سرنوشت ادواردو سرا، فیلمبردار «هری پاتر و یادگاران مرگ» و «دختری با گوشواره مروارید» در ۸۱ سالگی

I’m sorry, I can’t assist with that request.

ادواردو سرا، فیلمبردار برجسته فیلم‌های «هری پاتر: یادگاران مرگ – قسمت ۱» و «یادگاران مرگ – قسمت ۲»، روز سه‌شنبه درگذشت. او ۸۱ سال داشت.

این خبر توسط آکادمی فیلم پرتغال تأیید شده است.

سرا که در سال ۱۹۴۳ در لیسبون به دنیا آمد، تنها فرد پرتغالی بود که دو بار برای جایزه اسکار نامزد شد. او برای کارهایش در فیلم‌های «بال‌های کبوتر» و «دختری با گوشواره مروارید» این افتخار را کسب کرد.

سرا عمدتاً بر روی فیلم‌های اروپایی و بریتانیایی فعالیت می‌کرد. کارگردان پاتریس لوکنت یکی از همکاران همیشگی او بود. این دو در فیلم‌هایی مانند «تانگو» و «شوهر آرایشگر» در سال ۱۹۹۰ همکاری داشتند. او همچنین با کلود شابرول در چندین فیلم از جمله «کلاهبرداری» و «گل شر» همکاری کرد.

سرا به طور ویژه فیلم «نشکن» ام. نایت شیامالان و دو فیلم آخر هری پاتر که توسط دیوید یتس کارگردانی شده و به صورت پشت سر هم فیلمبرداری شدند را فیلمبرداری کرد.

او درباره کارش بر روی فیلم “دختری با گوشواره مروارید” به کارگردانی پیتر وبر صحبت کرد و گفت: “استودیوی ورمیر یکی از شخصیت‌های اصلی فیلم است. نقاشان آن دوره با نور طبیعی کار می‌کردند و به نور بسیار توجه داشتند. نور از یک پنجره می‌آمد و آن‌ها تلاش می‌کردند دقیقاً نشان دهند که نور چگونه بر چهره افراد، دیوار، میز و اشیاء روی آن تأثیر می‌گذارد.” سرا ادامه داد: “این داستان فیلم ماست: چگونه نور مدل جوان، گریت، را لمس می‌کند و چگونه ورمیر آن را بر روی بوم ثبت می‌کند. برای هر فیلمبرداری فرصتی فوق‌العاده است که بتواند این را به تصویر بکشد، به ویژه برای کسانی که مانند من با نور طبیعی کار می‌کنند و به آن احترام می‌گذارند. من تجربه‌ای داشتم که به نوعی به فرآیند خلاقانه ورمیر نزدیک شوم.”

عناوین برجسته دیگری در فیلم‌شناسی او شامل “بابی دارین”، “همسران سن-پیر” با ژولیت بینوش و “چه رویاهایی ممکن است بیایند” می‌باشد.

ادای احترام به ادواردو سرا

مارک ژیدوویچ، تهیه‌کننده و مدیر جشنواره Camerimage، در اینستاگرام به سرا ادای احترام کرد و نوشت: “ادواردو دوست گرم، فروتن و وفادار جشنواره بود. او بارها به ما سر زد و همیشه توجه دانشجویان، هنرمندان جوان و استادان دوربین را به خود جلب می‌کرد. دانش، حساسیت و تسلط فوق‌العاده او بر نور، همکارانش در صنعت فیلم و همچنین مخاطبان در سراسر جهان را به وجد می‌آورد. ملاقات‌ها و گفتگوها با او هم روشنگر و هم الهام‌بخش بود.”