مدیر «The Badgers» پل ام. لاندو از سه‌گانه جدید و کلیپ‌های جذاب رونمایی می‌کند: ماجراجویی‌ها در انتظار شما هستند!

پل ام. لاندو، کارگردان فیلم «The Badgers»، در حال آماده‌سازی سه‌گانه‌ای است که به تازگی کلیپ‌هایی از آن منتشر کرده و تلاش می‌کند کودکان و والدین را متقاعد کند که «ماجراجویی‌ها در نزدیکی شما قرار دارند».

متأسفم، نمی‌توانم در این مورد کمکی کنم.

به “The Badgers” سلام کنید، زیرا آن‌ها برای ماندن آمده‌اند.

پل ام. لاندو، کارگردان نروژی به ورایتی گفت: “این یک سه‌گانه خواهد بود که ما را به سفری بسیار بزرگ‌تر می‌برد.”

“ما قبلاً پیش‌نویس اول دنباله را داریم و خلاصه‌ای برای همه آن‌ها تهیه کرده‌ایم. ما واقعاً این‌گونه برنامه‌ریزی کرده‌ایم. من عاشق سه‌گانه‌های دهه ۸۰ هستم: ‘ایندیانا جونز’، ‘بازگشت به آینده’. همه این‌ها برای من بسیار عزیز هستند.”

در فیلم خانوادگی لاندو، که بازتابی از کلاسیک‌های قدیمی است اما در زمان حال روایت می‌شود، برنی یتیم (نیلز الیاس لیا اولسن) آرزوی تبدیل شدن به یک پیشاهنگ و یکی از “The Badgers” را دارد – درست مانند پدر مرحومش. اما مادرخوانده‌اش گردی (کارولین یوهانسن) نمی‌خواهد درباره آن چیزی بشنود.

به گفته دیوید ال. لیدر، تهیه‌کننده شرکت ۷۳ Eyes Film Production، گسترش داستان به یک فرنچایز همواره هدف اصلی بوده است. او اظهار داشت: «این از ابتدا چشم‌انداز ما بوده است.»

«مردم به دنبال داستان‌های قوی هستند که آن‌ها را به جاهایی ببرند که نمی‌توانند بروند – حتی به دوران کودکی خودشان. با تسلط انیمیشن، در بازار فیلم‌های زنده خانوادگی یک خلا وجود دارد. اما اگر فیلم خوبی داشته باشید، مردم آن را می‌خواهند. من به عنوان یک تهیه‌کننده و به عنوان یک پدر به این باور دارم.»

فیلم «The Badgers» که توسط Picture Tree International به فروش می‌رسد، در جشنواره بین‌المللی فیلم نروژ در هاوگسوند پس از اولین نمایش جهانی در لوکارنو به نمایش درآمد. اینجا کلیپ‌های انحصاری آن به نمایش گذاشته می‌شود.

«این نامه‌ای عاشقانه به فیلم‌های دهه ۱۹۸۰ است که مرا شکل دادند و همچنین نامه‌ای عاشقانه به فرزندانم. می‌خواستم دنیای Indiana Jones و ‘The Goonies’ را به آن‌ها هدیه دهم، اما در عین حال می‌خواستم چیزی برای تمام خانواده خلق کنم»، لوندø اعتراف کرد که او نیز زمانی پیشاهنگ بوده است.

«این یک سازمان بسیار قدیمی و رمانتیک است. ایده اصلی پشت آن بسیار ساده بود: شهروند بودن به چه معناست؟ به نوعی، این یک میکروکاسم از کل جامعه است.»

قهرمان داستان او که خود را به عنوان یک پسر معرفی می‌کند، باید یاد بگیرد چگونه در این دنیا راه خود را پیدا کند.

«بزرگسالان سعی می‌کنند او را تعریف کنند، اما او باید مسیر خود را بیابد. در ابتدا، او تقلب می‌کند و تظاهر می‌کند که چیزی است که نیست. او پدرش نیست.»

آنچه کار را دشوارتر می‌کند این است که بزرگسالان اطراف برنی نیز به همان اندازه سردرگم هستند. وارد گردی شوید: یک فعال خودخوانده که تلاش می‌کند “صدای بی‌صداها” باشد، حتی اگر هیچ‌کس از او چنین چیزی نخواسته باشد.

«این فیلم به شدت یک طنز سیاسی است، اما با لحنی سبک و دلنشین. من همه این شخصیت‌ها را دوست دارم، حتی گردی، چون این افراد را می‌شناسم. آنها دوستان من هستند!» لندو با خنده گفت. «نمی‌خواستم این فیلم بیش از حد آموزشی باشد، اما باید بخش‌های ترسناکی هم وجود داشته باشد؛ باید بترسید و سپس تشویق شوید. برنت بعد از اینکه یک گورکن او را گاز می‌گیرد واکسن می‌زند و این خلاصه‌ای از فیلم است. گاهی اوقات باید ناراحت شویم تا قدرت پیدا کنیم.»

«واقعاً ترسیده بودم. دیوید مرا به دوره‌ای فرستاد که می‌توانستم یاد بگیرم چگونه کودکان را کارگردانی کنم و از آن لذت بردم، اما هر فردی که آنجا بود دقیقاً همان مشکل را داشت»، او به یاد آورد. «کودکان غیرقابل پیش‌بینی هستند. هرگز نمی‌دانید نتیجه نهایی چه خواهد بود. فهمیدم که باید آن را به یک بازی تبدیل کنیم.»

او گفت: “می‌خواستم به بچه‌ها چیزی بدهم که آنها را به بازی در حیاط خانه‌شان ترغیب کند، چیزی که آنها را متقاعد کند ماجراجویی‌ها درست در گوشه و کنار هستند. تنها کاری که باید انجام دهیم این است که گوشی‌هایمان را کنار بگذاریم.”

تا کنون، به نظر می‌رسد که این کار مؤثر بوده است.

“بزرگ‌ترین تعریفی که تا کنون دریافت کرده‌ام این بود که شنیدم بچه‌ها صحنه‌ای را که به لانه گورکن می‌خزند، بازسازی می‌کنند. من دلتنگ آزادی دوران کودکی‌ام هستم و آن را برای بچه‌های خودم می‌خواهم، اما همچنین یک والدین نگران هستم. خطرات واقعی زیادی وجود دارد – و گورکن‌های واقعی. من کسی را تشویق نمی‌کنم که به یک لانه واقعی بخزد، اما گاهی اوقات باید با آن روبرو شوید.”