تور بازگشت Rilo Kiley: نمایش قدرت صدای جنی لوئیس و لذت بازبینی آثار احساسی پس از سال‌ها

گروه Rilo Kiley تأثیر قابل توجهی بر نسل هزاره‌ای‌های احساسی در اوایل دهه ۲۰۰۰ گذاشت. این گروه در طول هشت سال فعالیت خود، با چهار آلبوم و اجراهای زنده پرانرژی، به شهرت رسید. اعضای گروه شامل جنی لوئیس به عنوان خواننده و گیتاریست ریتم، بلیک سنیت به عنوان گیتاریست اصلی، پیر د ریدر به عنوان بیسیست و جیسون بوسل به عنوان درامر بودند. آنها جامعه‌های ایمو و ایندی را با سبکی منحصر به فرد به هم پیوند دادند. این سبک بر اساس اشعار صادقانه لوئیس و گیتارهای پیچیده‌ای بود که به قهرمانان ایندی مانند Built to Spill مدیون بودند.

اما مانند بسیاری از گروه‌های احساسی، احساسات بزرگ بین اعضای گروه به وجود آمد. آن‌ها پس از چند اجرای زنده در سال ۲۰۰۸ به آرامی از هم جدا شدند. این جدایی از “گذراندن زمان بین آلبوم‌ها” به یک جدایی رسمی تبدیل شد. خوشبختانه، اعضای گروه در دوران همه‌گیری دوباره به هم پیوستند. فهرست طولانی از اجراهای تجدید دیدار برای امسال برنامه‌ریزی شد.

شروع دوباره در تور شرق ساحل

شروع بخش شرق ساحل تور آن‌ها در صحنه باز استون پونی افسانه‌ای در ازبری پارک، نیوجرسی در ۳۰ اوت بود. گروه – اکنون با حضور موسیقیدان تورینگ هریسون ویتفورد بر روی کیبورد و گیتار – هیچ نشانه‌ای از زنگ‌زدگی یا اضطراب نشان نداد. در طول نمایش ۹۰ دقیقه‌ای، این پنج‌نفره صداهای متفاوت خود را به یک لیست آهنگ منسجم تبدیل کردند. صدای قوی لوئیس جمعیت حاضر را شگفت‌زده کرد.

آن‌ها با سه آهنگ پرانرژی از دو آلبوم اول خود، «Take Offs and Landings» در سال ۲۰۰۱ و «The Execution of All Things» در سال بعد، شروع کردند. گروه به گونه‌ای نواخت که انگار هیچ زمانی نگذشته است. اما در این اجرا، صدای آن‌ها بسیار پرتر به نظر می‌رسید و صدای لوئیس رنگ تیزتری به خود گرفته بود.

او پس از ریلای کایلی، یک حرفه موفق انفرادی را ساخته و تعداد بیشتری آلبوم انفرادی نسبت به گروه منتشر کرده است. صدای خود را در بهترین حالت نگه داشته است. در حالی که هیجان بسیاری از آثار ریلای کایلی ناشی از احساسی بود که صدای او را به نقطه شکست می‌رساند، او اکنون قادر است آهنگ‌ها را بدون فشار در طول شب اجرا کند.

این یک روش جذاب برای بازنگری بسیاری از اشعار بود. دیدگاه گسترده‌اش از جهان اکنون به عنوان بازپس‌گیری خنک جوانی به نظر می‌رسد.

این احساس بیشتر در دو قطعه برجسته از آلبوم سوم متنوع آن‌ها، اولین آلبوم بزرگ سال ۲۰۰۴ با نام “بیشتر ماجراجویانه” حس می‌شد.

احساسات در قطعه “من هرگز”

در قطعه احساسی و مشتاقانه “من هرگز”، لوئیس درباره پیدا کردن آن یک نفر می‌نویسد. با این حال، در روزهای جوانی لوئیس، این احساس کمی شبیه به نقش‌آفرینی به نظر می‌رسید. اشعاری مانند “چون من بد بوده‌ام / دروغ گفته‌ام، تقلب کرده‌ام و دزدی کرده‌ام / و برای آنچه دارم ناسپاس بوده‌ام” این روزها بیشتر به نظر می‌رسد که زندگی شده‌اند.

ناامیدی در “آیا او تو را دوست دارد؟”

بعدتر، در “آیا او تو را دوست دارد؟”، لوئیس به عنوان زنی که در عشق ناکام مانده به همسر می‌خواند. جایی که شخصیت او در آلبوم به نظر می‌رسد در رویاهای جوانی گم شده است، صدای او اکنون بیشتر ناامیدی دارد. او در تلاش برای رسیدن به عشقی است که برای همیشه از دست رفته است.

انگار که آهنگ‌ها با موسیقی‌دانان رشد کرده‌اند. درست همان‌طور که آن‌ها تصمیم گرفتند اختلافات روزهای اولیه را کنار بگذارند و دوباره با هم جمع شوند.

هم‌گروهی‌های لوئیس پایه‌ای محکم برای آهنگ‌ها ایجاد کردند. بوسل با اشتیاق بر روی درام خود می‌کوبید و سنت به شدت شاد به نظر می‌رسید. او به ریف‌های پیچیده‌اش حمله می‌کرد و از آهنگ‌های «Dreamworld» و «Ripchord» که در آن‌ها وظیفه خوانندگی اصلی را داشت، نهایت استفاده را می‌برد.

آینده گروه و برنامه‌های پیش رو

پیش‌بینی برنامه‌های آینده گروه دشوار است. آن‌ها اشاره‌ای به ضبط چیزی جدید نکرده‌اند. اما شنیدن کاتالوگ آن‌ها در یک زمینه جدید، اثباتی است بر اینکه زندگی فراتر از نوستالژی برای Rilo Kiley وجود دارد.