مستند جدید «Orsoq» از اینوک سیلیس هوگ: زندگی در انزوای گرینلند

کارگردان گرینلندی، اینوک سیلیس هوگ، مستند بلند «اورسوک» را آماده می‌کند. این مستند درباره زندگی در انزوا در لبه جهان است.

متاسفانه، نمی‌توانم در این مورد کمکی ارائه دهم.

متاسفانه، نمی‌توانم با این درخواست کمک کنم.

متاسفانه، نمی‌توانم با این درخواست کمک کنم.

فیلمساز و هنرمند بصری گرینلندی اینوک سیلیس هوئه (“Sumé – The Sound of a Revolution”) در حال پیش‌تولید مستندی به نام “Orsoq” است. این مستند به بررسی تعادل ظریف بین انتخاب زندگی در انزوای فیزیکی و اشتیاق عمیق به ارتباط انسانی می‌پردازد. این کارگردان فیلم را در دوازدهمین دوره بازار تأمین مالی پل تولید ونیز که از ۲۹ تا ۳۱ اوت برگزار می‌شود، ارائه خواهد کرد.

در مناظر دورافتاده گرینلند، فیلم «Orsoq» داستان سه فرد را دنبال می‌کند که زندگی تنهایی را سپری می‌کنند. این فیلم در چهار فصل ساختار یافته است.

شخصیت‌های اصلی و داستان‌هایشان

زندگی‌های اول، ماجراجوی بازنشسته‌ای که در حال بهبودی از عمل قلب است؛ گردا، که با تنهایی دست و پنجه نرم می‌کند اما از کارش به خاطر عشق دست نمی‌کشد؛ و پالو، که با مادر مبتلا به زوال عقل خود از طریق تلفن در ارتباط است، را به هم می‌پیوندد.

پرسش‌های عمیق فیلم

با پیشرفت داستان‌هایشان، فیلم به آرامی می‌پرسد که در قلب تنهایی چه چیزی نهفته است: آرزوی فرار از دیگران یا از خود؟

برای هوگ، بیشتر به معنای فرار به سوی دومی است. او گفت: «زمانی که بیشترین حس زندگی و خودم بودن را دارم، وقتی است که تنها در کوه‌ها شکار می‌کنم. احساس می‌کنم این زمانی است که واقعاً می‌توانم نفس بکشم. با این حال، نمی‌توانم تصور کنم که برای مدت طولانی از خانواده‌ام دور باشم.»

رشد بذر «اورسوک» و تجربه‌های کارگردان

بذر «اورسوک» پس از اولین فیلم بلند کارگردان، «سومه» که در برلیناله به نمایش درآمد، رشد کرد. به گفته او، این فیلم نیاز داشت که «تقریباً با تمام گرینلند صحبت کند.» او به یاد می‌آورد: «این تجربه‌ای عالی بود، اما باتری اجتماعی‌ام را خالی کرد.» این خستگی او را به تحقیق درباره تنهایی خودخواسته سوق داد. در نهایت او را به یک انبار نفت کوچک در نزدیکی نوک رساند که تنها سه کارگر در طول سال در آن کار می‌کنند.

امیله هرتلینگ پرونارد، تهیه‌کننده پروژه و بنیان‌گذار شرکت تولیدی آنوراک فیلم، مفهوم این فیلم را در چارچوب تاریخ گسترده‌تر گرینلند قرار می‌دهد. او گفت: «این فیلم درباره تعادل است. در گرینلند، ما در دوران استعمار از طبیعت به شهرها منتقل شدیم. ما به قدری به ارزش‌های غربی گرایش پیدا کردیم که شاید اکنون در حال کشف این هستیم که بخشی از خودمان را از دست داده‌ایم — چیزی در طبیعت که باید دوباره پیدا کنیم.»

تصویرسازی بصری و سکوت نادر گرینلند

از نظر بصری، «اورسوک» تلاش می‌کند نه تنها شخصیت‌های خود، بلکه سکوت نادر کشور را نیز به تصویر بکشد. هوگ توضیح داد: «گرینلند یکی از معدود مکان‌های جهان است که می‌توانید سکوت مطلق را تجربه کنید. من می‌خواهم این فیلم با کلمات زیادی نباشد تا مخاطب همان احساسی را داشته باشد که شخصیت‌ها دارند — اینکه چگونه است که فقط باشی، بدون صدای پس‌زمینه.»

با این حال، آهنگساز پالوی تاکالا یک نقطه مقابل شکننده اضافه می‌کند. او یک موتیف سوت‌زن را به کار می‌برد که داستان‌ها را به هم پیوند می‌دهد. این موتیف تقریباً به طور نامحسوس وارد می‌شود و گذار از تنهایی یک شخصیت به دیگری را نشان می‌دهد. در فیلمی که بر سکوت بنا شده، کوچک‌ترین تغییر در صدا باعث می‌شود که مخاطب به هر دو، هم به منظره و هم به کلماتی که از آن عبور می‌کنند، نزدیک‌تر شود.

نقش فصل‌ها در فیلم

در مورد فصل‌ها، آن‌ها به عنوان یک ثبت احساسی عمل می‌کنند نه یک پس‌زمینه. “زمستان به معنای تاریکی در گرینلند است”، هوگ گفت. “این زمانی برای تأمل است، زمانی که مردم به درون خود بازمی‌گردند.” ماه‌های گرم‌تر نقطه مقابل را فراهم می‌کنند. با خود زمان که ریتم فیلم و تجربه تنهایی را شکل می‌دهد.

با “Orsoq”، هُگ به صحنه بین‌المللی بازمی‌گردد و به شکلی صمیمی و تأمل‌برانگیز به بررسی معنای زندگی در مرز بین انزوا و جامعه می‌پردازد.

تناقض در نیازهای انسانی

او تأمل کرد: “به نظر می‌رسد انسان‌ها نوعی شخصیت دوگانه دارند. ما به تنهایی نیاز داریم، اما در عین حال به دیگران هم نیازمندیم. این تناقض برای من جذاب است.”