بررسی «On the Road»: سفری پرماجرا در یک تریلر پویا و کوئیر

برنده جایزه شیر کوییر و رقابت افق‌ها در ونیز، اولین فیلم پرشور و حسی کارگردان مکزیکی، دیوید پابلو، هیچ ارتباطی با کرواک ندارد. با این حال، روحیه سرگردانی خاص خود را حفظ کرده است.

در عین حال که هم عمومی و هم بسیار خاص است، عنوان انگلیسی “On the Road” برای یک اثر ژانری خاص و برجسته از نویسنده و کارگردان مکزیکی، دیوید پابلو، انتخابی نادرست است. این اثر هر بیننده‌ای را که انتظار دارد با اقتباسی دیگر از جک کرواک روبرو شود، شگفت‌زده خواهد کرد. حداقل از نظر آشکار.

سنت بزرگ داستان‌سرایی آمریکای شمالی

اما در جنبه‌های دیگر، پنجمین فیلم پابلو در سنت بزرگ داستان‌سرایی آمریکای شمالی در جاده‌های بی‌پایان که به ارواح بی‌قرار جهت می‌دهد، سهیم است. این فیلم با دنبال کردن یک راننده کامیون خسته از دنیا و یک مسافر همجنس‌گرای بی‌پروا که در جاده‌ها و استراحتگاه‌های شمال مکزیک پیوندی خطرناک و به طور فزاینده‌ای صمیمی برقرار می‌کنند، یک پیش‌فرض ساده را به قلمروی احساسی پیچیده‌ای هدایت می‌کند. همچنین، قلبی تاریک و زخمی را زیر سطحی سخت و پینه‌بسته آشکار می‌سازد.

فیلم با تصویری خشن که سبک رویارویی مستقیم آن را نشان می‌دهد، در میانه داستان آغاز می‌شود. مردی جوان و ظریف در بیابان خشک و سفید زانو زده و با بنزین خیس شده و در آستانه آتش گرفتن است. او وننو (ویکتور پریتو) است. یک دلال که به نظر می‌رسد همیشه در آستانه نابودی زندگی می‌کند. به نظر می‌رسد که او هیچ خانه یا خانواده‌ای ندارد. او با ارائه خدمات به رانندگان کامیون در ایستگاه‌های مختلف در سراسر بیابان‌های بزرگ مکزیک، زندگی ناچیزی دارد.

دنیای زیرزمینی و فلورسنت

این دنیای زیرزمینی فلورسنت از رستوران‌های کنار جاده، کانتیناها و مکان‌های جنسی کثیف تشکیل شده است. این محیط به همان اندازه با مردانگی خشن و اشتیاق خاموش کوئیر مشخص می‌شود. فیلمبردار، خیمنا آمان، با درخششی از عرق بر روی ترکیب‌های خشک و نئون‌دار، این محیط را به گونه‌ای زنده و ناپایدار به تصویر کشیده است. حتی چرخش‌های پیش‌بینی‌شده داستان را با عدم قطعیت هیجان‌انگیزی همراه می‌کند.

وننو ممکن است برای رانندگان کامیون تنها و بی‌تبعیض که به دنبال همراهی گذرا هستند، مفید باشد. با این حال، او همچنان در قلمرو آن‌ها یک بیگانه است و در معرض خشونت و استثمار قرار دارد. پس از اینکه یکی از مشتریان او را بدون پرداخت رها می‌کند، مونیِکو (اوسوالدو سانچز) که نسبت به بیشتر همکاران کامیون‌دارش مهربان‌تر است، به او پیشنهاد سواری می‌دهد.

آشنایی با مونیِکو

مونیِکو میانسال و ظاهراً مستقیم است و همسر و فرزندانی دارد که به ندرت آن‌ها را می‌بیند. او با گرایش جنسی یا شغل جوان مشکلی ندارد. در واقع، هر چه بیشتر با هم سفر می‌کنند، به نظر می‌رسد که او با این مسائل بیشتر از حد معمول راحت است.

جاذبه‌ای که بین این دو مرد در حال شکل‌گیری است، واضح و در عین حال پیچیده است. اما این جاذبه با ابهاماتی همراه است. آیا وننو در مونیکو یک چهره پدرانه، یک “ددی” یا صرفاً کسی با دسترسی به پول و مواد مخدر می‌بیند؟ این سوال نقطه‌ای از تنش در داستان است. همچنین، کشمکش‌های درونی مونیکو با احساساتش نیز وجود دارد. او در حالی که هویت پدرسالارانه‌اش از زندگی کنونی‌اش دورتر می‌شود، با این احساسات دست و پنجه نرم می‌کند.

پیچیدگی‌های نئو-نوآر و چالش‌های پیش رو

این مسائل قبل از آن است که پیچیدگی‌های استاندارد نئو-نوآر به فیلمنامه پابلو اضافه شوند. ارواح مسلح از گذشته وننو و دست بلند قانون نیز به دنبال او هستند. این تعقیب پس از یک درگیری مرگبار در توقفگاه کامیون‌ها شدت می‌گیرد.

به این ترتیب، «در جاده» به عنوان یک تریلر با کارایی سریع عمل می‌کند. اما به عنوان مطالعه‌ای از پیوندهای کوئیر به خطر افتاده و مردانگی محاصره شده در محیطی فوق‌العاده مردانه و کارگری، پیچیده و جذاب است. این تعارض به تمام خونریزی‌های احشایی که ممکن است انتظار داشته باشید منجر می‌شود. همچنین مقدار زیادی از لطافت آرام را به نمایش می‌گذارد که انتظارش را ندارید.

اجرای سانچز که به شکلی بی‌نظیر کنترل شده است، بر پایه تضاد ساخته شده و به عنوان نقطه مقابل محکم و استوار برای حضور بی‌پروا و پرخطر پریتو در صفحه نمایش عمل می‌کند. شیمی غیرقابل پیش‌بینی آن‌ها، که نه تنها نشان داده شده بلکه توسط برخوردهای جنسی آن‌ها بر روی صفحه نمایش بیان می‌شود، سوخت اصلی فیلم است. این شیمی فیلم را از طریق کلیشه‌های فیلم جنایی که ممکن است در غیر این صورت احساس زیادی برانگیزد، به جلو می‌برد.

تحلیل فیلم “در جاده”

“در جاده” به طرز غیرمعمولی هم هورمونی و هم سخت‌گیرانه است. این فیلم خون‌گرم است در حالی که به یک هسته خونسردی چسبیده است.