فال حافظ چهارشنبه 29 بهمن 1404

گُل در بَر و مِی در کَف و معشوق به کام است

سلطانِ جهانم به چُنین روز، غلام است

گو شمع میارید در این جمع که امشب

در مجلسِ ما، ماهِ رخِ دوست، تمام است

در مذهبِ ما، باده، حلال است ولیکن

بی‌رویِ تو ای سَروِ گُل‌اندام، حرام است

گوشم همه بر قولِ نی و نغمهٔ چنگ است

چشمم، همه، بر لعلِ لب و گَردشِ جام است

در مجلسِ ما، عِطر میامیز که ما را

هر لحظه، زِ گیسو‌یِ تو، خوش‌بوی مشام است

از چاشنیِ قند مگو هیچ و زِ شِکَّر

زآن رو که مرا از لبِ شیرینِ تو، کام است

تا گنجِ غمت در دِلِ ویرانه‌، مقیم است

همواره مرا کویِ خرابات، مقام است

از ننگ چه گویی که مرا نام ز ننگ است؟

وز نام چه پرسی که مرا ننگ ز نام است؟

مِی‌خواره و سرگشته و رندیم و نظرباز

وآن کس که چو ما نیست در این شهر، کدام است؟

با محتسبم، عیب مگویید که او نیز

پیوسته، چو ما در طلبِ عیشِ مدام است

حافظ! منش

تعبیر فال شما

این غزل به اهمیت لذت بردن از لحظات زندگی و زیبایی‌های اطراف اشاره دارد. حافظ تأکید می‌کند که در کنار معشوق و با بهره‌گیری از زیبایی‌های طبیعی، زندگی معنا و ارزش بیشتری پیدا می‌کند. او به نوعی به ما یادآور می‌شود که در جستجوی شادی و عشق باشیم و از فرصت‌های کوتاه زندگی به بهترین شکل استفاده کنیم. در این روزهای بهاری و جشن، با قلبی باز و روحیه‌ای شاد به استقبال زندگی بروید. به یاد داشته باشید که لحظات خوش زندگی را باید با تمام وجود درک و تجربه کرد.