فیلم‌فستیوال فیلم‌لند جف نیکولز: گفتگوی بزرگ در لیتل راک

جف نیکولز تمایلی ندارد که فیلملند را یک “جشنواره فیلم” بنامد. البته این اصطلاح برای رویداد فرهنگی مستقر در آرکانزاس که توسط فیلمساز متولد لیتل راک، که آثارش شامل “داستان‌های شاتگان” و “موتورسواران” است، به همراه کاترین تاکر در سال ۲۰۱۷ تأسیس شده، مناسب به نظر می‌رسد. اما این واژه به‌خوبی نمی‌تواند آنچه فیلملند را متمایز می‌کند، به تصویر بکشد؛ رویدادی که از ۱۳ تا ۱۷ اوت در موزه هنرهای زیبا آرکانزاس برگزار می‌شود.

«این برنامه بیشتر یک برنامه گزینشی است که با دعوت از افرادی که می‌شناختم، دوستانی که در ساخت فیلم‌ها به من کمک کردند، آغاز شد تا بیایند و با مردم صحبت کنند»، نیکولز توضیح می‌دهد. «می‌خواستم سازمانی ایجاد کنم که بتواند جامعه را به گفت‌وگو درباره هنر فیلم متصل کند»، جایی که جامعه شامل محلی‌هایی است که از فیلم‌های مستقل و هنری محروم هستند و «نزدیک به قلب من، گروه‌های خلاقی که می‌خواهند چیزهایی بسازند، به‌ویژه چیزهایی که در آرکانزاس تولید می‌شوند»، نیکولز می‌گوید.

در سال‌های اخیر، نویسنده و کارگردانی که در آستین، تگزاس زندگی می‌کند اما همچنان با زادگاهش احساس پیوند دارد، بازیگرانی که با آن‌ها همکاری داشته، مانند آدام درایور (“نیمه‌شب خاص”)، جوئل اجرتون (“دوست داشتن”) و جسیکا چستین (“پناه بگیر”) را دعوت کرد تا آخرین آثار خود را به نمایش بگذارند و درباره آن‌ها گفتگو کنند. دو سال پیش، مایکل شانون که در تمام فیلم‌های نیکولز حضور داشته، اولین تجربه کارگردانی خود، “اریک لارو” را به نمایش گذاشت.

برخلاف جشنواره‌های بزرگ‌تر فیلم که ده‌ها فیلم را در زمان‌ها و مکان‌های مختلف در سطح شهر برنامه‌ریزی می‌کنند، فیلملند در یک مکان واحد، یعنی موزه هنرهای زیبای آرکانزاس، متمرکز است. تاکر می‌گوید: «روش ما این است که همه در همان زمان و در همان سالن فیلم‌ها را تماشا کنند و فرصتی برای ارتباط بین نمایش‌ها داشته باشند.» او اضافه می‌کند: «این فرصت بیشتری برای گردهمایی در یک مکان واحد فراهم می‌کند.»

فیلملند به عنوان رویداد اصلی برای انجمن سینمای آرکانزاس عمل می‌کند، سازمانی غیرانتفاعی که تاکر و نیکولز با هدف حمایت از جامعه فیلم‌سازی محلی که هنوز کوچک است، تأسیس کرده‌اند. این انجمن با سازماندهی نمایش فیلم‌ها و رویدادهای شبکه‌سازی صنعتی، و همچنین حمایت از مشوق‌های بهتر فیلم‌سازی، تلاش می‌کند تا یک بند خاص فیلم به بودجه ایالت اضافه کند. در حال حاضر، فیلم‌برداری‌های مستقر در آرکانزاس توسط صندوق بسته شدن سریع فرماندار حمایت می‌شوند.

«وقتی شروع کردیم، تمام مناطق مختلف آرکانزاس واقعاً جدا و منزوی بودند»، تاکر می‌گوید. به لطف تلاش‌های انجمن سینمای آرکانزاس، تولید محلی در سال‌های اخیر افزایش یافته است. امسال، فیلملند فیلم «آمریکانا» (به کارگردانی تونی توست، فارغ‌التحصیل دانشگاه آرکانزاس) و «سه‌نفره» چاد هارتیگان که در لیتل راک فیلم‌برداری شده است را به نمایش خواهد گذاشت.

هارتیگان می‌گوید: «داستان در ایالتی با قوانین محدودکننده سقط جنین رخ می‌دهد. فکر می‌کنم در ابتدا برای نیواورلئان نوشته شده بود، اما ما ذهن بازی داشتیم درباره اینکه کجا می‌تواند قرار بگیرد و من از ایده رفتن به جایی که هنوز به طور کامل فیلم‌برداری نشده بود، هیجان‌زده بودم. فیلم قبلی که کار کردم در ونکوور فیلم‌برداری شد و رقابت برای مکان‌ها و تیم‌های محلی آنجا بسیار ناامیدکننده بود.»

«فیلم “سه‌نفره” در ژانویه ۲۰۲۴ فیلم‌برداری شد و از مناظر بیرونی در امتداد رودخانه آرکانزاس بهره برد، قبل از اینکه یک طوفان برفی تولید را به داخل ساختمان‌ها بکشاند. هارتیگان می‌گوید: «اگر یک پشیمانی از محصول نهایی داشته باشم، این است که لیتل راک و آرکانزاس به اندازه‌ای که دوست داشتم در فیلم حضور ندارند.»

تجربه برای تهیه‌کننده وینس جولیوت بسیار مثبت بود، به‌طوری‌که از آن زمان تاکنون دو فیلم دیگر در این ایالت ساخته است: «دزد منزوی» و «ارسال یک ترس». سال گذشته، در حالی که فیلملند در حال نمایش بود، کلی او سالیوان از آرکانزاس و کارگردان مشترک الکس تامپسون در حال انتخاب بازیگران فیلم «موش» در شهر بودند. فیلم کیت بکینسیل با عنوان «ترنباکل» اکنون در هات اسپرینگز در حال فیلمبرداری است.

در اوایل، نیکولز با بازدید از ایبرت‌فست الهام گرفت، جایی که منتقد فیلم، راجر ایبرت، از شرکت‌کنندگان دعوت می‌کرد تا بعد از نمایش در استیک اند شیک گرد هم آیند و درباره آنچه دیده بودند صحبت کنند. به گفته نیکولز، «این بیشتر یک گردهمایی اجتماعی برای صحبت درباره فیلم‌ها بود»، یک دینامیک که او در تلوراید نیز شاهد آن بود و تلاش کرد تا در فیلملند نیز آن را بازآفرینی کند.

او و تاکر هدف دارند که برای هر فیلمی که نمایش می‌دهند، یک کارگردان را همراه داشته باشند. تاکر می‌گوید: «ما معمولاً از هر فیلمساز می‌خواهیم که یک کارگاه آموزشی، گفتگوی دوستانه یا برنامه‌ای آموزشی و تعاملی‌تر را میزبانی کند. این فرصتی اضافی برای آنهاست تا درباره هنرشان صحبت کنند و با فیلمسازان محلی ارتباط برقرار نمایند.»