فران درشر از سمت ریاست SAG-AFTRA کناره‌گیری می‌کند، پس از دوره‌ای مهم که در آن اتحادیه را در اعتصاب ۱۱۸ روزه علیه استودیوهای بزرگ هدایت کرد.

اما یکی از دستاوردهای کلیدی او از اعتصاب ۲۰۲۳ هنوز به سرانجام نرسیده است. صندوق توزیع پاداش استریمینگ — که گاهی به نام “صندوق فران” شناخته می‌شود — قرار بود ثروت دوران استریمینگ را در میان اعضا تقسیم کند.

تا کنون هیچ پولی توزیع نشده است و همچنین مشخص نیست که چه مقدار پول توزیع خواهد شد، به چه کسانی و بر چه اساسی.

چاک اسلاوین، یکی از نامزدهای مخالف که برای جایگزینی درشر رقابت می‌کند، می‌گوید: «صندوق استریمینگ همچنان یک معما باقی مانده است.»

شان آستین، یکی از اعضای کمیته مذاکره ۲۰۲۳، برای ریاست جمهوری در لیست ائتلاف که اتحادی از جناح‌های مختلف درون اتحادیه است، رقابت می‌کند. در وب‌سایت خود، ائتلاف به اهمیت کمتر پاداش استریمینگ اشاره کرده و می‌گوید که نمی‌توان آن را به عنوان جایگزینی برای «جبران واقعی و مداوم» در نظر گرفت.

در یک مصاحبه، آستین می‌گوید که اتحادیه توانسته است در این موضوع «پرچم‌گذاری» کند، اما به دنبال بهبود شرایط در مذاکرات سال آینده خواهد بود. او درباره صندوق می‌گوید که اعضا شایسته دریافت پاسخ‌های روشن هستند.

«من بحث و جدل را درک می‌کنم»، او می‌گوید. «اتحادیه باید به اعضای ما به‌طور دقیق توضیح دهد که این موضوع چیست، چه کسانی واجد شرایط آن هستند و دقیقاً چه زمانی آن را دریافت خواهند کرد.»

اتحادیه همچنین به دنبال رسیدگی به مسائل بهداشتی و بازنشستگی خواهد بود، نقطه‌ای حساس که از زمانی که هزاران بازنشسته در سال ۲۰۲۰ از برنامه بهداشتی خارج شدند، به وجود آمده است. همچنین، محافظت در برابر هوش مصنوعی نیز مورد توجه قرار خواهد گرفت.

اعتصاب، تقسیمات سیاسی سنتی اتحادیه را به هم ریخت. دو جناح — عضویت اول و اتحاد برای قدرت — به مدت دو دهه برای قدرت رقابت کردند. اما در سال ۲۰۲۳، آنها پشت سر درشر متحد شدند و به‌طور قاطع پیروز شدند.

ائتلاف آستین این اتحاد را به جلو می‌برد و همچنین شامل بسیاری از اعضایی است که وابسته نبودند. اسلاوین، که با انتخاب مجدد درشر مخالف بود، نماینده صداهای مخالف متنوعی است.

«آن‌ها عوامل وضعیت کنونی هستند،» او می‌گوید. «ما اصلاح‌طلبان واقعی هستیم.»

اسلاوین به قرارداد پایان اعتصاب ۲۰۲۳ رأی مخالف داد، زیرا معتقد بود اتحادیه باید دستاوردهای بیشتری کسب کند. آستین از این توافق دفاع کرده و اذعان دارد که هنوز کارهای بیشتری باید انجام شود.

«می‌خواهم اعضای ما بر دو چیز تمرکز کنند: دستاوردهایی که به دست آورده‌ایم و نیازهای آینده‌مان،» آستین می‌گوید.

از زمان اعتصاب، صنعت در رکودی گرفتار شده که باعث شده اعتصاب تقریباً به یک خاطره دور تبدیل شود. اتحادیه بخش زیادی از تمرکز خود را به حمایت از مشوق‌های تولید برای حفظ شغل‌ها در ایالات متحده معطوف کرده است. به نظر نمی‌رسد که در آینده نزدیک تمایلی برای اعتصاب دیگری وجود داشته باشد.

«تمرکز شماره یک مطلق در ذهن همه، بازگشت به کار و احیای فعالیت‌ها است،» آستین می‌گوید.