فال حافظ چهارشنبه 26 آذر 1404

سلامی چو بوی خوش آشنایی

بدان مردم دیدِهٔ روشنایی

درودی چو نور دل پارسایان

بدان شمع خلوتگه پارسایی

نمی‌بینم از همدمان هیچ بر جای

دِلم خون شد از غصه، ساقی کجایی؟

ز کوی مغان رخ مگردان که آنجا

فروشند مفتاح مشکل‌گشایی

عروس جهان گرچه در حد حسن است

ز حد می‌برد شیوهٔ بی‌وفایی

دل خستهٔ من گرش همتی هست

نخواهد ز سنگین‌دلان، مومیایی

می صوفی‌افکن، کجا می‌فروشند؟

که در تابم از دست زهد ریایی

رفیقان چنان عهد صحبت شکستند

که گویی نبوده‌ست خود، آشِنایی

مرا گر تو بگذاری اِی نفس طامِع

بسی پادِشایی کنم در گدایی

بیاموزمت کیمیای سعادت

ز هم‌صحبت بد، جدایی! جدایی!

مکن حافظ از جور دوران، شکایت

چه دانی

تعبیر فال شما

این غزل به اهمیت شناخت دوستان واقعی و دوری از افراد ناصالح اشاره دارد. حافظ از شکست عهد دوستان و بی‌وفایی آنان سخن می‌گوید و توصیه می‌کند که برای سعادت و آرامش، از هم‌صحبت بد فاصله بگیرید. او همچنین به تحمل سختی‌ها و اعتماد به حکمت الهی توصیه می‌کند. در نهایت، این غزل یادآوری می‌کند که در جستجوی آرامش و حل مشکلات، به جایگاه‌های درست و افراد صادق روی آورید. با ایمان و صبر، مسیر سعادت را هموار سازید.