📋 خلاصه مقاله:
بارونسون E&A به دلیل افزایش هزینههای تولید و کاهش درآمد در کره، به همکاریهای بینالمللی روی آورده است. این شرکت با گسترش به بازارهای جهانی، به ویژه اندونزی، به دنبال کارگردانان با استعداد و پروژههای متنوع است. همچنین، چالشهای سیستم تأمین مالی ژاپن و اهمیت همکاریهای جهانی در صنعت فیلمسازی بررسی شده است.
بارونسون E&A، استودیو تولید و توزیع پشت فیلم «انگل»، تأیید کرده است که افزایش شدید هزینههای تولید و کاهش درآمد فیلم در کره، تولیدکنندگان محلی را به سمت همکاریهای جهانی سوق میدهد.
چالشهای صنعت فیلمسازی در کره
یونهی چوی، مدیرعامل بارونسون E&A، در یک سمینار درباره همکاریهای بینالمللی در TIFFCOM، بخش بازار جشنواره بینالمللی فیلم توکیو، به چالشهای پیش روی صنعت اشاره کرد. او بر اهمیت همکاریهای بینالمللی برای مقابله با این چالشها تأکید کرد.
چوی گفت: «در کره، صنعت فیلم با مشکلاتی مواجه شده است. در عین حال، هزینههای تولید به طور قابل توجهی افزایش یافته است.» او افزود: «با افزایش هزینههای نیروی کار و قیمتهای عمومی، هزینههای تولید به طور متوسط در همه جا افزایش یافته است. از آنجا که سود حاصل از فیلمها کاهش یافته، این سرمایهگذاریها دشوارتر شدهاند.»
گسترش به بازارهای بینالمللی
استودیو کسب و کار خود را به بازارهای بینالمللی گسترش داده است. این استودیو مجموعهای از فیلمهای تکمیل شده از تایوان («خانم شامپو»)، ویتنام («پروانه گریه نکن») و اندونزی («رانگا و چنتا») دارد.
بازار اندونزی به ویژه برای بارونسون E&A جالب توجه است.
چوی گفت: «کشوری که اخیراً بیشترین همکاری را با آن داشتهایم، اندونزی است. دلیل این همکاری، رشد سریع اندونزی در جهان است. این کشور هنوز فضای زیادی برای رشد بیشتر دارد.»
ظهور کارگردانان با استعداد در اندونزی
او افزود: «کارگردانان جدید و با استعدادی در اندونزی در حال ظهور هستند. در گذشته، ژانرهای فیلمهای موفق محدود به ترسناک و درامهای مذهبی بود. اما اخیراً تقاضا برای فیلمهای متنوع افزایش یافته است. کارگردانان با استعدادی چنین پروژههایی را به ما ارائه میدهند.»
تعهد به همکاری با کارگردانان برجسته
برای تقویت تعهد خود، این شرکت اخیراً قرارداد دو سالهای با کارگردان برجسته اندونزیایی، جوکو انور امضا کرده است. بارونسون E&A فروشهای خارجی برای فیلم آینده این کارگردان، «روح در سلول» را مدیریت میکند.
به همراه همکار خود، تهیهکننده ژاپنی کاوای شینیا (“Ring”، “Yi Yi”)، چوی به استراتژی کمپین پیچیدهای اشاره کرد که “Parasite” را به اولین فیلم غیرانگلیسیزبان تبدیل کرد که جایزه بهترین فیلم را برد.
انتخاب توزیعکنندگان خارجی
چوی گفت: “از ابتدا، ما توزیعکنندگان خارجی را انتخاب کردیم که میتوانستند در کمپین اسکار شرکت کنند. این شرکتها باید تجربه، اشتیاق و اراده برای ارتقاء این فیلم را داشته باشند.” او افزود: “پس از برنده شدن نخل طلای جشنواره فیلم کن، بلافاصله کمپین اسکار را با همکاری توزیعکننده آمریکایی نئون آغاز کردیم.”
کمپین آکادمی و موفقیت آن
کمپین آکادمی تقریباً مانند یک کمپین انتخاباتی است. ما باید دائماً توجیه و مبنایی برای رأی دادن آکادمی به این فیلم ایجاد میکردیم. در آن زمان، در ایالات متحده تمایل زیادی به سمت فیلمهای متنوع وجود داشت. کارگردان بونگ جون هو کمپین بسیار جذابی را هدفگذاری شده به اعضای آکادمی اجرا کرد که به نظر من به موفقیت کمک کرد.”
کاوای به نقطهنظر متفاوتی اشاره کرد و به اشتباهات ناشی از بیتجربگی که منجر به شکست کمپین جوایز اسکار در سال ۲۰۰۰ برای فیلم «Yi Yi: A One and a Two» اثر ادوارد یانگ شد، پرداخت. این فیلم جایزه بهترین کارگردانی را در جشنواره کن برده بود.
چالشهای پیش روی فیلم در جوایز اسکار
با وجود تحسینهای منتقدان، کاوای دیر متوجه شد که این فیلم واجد شرایط برای جوایز اسکار نیست. او گفت: «بعد از اینکه جایزه بهترین فیلم خارجی را از انجمن منتقدان فیلم لسآنجلس بردیم، به شرایط جوایز اسکار نگاه کردم و متوجه شدم که فیلم باید تا پایان دسامبر حداقل دو هفته در کشور خود به نمایش درآید. وقتی این را فهمیدم، دیر شده بود، اما تصمیم گرفتیم که تلاش کنیم. به سرعت فیلم ادوارد یانگ را در دسامبر برای یک دوره در شیبویا به نمایش گذاشتیم.»
مشکلات فنی و عدم موفقیت در اسکار
با وجود این تلاشها، فیلم به دلیل یک مشکل فنی دیگر نتوانست نامزد جایزه اسکار شود.
کاوای ادامه داد: «ما آن را به عنوان یک تولید مشترک در نظر گرفته بودیم. از آنجا که تهیهکننده ژاپنی بود و بیشتر تأمین مالی نیز از ژاپن بود، فکر میکردیم به عنوان یک فیلم ژاپنی تعریف شود. با این حال، در نهایت به دلیل اینکه کارگردان تایوانی بود و بیشتر مکانها در تایوان قرار داشت، به عنوان یک فیلم تایوانی قضاوت شد. از آنجا که در تایوان نمایش داده نشده بود، غیرقابل قبول تلقی شد.»
نظرات کاوای درباره سیستم تأمین مالی ژاپن
کاوای همچنین نظراتی درباره سیستم تأمین مالی کمیته تولید منحصر به فرد ژاپن (seisaku Iinkai) داشت. در این سیستم، کمیتههایی از شرکتها گرد هم میآیند تا سرمایهگذاری کنند و ریسکها را به اشتراک بگذارند.
تولید مشترک فیلم «ریکیدوزان»
کاوای تهیهکننده اصلی فیلم «ریکیدوزان» در سال ۲۰۰۴ بود. این فیلم به عنوان یک تولید مشترک ۷۰۰ میلیون ین (۴.۵ میلیون دلار) برنامهریزی شده بود و به طور مساوی بین سرمایهگذاران ژاپنی و کرهای تقسیم شده بود.
کاوای گفت: «هنگامی که فیلمنامه در حال توسعه بود، یکی از پنج شرکت در کمیته تولید ژاپنی گفت که داستان بد است. بزرگترین سرمایهگذار گفت که به هیچ وجه نمیتوانند این کار را انجام دهند و کنار کشیدند. وقتی یکی از اعضای کمیته تولید کنار میکشد، بقیه هم کنار میکشند. در آن زمان برای طرف کرهای احساس بدی داشتم، اما تمام پول نیمه ژاپنی توسط طرف کرهای، CJ، پوشش داده شد.»
چالشهای سیستم کمیته تولید
او از ناتوانی در تصمیمگیری سریع تحت سیستم کمیته تولید ابراز تاسف کرد. «شما نیاز به توانایی پاسخگویی فوری دارید، یک تهیهکننده که بتواند قضاوت کند. سیستم کمیته تولید، از سوی دیگر، نیاز به توافق همگانی برای پیشرفت دارد. این سیستم مزایای خود را دارد، مانند پوشش ریسک و استفاده از شرکتهای رسانهای خود برای تبلیغ، اما هنگام کار با شرکای خارجی، مسائلی مانند سرعت همیشه به وجود میآید.»




