتره خانوادگی نشأت گرفته است. این فیلم با استفاده از مقیاس زمان زمین‌شناسی به بررسی حافظه یک کوه از طریق یک روایت غیرخطی می‌پردازد. این پروژه توسط مرکز اقامت ماتادرو به همراه سینتکا، مشاوره نوکا (تاباکالرا) و آزمایشگاه دیر‌دیرا انتخاب شده است.

رقص سایه‌ها

«رقص سایه‌ها» («La danza de las sombras»)، کارگردان: کتی میترانی – فرانسه

(ادی سینما)

این اولین فیلم بلند میترانی، فیلمساز کلمبیایی مستقر در نیویورک است. فیلم‌های کوتاه او مانند “Buzzkill” و “Sombras Nada Más” در پنج سال گذشته در جشنواره‌های بین‌المللی مهمی به نمایش درآمده‌اند.

تعطیلات لوکس ایوان

این فیلم ایوان را در تعطیلاتی لوکس در سواحل شمالی کلمبیا نشان می‌دهد. اتفاقات عجیبی رخ می‌دهد. او با یک شمن عجیب درگیر می‌شود. سپس طوفانی خطرناک به وقوع می‌پیوندد و در نهایت، شوهرش در شرایطی مرموز می‌میرد. ایوان با بحرانی حل‌نشده در ایمان خود مواجه است و باید برای حفظ آبروی خانواده‌اش تلاش کند.

«سایرن‌ها» («Sirenas»)، کارگردان: الکساندرا لاتیشف سالازار – کاستاریکا

(Linterna Films)

فیلم اول لاتیشف سالازار با نام «مدئا» در سن سباستین به نمایش درآمد. این فیلم در بیش از ۵۰ جشنواره در سراسر جهان به نمایش گذاشته شد. همچنین به عنوان نامزد کاستاریکا برای بهترین فیلم بین‌المللی اسکار در سال ۲۰۱۷ انتخاب شد. او به همراه نیکولاس وونگ، یکی از بنیان‌گذاران لینترنا فیلمز است.

درام جادویی «سایرن‌ها»

«سایرن‌ها» یک درام واقع‌گرای جادویی است. این فیلم درباره زنی است که پس از گم شدن همسرش در دریا، به خانه‌ای مهمان‌پذیر می‌پیوندد. این خانه توسط زن‌ها و افراد غیر دودویی اداره می‌شود که خود را «سایرن» می‌نامند.