دیر است که دلدار پیامی نفرستاد
ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد
صد نامه فرستادم و آن شاهِ سواران
پیکی نَدوانید و سلامی نفرستاد
سویِ منِ وحشیصفتِ عقلرمیده
آهو رَوشی، کبک خرامی نفرستاد
دانست که خواهد شُدنم مرغِ دل از دست
وز آن خطِ چون سلسله دامی نفرستاد
فریاد که آن ساقیِ شِکَّر لبِ سرمست
دانست که مخمورم و جامی نفرستاد
چندان که زدم لافِ کرامات و مقامات
هیچم خبر از هیچ مقامی نفرستاد
حافظ به ادب باش که واخواست نباشد
گر شاه پیامی به غلامی نفرستاد
تعبیر فال شما
این غزل از حافظ نشاندهندهٔ انتظار و دلتنگی برای دریافت پیامی از محبوب است. شاعر از بیخبری و بیتوجهی معشوق گلایه دارد، اما در عین حال ادب و احترام را حفظ میکند. این شعر به ما یادآوری میکند که در مواجهه با بیتوجهی دیگران، باید صبور و باوقار باقی بمانیم. امید را در دل نگهدارید و به یاد داشته باشید که گاهی سکوت نیز میتواند حامل پیامهای بزرگ باشد.
توسط
توسط
توسط
توسط
توسط
توسط
توسط