در میان پنل‌های متعددی که در فضای صنعتی جشنواره فیلم سانتیاگو (Sanfic) برگزار می‌شود، یکی از آن‌ها به جمهوری دومینیکن اختصاص دارد. این کشور با دو مشوق کلیدی، تولیدات محلی و بین‌المللی را در این منطقه کارائیب تقویت کرده است.

مدیر Sanfic Industria، گابریلا ساندوال، در تاریخ ۲۰ اوت میزگردی را با حضور فرناندو سانتوس، تهیه‌کننده دومینیکنی که در پس تولیدات مشترک موفقی همچون “Cocote” و “Sugar Island” قرار دارد، کارگردان شیلیایی ماتیاس بیزه و ماریا ویکتوریا هرناندز، دبیر دوم و رئیس ارتباطات در سفارت جمهوری دومینیکن در شیلی، مدیریت خواهد کرد.

بیزه، کارگردان فیلم «یک بار در هفته» («En la piel») که نسخه دومینیکنی درام شیلیایی «در تخت» («En la cama») را ساخته است، برنامه‌ریزی کرده که سال آینده با پروژه جدیدی به نام «لا کولمنا» («The Beehive») به جمهوری دومینیکن بازگردد. این پروژه به‌صورت مشترک با شرکت دومینیکنی Mocano Films تولید می‌شود و داستان مردی را روایت می‌کند که در تلاش است عسل بهتری از کندوهایش استخراج کند. با ورود دختر مشکل‌دارش، رابطه پرتنش آن‌ها به چالش‌های او افزوده می‌شود.

بیزه درباره تجربه فیلمبرداری «یک بار در هفته» با تهیه‌کننده محلی لوریمر فیلمز می‌گوید: «این تجربه‌ای فوق‌العاده بود. من با گروهی عالی کار کردم که برخی از اعضای خودم، از جمله فیلمبردار شیلیایی آرنالدورودریگز و تدوینگر والریا هرناندز، را با گروهی عمدتاً دومینیکنی ترکیب کردم. جمهوری دومینیکن نه تنها به خاطر مکان‌های خیره‌کننده‌اش معروف است، بلکه به دلیل فرصت‌های هم‌تولیدی، تأمین مالی و استعدادهای با کیفیت بالا نیز شناخته می‌شود. به دلیل فیلمبرداری‌های زیادی که به صورت محلی انجام داده‌اند، مهارت‌هایشان به طور قابل توجهی بهبود یافته است.»

سانتوس، که اعتباراتی از جمله «کوکوت» نلسون کارلو د لوس سانتوس، یک هم‌تولید دومینیکنی با آرژانتین، آلمان و قطر در سال ۲۰۱۷ که در لوکارنو برنده شد، و اخیراً «جزیره شکر»، یک هم‌تولید با اسپانیا که سال گذشته در ونیز به نمایش جهانی درآمد، دارد، نظرات مشابهی دارد.

«اگر کشوری تنها اعتبار مالیاتی ارائه دهد اما تولید فیلم داخلی آن ضعیف باشد، این کار نتیجه‌ای نخواهد داشت؛ گروه‌های فیلم‌سازی محلی باید تجربه خود را در صحنه افزایش داده و مهارت‌های خود را تقویت کنند.»

هرناندز به بررسی اعتبار مالیاتی قابل انتقال ۲۵ درصدی فعلی (ماده ۳۹) و به‌ویژه ماده ۳۴ قانون فیلم جمهوری دومینیکن خواهد پرداخت، که یکی از ابزارهای مالی رقابتی‌ترین منطقه را گسترش می‌دهد و به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا تا ۱۰۰ درصد سرمایه‌گذاری خود در تولیدات دومینیکن را از مالیات بر درآمد خود کسر کنند، تا ۲۵ درصد از بدهی مالیاتی سالانه خود. این امر با معافیت‌های مالیاتی گسترده برای کالاها و خدمات مرتبط با تولید، که شامل تجهیزات، حقوق، پس‌تولید، هزینه‌های سفر و بیمه می‌شود، تکمیل می‌شود.

علاوه بر این، صندوق ترویج فیلم (Fonprocine) دسته جدیدی برای تولیدات مشترک اقلیت معرفی کرده است که درهای همکاری بین تولیدکنندگان دومینیکن و خارجی را می‌گشاید. با پشتیبانی از تیم محلی در حال گسترش، تجهیزات درجه یک و نظارت کمیسیون فیلم دومینیکن (DGCine) به رهبری ماریانا وارگاس، این کشور محیطی شفاف برای تولیدات بین‌المللی فراهم می‌کند.

به گفته وارگاس، جمهوری دومینیکن معاهدات دوجانبه‌ای با ایتالیا، اسپانیا و اروگوئه دارد و همچنین عضو برنامه ایبرو مدیا است که به عنوان یک توافق چتری عمل می‌کند.

او به ورایتی می‌گوید: «آنچه جالب است و ما را از بسیاری کشورها مانند فرانسه متمایز می‌کند این است که ما نیازی به [معاهده تولید مشترک] برای تولید مشترک نداریم. اگر فیلم برای ملیت ما واجد شرایط باشد، این خود یک قدم به جلو است.» او اضافه می‌کند که مذاکرات معاهده تولید مشترک با آرژانتین و ترکیه در حال انجام است.

او اشاره کرد که “در سال ۲۰۲۳، کشور ۱۱ تولید مشترک ارائه داد و از زمان ایجاد قانون ۱۰۸-۱۰، ۳۶ تولید مشترک منتشر شده است.”

هرناندز گفت: “درخواست برای مشوق‌ها بسیار ساده است. بخش پیچیده‌تر تأمین بودجه از شرکت‌های خصوصی است، زیرا قانون فیلم جمهوری دومینیکن، به‌ویژه مواد ۳۴ و ۳۹، بر مشوق‌های مالیاتی برای کسب‌وکارها تکیه دارد. بنابراین، شما به مؤسسه فیلم جمهوری دومینیکن، DGCine، مراجعه می‌کنید تا تولید مشترک و بودجه را تأیید کنید. وقتی بودجه تأیید شد – فرض کنید یک میلیون دلار – سپس می‌توانید به شرکت‌های خصوصی مراجعه کنید تا ببینید کدام یک از آنها با مالیات‌هایشان به پوشش آن مبلغ کمک خواهند کرد، به اصطلاح.”

«اکنون، مقامات — چه مقامات سینمایی و چه مقامات مالیاتی — قوانین خاص خود را دارند که با توافقنامه هم‌تولیدی ایبرو-آمریکایی همخوانی دارد. پس از برآورده کردن این الزامات، فرآیند ساده است و می‌توانید تأییدیه بودجه و هم‌تولیدی را دریافت کنید. خود DGCine زمان پاسخگویی مشخصی دارد — اما معمولاً بسیار سریع عمل می‌کند.» او توضیح داد.

هرناندز اشاره کرد که قانون فیلم جمهوری دومینیکن به زندگی یک فیلم پس از ساخته شدن، یعنی بازاریابی و توزیع آن، توجهی ندارد. این کشور نهاد تبلیغاتی قوی‌ای مانند CinemaChile ندارد. «فکر می‌کنم می‌توانیم در این زمینه یکدیگر را تکمیل کنیم.» هرناندز درباره مهارت شیلی در جایگاه‌یابی فیلم‌هایش در بازارها و جشنواره‌ها گفت.

در حقیقت، با ترکیب مهارت‌های قوی بازاریابی شیلی، شهرت بین‌المللی و داستان‌سرایی تحسین‌برانگیز با مشوق‌ها، زیرساخت‌ها و موقعیت استراتژیک جمهوری دومینیکن، هر دو کشور می‌توانند بهره‌مند شوند. جمهوری دومینیکن تولیدات مشترک با شیلی را به عنوان “ترکیب کامل” می‌بیند – با هم آوردن استعداد، منابع و خلاقیت برای زنده کردن داستان‌های اصیل و گسترش دسترسی جهانی سینمای آمریکای لاتین.

بیست و یکمین دوره سانفیک در ۱۷ اوت آغاز شد و در ۲۴ اوت به پایان می‌رسد.