آیا جوایز گرمی با موسیقی کانتری مشکل دارند؟

شکست جوایز گرمی در نامزدی مگان مورونی، الا لنگلی یا زک تاپ برای بهترین هنرمند جدید به مسئله بزرگ‌تری اشاره دارد. موسیقی کانتری در هیچ یک از چهار بخش اصلی نامزدی ندارد و این تنها برای سومین بار در این قرن اتفاق می‌افتد. این به این دلیل نیست که این ژانر داغ نیست.

وقتی صحبت از جوایز گرمی و جوایز CMA می‌شود، زمانی بود که این دو مراسم به نوعی با هم تلاقی داشتند. به عنوان مثال، شانیه تواین و دیگر هنرمندان مشابه او می‌توانستند نامزدی‌های برتر هر دو مراسم را کسب کنند. اما به نظر می‌رسد آن روزها برای موسیقی کانتری به پایان رسیده است. حداقل وقتی صحبت از شناخت در دسته‌بندی‌های اصلی گرمی می‌شود، به نظر می‌رسد موسیقی کانتری توسط رأی‌دهندگان گرمی نادیده گرفته می‌شود.

وضعیت نامزدی‌های گرمی برای موسیقی کانتری

برای سال ۲۰۲۵، در مجموع ۳۲ نامزدی در این چهار دسته‌بندی اصلی وجود دارد. میزان شناخت برای هنرمندان کانتری یا هنرمندان نزدیک به کانتری در میان این ۳۲ نامزدی: صفر.

اکنون، سبک کانتری تنها سبکی نیست که نتوانسته جایگاهی در میان بزرگان پیدا کند. سبک راک نیز می‌تواند در کنار کانتری بنشیند، نوشیدنی در دست، و با لحنی مست بگوید: “به باشگاه خوش آمدید.” البته تفاوتی وجود دارد. حتی سرسخت‌ترین مدافعان هم نمی‌توانند ادعا کنند که راک اند رول، هرچند آهنگ‌های قدیمی‌اش محبوب هستند، از آغاز قرن بیست و یکم به یک رنسانس تجاری بزرگ دست یافته است. در حالی که شواهد تجربی و داده‌های سخت نشان می‌دهند که سبک کانتری یک ژانر بسیار بزرگ است. این سبک هر ساله با رشد قابل توجهی روبرو می‌شود، به لطف تزریق خون تازه در میان هنرمندان و مخاطبان.

شاید مسئله کیفیت باشد؟ رأی‌دهندگان گرمی به تدریج سخت‌گیرتر شده‌اند. به نظر می‌رسد که به طور خاموش تصمیم گرفته‌اند هیچ‌کدام از آثار نشویل به استانداردهای بسیار بالای یک “Ordinary” یا “Swag” نرسیده‌اند.

برخی مطمئناً این استدلال را مطرح خواهند کرد. اما برای بحث، بیایید نگاهی به میدان جوایز CMA هفته آینده بیندازیم.

بررسی نامزدهای جوایز CMA

بیشتر مفسران آگاه به موسیقی کانتری که به لیست نامزدهای CMA نگاه کرده‌اند، به عامل اعتبار که نامزدهای برتر را متحد می‌کند، اشاره کرده‌اند. سه چهره قدرتمند و تقریباً به طور جهانی تحسین‌شده — لینی ویلسون، مگان مورونی و الا لنگلی — که هر کدام شش نامزدی دارند، با هم ثابت می‌کنند که آنچه زنان در این ژانر از نظر تعداد کم دارند، با کیفیت بالا جبران می‌کنند. نزدیک به این گروه کوچک از هنرمندان زن با چهار نامزدی، زک تاپ، یک نئوتردیشنالیست است که در تمامی بخش‌های موسیقی کانتری محبوبیت یافته است.

مورونی، لنگلی و تاپ همگی واجد شرایط برای بهترین هنرمند جدید بودند. حتی به عنوان پیشتازان برای برخی از آن هشت جایگاه در نظر گرفته شدند. اما با وجود تمام آن استعدادهای تحسین‌شده و تجاری داغ، آکادمی ضبط چه کاری می‌توانست انجام دهد جز اینکه نگاهی سریع بیندازد و نتیجه بگیرد:

«نه، ممنون… ما خوبیم.»

عدم انتخاب و دلایل آن

شاید بتوانید این عدم انتخاب را به عنوان یک استثنا بنویسید. به هر حال، این اتفاق دو بار قبل در قرن ۲۱، در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۰۴، رخ داده است. در این سال‌ها هیچ پروژه‌ای حتی با ارتباط ضعیف به موسیقی کانتری در چهار دسته برتر نامزد نشده است. اما باور اینکه این فقط یک مسئله گذرا و دوره‌ای است، آسان‌تر بود. اگر نمایندگی در سال‌های اخیر در دسته‌های کلیدی به طور قابل توجهی بدتر نشده بود.

در نظر داشته باشید که حتی لینی ویلسون، که ممکن است به عنوان بزرگترین سفیر موسیقی کانتری به جهان در نسل آینده شناخته شود، هرگز نتوانست نامزدی بهترین هنرمند جدید را به دست آورد. چه برسد به آلبوم، رکورد یا آهنگ سال. او اولین بار در سال ۲۰۲۲ می‌توانست یک مدعی باشد. زمانی که هر دو جایزه CMAs و ACMs را به عنوان هنرمند جدید به او اهدا کردند. او در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ به عنوان پیشتاز جدی‌تری در نظر گرفته شد. اما باز هم در BNA ناپدید شد. در سال ۲۰۲۴، او یک جایزه گرمی کانتری را برد. این جایزه او را پس از آن برای بهترین هنرمند جدید غیرقابل انتخاب کرد و ما را از شرمساری دیدن او که برای چهارمین سال از دسته BNA کنار گذاشته می‌شود، نجات داد.

مشکلات نهادی در نامزدی هنرمندان

تمام مسائل دیگری که می‌توانیم مطرح کنیم ممکن است دارای استدلال‌ها یا ضد استدلال‌هایی درباره شایستگی باشند. اما اگر چندین بار فرصت نامزدی لینی ویلسون برای بهترین هنرمند جدید را داشته باشید و بارها در آن ناکام بمانید، ممکن است یک مشکل نهادی وجود داشته باشد.

و بهترین هنرمند جدید دسته‌ای است که در دو دهه گذشته، تا امسال، بیشترین احتمال را داشت که حداقل یک نامزد از سبک کانتری در میان چهار دسته بزرگ داشته باشد. کمبود نشویل در سه دسته دیگر بیشتر به چشم می‌آید.

کمبود نامزدهای کانتری در دسته‌های بزرگ

به عنوان مثال، در رکورد سال، از زمان برنده شدن آهنگ “Need You Now” از لیدی آنتبلوم در سال ۲۰۱۱، تنها یک آهنگ کانتری نامزد شده است. آن هم آهنگ نسبتاً غیرمعمول “Old Town Road” از لیل ناس ایکس و بیلی ری سایرس در سال ۲۰۲۰ بود.

در بخش آلبوم سال، انتخاب‌ها تقریباً محدود بوده‌اند. آلبوم «Cowboy Carter» از بیانسه در سال ۲۰۲۵ برنده شد. اگر آن را یک آلبوم کانتری در نظر بگیرید، این انتخاب جالب است. من قطعاً آن را در نظر گرفتم، حتی اگر خودش اینطور فکر نمی‌کرد. او رسماً اعلام کرده بود که این یک «آلبوم بیانسه» است، نه یک آلبوم کانتری. این بیانیه احتمالاً باعث شد CMAs از نامزد کردن آن خودداری کنند. حتی اگر این قطعه از بلاغت نباید به صورت سطحی گرفته می‌شد.

پیش از آن، در سال ۲۰۱۹ شاهد پیروزی آلبوم «Golden Hour» از کیسی ماسگریوز بودیم. برخی آن را اولین آلبوم او پس از جریان اصلی کانتری می‌دانند. پیش از آن، نامزدی آلبوم «A Sailor’s Guide to Earth» از استورگیل سیمپسون در سال ۲۰۱۷ بود.

اولین آلبوم واقعاً به سبک کانتری نیست. شاید الگویی را در اینجا مشاهده کنید: آخرین باری که یک هنرمند کانتری واقعی برای یک آلبوم کانتری واقعی نامزد شد، ۱۰ سال پیش با آلبوم “Traveller” از کریس استپلتون بود. این موضوع نشان می‌دهد که گرمی‌ها به جای آثار معمولی رادیویی، به چیزهایی در حاشیه‌های کانتری توجه می‌کنند. این رویکرد حتی قابل تحسین است. اما، همانطور که مشخص است، در این دسته‌های برتر، این یک سفر بسیار کوتاه از ترجیح دادن آلترناتیو کانتری به ترجیح ندادن کانتری بوده است.

اما برای لحظه‌ای به یک فکر مخالف توجه کنید: Downballot، در دسته‌بندی‌های واقعی کشور و دسته‌های مجاور مانند ریشه‌های آمریکایی، آمریکانا، فولک و بلوگرس، آکادمی ضبط معمولاً به خوبی عمل می‌کند یا نزدیک به خوب. این موضوع زمانی که انتخاب‌های کمیته در این ترکیب نقش داشتند و از زمانی که این انتخاب‌ها کنار گذاشته شدند، صادق بود.

خصوصیات دسته‌بندی‌های گرمی کشور

دسته‌بندی‌های گرمی کشور خصوصیات خاص خود را داشته‌اند. برای مثال، ناتوانی ویلی نلسون در عدم نامزدی برای هر آلبوم نیم‌سالانه‌ای که منتشر می‌کند، یکی از این خصوصیات است. اما به ندرت چیزی در این بخش‌ها نامزد می‌شود که نمایانگر چیزی نزدیک به استاندارد برتری نباشد.

آکادمی امسال تصمیم بسیار خوبی گرفت و دسته‌بندی کشوری که قبلاً یک بخش بود را به دو بخش تقسیم کرد. اکنون بهترین آلبوم کشوری به بهترین آلبوم کشوری معاصر و بهترین آلبوم کشوری سنتی تقسیم شده است. این تغییر تنها به‌روزرسانی با آنچه در زمینه R&B وجود دارد، است.

تغییرات در دسته‌بندی‌های کشوری

برخی از بدبینان معتقد بودند که گرمی‌ها دسته‌بندی کشوری سنتی را ایجاد کرده‌اند تا جایی باشد که بیانسه نتواند برنده شود. این نظر پس از اینکه او سال گذشته بر رقبای اصلی کشوری پیروز شد، مطرح شد. تاریخ به این نوع سوءظن‌ها دامن می‌زند، صرف‌نظر از آنچه واقعاً در جلسات هیئت مدیره اتفاق می‌افتد.

در هر صورت، به‌طور طنزآمیز، تنها هنرمند رنگین‌پوست در هر دو بخش آلبوم کشوری، چارلی کراکت بود که در کشوری سنتی حضور داشت.

چنین حرکتی نشان می‌دهد که شاخه نشویل آکادمی ضبط توسط مدیران کل سازمان به‌طور جدی مورد توجه قرار گرفته است. رهبران جوایز گرمی می‌خواهند به درستی به موسیقی کانتری توجه کنند. بدون شک، گفتگوهایی در حال انجام است تا حداقل نمایشی نمادین در دسته‌بندی‌های برتر برای یکی از داغ‌ترین ژانرهای موسیقی فراهم شود.

آیا مشکلات غیرقابل حل هستند؟ کشور در وضعیتی عجیب قرار دارد. می‌تواند ادعا کند که داغ‌ترین ستاره موسیقی که نامش تیلور سوئیفت نیست، مورگان والن است. اما او امسال اعلام کرد که اصلاً خود را برای جوایز گرمی معرفی نمی‌کند. او به طور ضمنی اشاره کرد که معتقد است سبک موسیقی او هرگز مورد توجه رأی‌دهندگانی که احتمالاً آن‌ها را نخبه‌گرا می‌داند، قرار نخواهد گرفت.

بنابراین بیشتر موسیقی‌های کانتری در سطح زیر بلاک‌باستر است. رأی‌دهندگان باید به آن‌ها توجه کنند. این به طور نظری باعث می‌شود که برای هنرمندان ژانرها آسان‌تر باشد که به عنوان بهترین هنرمند جدید وارد شوند. اگرچه دقیقاً این‌طور نیست که لینی ویلسون آن‌قدر ناشناخته یا کم‌کار باشد که نتواند برای رکورد یا آلبوم وارد شود.

سپس این سوال مطرح می‌شود که چقدر گسترش بیشتر رأی‌دهندگان ممکن است، اگر نشویل در تلاش‌های ثبت‌نام خود تقریباً به حداکثر رسیده باشد.

رشد در دنیای موسیقی لاتین

رشد بیشتر در ارتباط با دنیای موسیقی لاتین رخ می‌دهد. همه کسانی که برای گرمی‌های لاتین رأی می‌دهند نیز دعوت شده‌اند تا به این مجموعه بپیوندند. این یک توسعه مهم بوده است. به باد بانی، که پس از چند سال دوباره به چهار بزرگ بازگشته است، درود.

تأثیرات و الهامات جدید

به طور قابل درکی، این توسعه بیشتر از هر ایده‌ای که آکادمی نیاز دارد گوشه‌های شهر موسیقی را برای ثبت‌نام افراد بیشتری که در دهه‌های گذشته توسط سیستم مورد توجه قرار گرفته بودند، جستجو کند، الهام‌بخش شور و شوق بیشتری خواهد بود. این به این معنا نیست که موسیقی کانتری بسیار متنوع‌تر از آنچه که به طور کلی نشان داده می‌شود نیست. به ویژه در پایگاه طرفداران و جمعیت کاری آن در نشویل، اما درک جمعیتی کاملاً از واقعیت جدا نیست.

بخشی از مشکل ممکن است به دلیل کمبود علاقه به جوایز گرمی در برخی محافل موسیقی نشویل باشد. احساسات جریحه‌دار شده‌ای از گذشته به دلیل نادیده گرفتن هنرمندان برجسته در دسته‌های موسیقی کانتری وجود دارد. شاید مهم‌تر از آن، تمرکز واقعی آن‌ها بر جوایز CMA و ACM است. هیچ ژانر دیگری جوایز خاص خود را با تأثیری مشابه این دو ندارد. بنابراین به راحتی می‌توان فهمید چرا اگر موسیقی کانتری در جوایز گرمی کوتاه بیاید، موجی از خشم به وجود نمی‌آید. این معیار اصلی آن‌ها نیست.

ستاره‌های پاپ و R&B همیشه نادیده گرفته شدن در گرمی را شخصی‌تر از افراد در موسیقی کانتری می‌پذیرند. کسانی که ممکن است به نادیده گرفته شدن توسط گرمی عادت کرده باشند و با خود بگویند: «این هم بخشی از بازی است.»

بنابراین، ممکن است برای جوایز گرمی مهم‌تر باشد که جامعه موسیقی کانتری شانس عادلانه‌تری داشته باشد. حتی اگر تنها به منظور بازتاب واقعیت باشد که یکی از بزرگ‌ترین و سریع‌ترین سبک‌های در حال رشد، حداقل یک نامزدی نمادین از ۳۲ نامزدی دریافت کند.

اهمیت توجه به موسیقی کانتری

اگر رأی‌دهندگان آکادمی به موسیقی کانتری بی‌علاقه باشند و به ستاره‌های درخشان آن توجه نکنند، ممکن است این‌گونه باشد. با این حال، هنوز هم فضایی برای افزودن چند عضو دیگر وجود دارد. این اعضا می‌توانند در طول دوران حرفه‌ای خود با هنرمندانی مانند لینی ویلسون آشنا شده و از او حمایت کنند. این امر می‌تواند در میان چهار بزرگ اتفاق بیفتد.

یک تحول جمعیتی مهم در کشور در حال رخ دادن است که گرمی‌ها باید راهی برای تحسین آن پیدا کنند. بازگشت زنان به عنوان نیروی خلاق غالب در این حوزه، یکی از این تحولات است. اگر به کنسرت‌های اخیر مگان مورونی رفته‌اید و هزاران زن را دیده‌اید که با تمام وجود فریاد می‌زنند، می‌دانید که این یک پیشرفت کوچک نیست. این پیشرفت از نظر خلاقیت، تجاری و فرهنگی بسیار مهم است.

سال‌ها به زنان نشان داده شده که صدایشان به اندازه کافی مهم نیست. اما اکنون شرایط تغییر کرده است. نباید تنها CMAها به این موضوع توجه کنند که مورونی، لنگلی و ویلسون در حال حاضر در حال درخشش هستند. این در حالی است که شرایط علیه آن‌ها بوده است. آن‌ها را محدود نکنید.