📋 خلاصه مقاله:
ارتباط فیلم قاهره در یازدهمین دوره خود، ۱۵ پروژه از ۱۰ کشور عربی را برای رقابت انتخاب کرده و جوایزی برای پستولید و توسعه ارائه میدهد. این رویداد بر اصالت و تنوع در سینما تأکید دارد و به ایجاد فضایی برای گفتگو و همکاریهای خلاقانه میپردازد.
ارتباط فیلم قاهره برای ۱۵ اثر در حال پیشرفت از جهان عرب، مشاوره و جوایزی ارائه میدهد.
یازدهمین دوره ارتباط فیلم قاهره که در چارچوب روزهای صنعت قاهره برگزار میشود، ۱۵ پروژه را انتخاب کرده است. این پروژهها شامل پنج فیلم بلند در مرحله پستولید و ۱۰ پروژه در حال توسعه برای رقابت هستند. برنامهای فشرده از جلسات ارائه نیز از ۱۵ تا ۲۰ نوامبر برگزار خواهد شد. این رویداد به عنوان بخشی از جشنواره فیلم قاهره برگزار میشود.
پروژههای منتخب از کشورهای مختلف
این ۱۵ پروژه که شامل تولیدات مشترک نیز میشود، از ۱۰ کشور مختلف هستند. چهار پروژه از مصر، سه پروژه از لبنان، دو پروژه از عراق و دو پروژه از فلسطین انتخاب شدهاند. همچنین هر کدام یک پروژه از تونس، اردن، سودان، الجزایر و یمن حضور دارند.
جوایز، شامل جایزه اصلی برای پستولید و دیگری برای توسعه، توسط هیئتی متشکل از کارگردان فلسطینی هانی ابو اسعد، مدیر جشنواره پرتغالی سوزانا سانتوس رودریگز و کارگردان مصری آیتن امین داوری خواهند شد.
اولویتهای رئیس ارتباطات فیلم قاهره
رودریگو بروم، رئیس ارتباطات فیلم قاهره، درباره اولویتهای خود برای نسخه امسال با وریتی صحبت کرد.
درسهای کلیدی از سال گذشته
این دومین سال شما در رأس ارتباطات فیلم قاهره است. درسهای کلیدی از نسخه سال گذشته چه بود و چگونه نسخه امسال را ساختار دادهاید؟
وقتی سال گذشته مسئولیت ارتباطات فیلم قاهره را بر عهده گرفتم، وظیفه فوری من این بود که اطمینان حاصل کنم این رویداد در یک بازه زمانی بسیار محدود به خوبی برگزار شود.
زمانی برای اصلاحات عمده وجود نداشت. بنابراین آن نسخه به یک تمرین در مشاهده تبدیل شد. درک اینکه چه چیزی کار میکند و مهمتر از آن، چه چیزی نیاز به تغییر دارد.
مردم به دنبال گفتگوهای واقعی و تبادلات صادقانه هستند، نه لحظات تمرینشده و اجراهای صحنهای.
گامهای روشن در جهت اصالت
امسال ما گامهای روشنی در این جهت برداشتهایم. به عنوان مثال، ارائههای تمرینشده یا زبان ثابت را تحمیل نمیکنیم. تیمها میتوانند به زبان عربی، فرانسوی یا انگلیسی ارائه دهند. اگر بخواهند تمرین کنند، پشتیبانی فنی ارائه میدهیم. همه چیز بستگی به نیازهای هر پروژه دارد.
فضای اصالت و تنوع در سینما
هدف ما ایجاد فضایی برای اصالت و تنوع صداهایی است که سینمای منطقه را تعریف میکنند. به جای اینکه آنها را به یک مدل واحد از بازار تولید مشترک مجبور کنیم، به تنوع و اصالت اهمیت میدهیم.
چه همافزاییهایی بین CFC و رویداد میزبان، روزهای صنعت قاهره و جشنواره گستردهتر وجود دارد؟
نقش CFC در جشنواره فیلم قاهره
من CFC را به عنوان پرجنبوجوشترین بخش جشنواره فیلم قاهره میبینم. اینجا جایی است که جشنواره واقعاً نفس میکشد. این قلب تپنده روزهای صنعت قاهره است. فضایی که در آن خون جدید، انرژی تازه و ایدههای نو به شدت در جریان است. امیدواریم این انرژی همچنان قویتر شود. زیرا ما تأکید میکنیم که سینما نه توسط مدلهای نهادی، بلکه از طریق برخورد، گفتگو و ریسک شکل میگیرد.
نقاط قوت اصلی CFC در دنیای فیلم عربی چیست؟
بهویژه در کمک به پروژهها و تقویت همتولیدات، نقطه قوت اصلی ما در ایجاد پلها نه تنها مالی، بلکه خلاقانه و کیوریتوریال است. امیدواریم که ارتباط فیلم قاهره همچنان یکی از معدود فضاهایی باشد که پروژهها از سراسر دنیای عرب میتوانند در چارچوبی بینالمللی که بهطور محکم در واقعیتهای محلی قرار دارد، ملاقات کنند.
از نسخه سال گذشته، هر دو پروژهای که جوایز اصلی ما را دریافت کردند، یکی در مرحله پستولید و دیگری در حال توسعه، همچنان به دریافت شناختهای بزرگ ادامه دادهاند. امیدواریم به زودی به سمت جشنوارهها حرکت کنند.
«شما دو بار نمیمیرید» اثر آگر اوسلاتی، جایزه اصلی پستولید ما را برد. این اثر بعدها جایزه صندوق برتا IDFA و جایزه اصلی روزهای صنعت عمان را نیز دریافت کرد. «باد شمال» اثر الیان راهب، که جایزه اصلی توسعه ما را دریافت کرد، امسال جایزه پلتفرم سینهگونا برای پستولید را به دست آورد. فراتر از جوایز، ما شاهد بودهایم که پروژهها از طریق CFC به همکاران هنری کلیدی دست یافتهاند. این همکاریها میتواند به اندازه حمایت مالی تحولآفرین باشد.
فرآیند انتخاب چگونه کار میکند؟
این وظیفهای است که حس مسئولیت زیادی میطلبد. تنها به انتخاب یک کمیته انتخاب تیزبین و متنوع محدود نمیشود. بلکه به اطمینان از این که ارزیابی ما نسبت به پروژهها منصفانه است نیز مربوط میشود. اغلب، پلتفرمهای همتولیدی به سمت انتخاب پروژههایی از فیلمسازان یا تهیهکنندگان شناختهشده متمایل میشوند. امیدوارم این انتخابها از باور واقعی به کار ناشی شود و نه از تمایل به دیده شدن یا امنیت.
همکاری با کمیتهای قابل اعتماد
امسال خوششانس بودم که با کمیتهای همکاری کردم که به طور کامل به آن اعتماد دارم. این کمیته با هر ارسال به طور عمیق درگیر شد و بر اساس بحثی متعادل و دقیق عمل کرد. هدف ما انتخاب نامهای آشنا در صنعت نبود. همچنین پروژههایی که قبلاً توسط پلتفرمهای دیگر تأیید شدهاند یا آثاری که به سلیقه جشنوارههای اروپایی تنظیم شدهاند، مد نظر نبودند.
سوالات اصلی ساده بودند: آیا این پروژه ضروری است؟ چقدر مفهوم هنری آن واضح و منسجم است؟ با توجه به حمایت مالی محدود ارائه شده توسط ارتباط فیلم قاهره، آیا نیاز فوری به حمایت در حال حاضر دارد؟ امسال نزدیک به ۲۰۰ درخواست دریافت کردیم. به نظر من، با توجه به کیفیت کلی ارسالها، این عدد قابل توجهی است.
روندهای مشترک در پروژههای منطقهای
با توجه به اینکه پروژهها کل منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا را در بر میگیرند، آیا روندهای مشترکی مشاهده میکنید یا بیشتر روندهای زیرمنطقهای وجود دارد؟ اگرچه پیشینه آکادمیک من ممکن است تمایل به شناسایی الگوها یا تعریف دستهبندیها را نشان دهد، اما من تمایل دارم از دیدگاه مخالف به انتخاب نزدیک شوم. آنچه بیش از همه برای من جالب است، تفاوتها، یگانگیها و واژگان هنری متمایزی است که از هر زمینهای ظهور میکند، در برابر و فراتر از آن.
البته، نگرانیهای مشترک و حساسیتهای متفاوتی در سینماهای شمال آفریقا، شام و خلیج فارس وجود دارد. یا هر نامگذاری جغرافیایی سیاسی که انتخاب شود، این تفاوتها مشهود است. اما آنچه واقعاً برجسته است، روشهای خاصی است که فیلمسازان این نگرانیها را به فرم تبدیل میکنند.
تنوع در زبان سینمایی
غنای ارتباط فیلم قاهره دقیقاً در این تنوع نهفته است. هر پروژه زبان سینمایی خاص خود را دارد که با رویکرد ویژهای به تاریخ یا داستانگویی و شرایط تولید خود شکل گرفته است.
بازتاب ناآرامیهای منطقه در سینما
با توجه به ناآرامیهای اخیر در منطقه، به ویژه درگیری در غزه، این موضوع چگونه در فیلمهای انتخاب شده منعکس شده است؟ به عنوان مثال، در فیلم لبنانی “روز خشم” و پروژه فلسطینی “انقلابیون هرگز نمیمیرند”، این موضوع چگونه به تصویر کشیده شده است؟ فیلمسازان اغلب پروژههای خود را بین زمان ارسال و ارائه عمومی بیشتر پیشرفت میدهند. بنابراین، ترجیح میدهم درباره چگونگی انعکاس یک پروژه از یک واقعیت خاص به صورت قطعی صحبت نکنم. با این حال، در هر دو پروژهای که ذکر کردید، یک درگیری قابل تشخیص وجود دارد. این درگیری با بازآرایی آرشیوها و ایجاد یک زمینه جدید برای تاریخ جمعی همراه است. همچنین، تلاشی برای بازتصور سیاستهای نمایندگی دیده میشود. این تلاشها به نظر من به آنچه شما به عنوان “ناآرامی” یا “درگیری” در منطقه یا در غزه توصیف میکنید، پاسخ میدهد.
آنچه برجسته میشود، نمایش مستقیم بحران نیست، بلکه مذاکرهای انتقادی با حافظه و آگاهی تاریخی و بیان سینمایی آن است. هر دو اثر از طریق زبان فیلم خود، چارچوبهای استعماری را که به طور تاریخی نحوه دیده شدن و روایت تاریخهای منطقه را شکل دادهاند، به چالش میکشند. همچنین به بازپسگیری و بازاندیشی در نظم تاریخها و معرفتشناسیهای خود میپردازند.
در مورد وضعیت خاص غزه، “پینگپنگ” پروژهای بسیار جذاب در حال توسعه است. این پروژه عمدتاً از طریق صدا و ریتم عجیب و غریب اندوه و رفت و برگشت مداوم آن را کاوش میکند.
آیا فیلمهای ژانری در انتخاب فیلمها دیده میشود؟
در حالی که ژانر به عنوان یک حالت غالب در میان پروژههای انتخاب شده امسال نیست، برخی از فیلمسازان عناصر ژانر را نه به عنوان فرمول، بلکه به عنوان ابزارهایی برای آزمایش با فرمهای جدید داستانگویی بازآفرینی میکنند. این فیلمها شامل ژانرهای وحشت، علمی-تخیلی، جنایی، کمدی و غیره میشوند.
تغییرات انجام شده از سال گذشته
میتوانید کمی بیشتر درباره تغییرات انجام شده از سال گذشته بگویید؟
سال گذشته ما شروع به معرفی ترجمه زنده در جلسات ارائه کردیم. این کار برای همه پروژهها نبود، زیرا هنوز زیرساخت کامل را نداشتیم. اما هر جا که درخواست شد، این خدمت ارائه شد. واکنشها بسیار مثبت بود. بسیاری از فیلمسازان و تهیهکنندگان در ارائه به زبان انگلیسی اعتماد به نفس ندارند. این امر در یک محیط رقابتی ناعادلانه است. بنابراین امسال ترجمه زنده به طور کامل در همه ارائهها در دسترس است.
در مورد مربیان، من نسبت به این عملکرد انتقادی باقی میمانم. بهویژه زمانی که از صنایعی مانند هالیوود یا اروپا میآیند و فرض میکنند که “استانداردهایی” وجود دارد که باید تقویت شوند. از یک سو، آنها اغلب درک محدودی از منطقه و ویژگیهای خاص تولید در اینجا دارند. از سوی دیگر، تمایل دارند زبان فیلم را بهعنوان فضایی همگن در نظر بگیرند که خصوصیات ژئوپلیتیکی و فرهنگی را نادیده میگیرد. ما به این نیاز نداریم.
نیاز به ایجاد شرایط مناسب
آنچه ما نیاز داریم ایجاد شرایطی است که شرکتکنندگان بتوانند پروژههای خود را بهراحتی، به زبانهای خود و از طریق شیوههای بیان خود ارائه دهند. حتی با عدم قطعیتها و نواقصشان. هدف این است که تجربه کمتر درباره عملکرد و بیشتر درباره گفتگو باشد. همچنین، درباره پرورش همکاریهای واقعی و بلندمدت بهجای برخوردهای معاملاتی.
توسط
توسط
توسط
توسط