فال حافظ پنج‌شنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴

ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

طامات تا به چند و خرافات تا به کی؟

بگذر ز کبر و ناز که دیده‌ست روزگار

چین قبای قیصر و طرْفِ کلاه کی

هشیار شو که مرغ چمن مست گشت هان

بیدار شو که خواب عدم در پی است هی

خوش نازکانه می‌چمی ای شاخ نوبهار

کآشفتگی مبادت از آشوب باد دی

بر مهر چرخ و شیوهٔ او اعتماد نیست

ای وای بر کسی که شد ایمن ز مکر وی

فردا شراب کوثر و حور از برای ماست

و امروز نیز ساقی مه‌روی و جام می

باد صبا ز عهد صبی یاد می‌دهد

جان دارویی که غم ببرد درده ای صبی!

حشمت مبین و سلطنت گل، که بسپرد

فراش باد هر ورقش را به زیر پی

درده به یاد حاتمِ طی جام یک منی

تا نامهٔ سیاه بخیلان کنیم طی

زان می که داد حسن و لطافت به ارغوان

بیرون فکند لطف مزاج از رخش به خوی

مسند به باغ بر که به خدمت چو بندگان

استاده است سرو و کمر بسته است نی

تعبیر فال شما

این غزل به ما یادآوری می‌کند که زندگی کوتاه و پر از تغییر است و نباید به ظواهر فریبنده دل بست. باید از لحظه‌های حال لذت برد و از کبر و غرور پرهیز کرد، چرا که زمانه بارها نشان داده که هیچ چیز پایدار نیست. با بیداری و هوشیاری، می‌توان از زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی بهره‌مند شد، بدون اینکه فریب نیرنگ‌های دنیا را بخوریم. امروز را دریابید و از لحظات شاد زندگی بهره‌مند شوید، زیرا فردا نامعلوم است. در هر لحظه‌ای که می‌توانید، شادی و آرامش را در زندگی خود جای دهید.