چگونه «The Restoration at Grayson Manor» ترکیبی از سریال‌های صابونی، وحشت جسمانی و طنز تاریک را به یک فانتزی کوئیر تبدیل می‌کند — جشنواره Fantastic Fest

گلن مک‌کوید، کارگردان و نویسنده مشترک کمدی ترسناک «بازسازی در گریسون مانور»، فیلم را بر اساس علاقه‌مندی‌های شخصی خود ساخته است. حتی اگر ژانرها به نظر دور از هم باشند، او به عنوان یک مرد همجنس‌گرا که در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ در ایرلند بزرگ شده، برخی از نقاط عطف فرهنگ پاپ به او در دوران سخت جوانی‌اش کمک کرده‌اند.

مک‌کوید می‌گوید: «من آرامش زیادی در فرار از واقعیت در ژانر وحشت پیدا کردم. همچنین در سریال‌های آبکی نیز آرامش یافتم.» او ادامه می‌دهد: «به سریال‌های ‘فالکون کرست’، ‘دالاس’، ‘داینستی’ و ‘ناتس لندینگ’ جذب شدم. این یک نوع خوددرمانی است. می‌دانم که جنبه‌های متنوعی در فیلم وجود دارد، اما همه آن‌ها از یک نقطه مشترک می‌آیند. آن‌ها از یک جایگاه بسیار شخصی نشأت می‌گیرند.»

نتیجه یک فیلم به شدت خنده‌دار، خونین و بی‌پرده است که امشب در فستیوال فنتستیک در آستین برای اولین بار به نمایش درمی‌آید. کریس کولفر نقش بوید گریسون، یک موسیقیدان طعنه‌آمیز را بازی می‌کند. او در یک حادثه عجیب و غریب دست‌هایش را از دست می‌دهد. خوشبختانه، مادر دوست‌دشمنش ژاکلین (آلیس کریج) در یک جراحی تجربی دست سرمایه‌گذاری می‌کند. از آنجا به بعد، اوضاع فقط بیشتر از کنترل خارج می‌شود.

مک‌کواید که فیلم را با کلی مک‌لئود چپمن نوشته است، الهام بخش پیچش مرکزی فیلم را از فناوری واقعی گرفته است.

او می‌گوید: «کلیپی در یوتیوب دیدم که در آن فردی قطع عضو با استفاده از ذهن آگاه خود، یک دست رباتیک کنترل از راه دور را به کار می‌برد. با خودم فکر کردم، ‘خب، اگر این ذهن ناخودآگاه بود چه؟ و اگر ذهن ناخودآگاه آلوده بود چه؟’ از آنجا شروع کردم به بازی با ایده دست‌های قاتل.»

رابطه خصمانه ژاکلین و بوید

در مرکز فیلم، رابطه خصمانه بین ژاکلین و بوید قرار دارد. این رابطه باید به درستی تنظیم می‌شد تا داستان به خوبی کار کند.

عادی‌سازی جنسیت بوید

یکی دیگر از بخش‌های مهم فیلم، عادی‌سازی جنسیت بوید بود. این موضوع با یک صحنه اولیه شامل یک شب‌نشینی که شامل پاپرز و برهنگی مردانه است، آغاز می‌شود. این عناصر اغلب در ژانر وحشت دیده نمی‌شوند.

کاوش در تقاطع کوئیرنس و ژانر

مک‌کوید قصد دارد با فیلم بعدی خود به کاوش در تقاطع کوئیرنس و ژانر ادامه دهد.

مک‌کواید می‌گوید: «من عاشق ژانر وحشت هستم. احساس می‌کنم این ژانر راهی عالی برای صحبت درباره موضوعاتی است که بر من تأثیر می‌گذارند. اثر بعدی من به طور مستقیم به همجنس‌گراهراسی می‌پردازد، اما از دریچه یک خانه تسخیر شده در ایرلند. به دلایلی، وحشت از همان ابتدا با من صحبت کرد. این راه فرار من بود و به نظر می‌رسد که تا به امروز ادامه داشته است.

نمی‌دانم آیا می‌توانم بنشینم و یک درام درباره همجنس‌گراهراسی بنویسم، اما می‌توانم از نوشتن یک داستان بسیار ترسناک درباره خانه‌ای تسخیر شده که به همجنس‌گراهراسی می‌پردازد لذت ببرم. این کار برای من بی‌دردسر است. هر ایده‌ای که به ذهنم می‌رسد در این ژانر است و نمی‌توانم جلوی خودم را بگیرم.»