بررسی «In Your Dreams»: انیمیشن فانتزی نتفلیکس که خواب‌ها را تکراری می‌کند

این انیمیشن که توسط کهنه‌کاران پیکسار ساخته شده است، شباهت زیادی به “درون و بیرون” دارد. با این حال، فاقد موتور خلاقیت است.

«In Your Dreams» برای نتفلیکس توسط تیمی از هنرمندان ساخته شده است که تجربه خود را در پیکسار کسب کرده‌اند. کارگردان، الکس وو، به عنوان هنرمند داستان در فیلم‌هایی مانند «Ratatouille»، «WALL-E» و «Incredibles 2» فعالیت داشته است. این فیلم یکی از آن انیمیشن‌هایی است که مدام شما را به یاد دیگر فیلم‌های انیمیشنی می‌اندازد. حتی اگر فیلم‌های مورد نظر را دوست داشته باشید، این واقعاً چیز خوبی نیست. «In Your Dreams» بر اساس توده‌های بزرگ و چرخان انرژی تصویری ساخته شده است. اما در هسته خود احساس دست دوم بودن می‌کند.

استیوی، دختری ۱۲ ساله و باهوش، متوجه می‌شود که والدینش ممکن است در حال جدایی باشند. آن‌ها زمانی یک گروه موسیقی محلی به نام هایپسونیکس بودند. اما مادر، کریسین میلیوتی، اکنون می‌خواهد به دولوث برود تا به عنوان استادیار مشغول به کار شود. در حالی که پدر، سیمو لیو، که فردی تنبل و بی‌خیال است، راضی است که در همان‌جا بماند. او روزها را با کار روی آلبومی که هرگز تمام نخواهد کرد، سپری می‌کند. با توجه به اینکه آن‌ها نمی‌توانند صورت‌حساب‌ها را پرداخت کنند، واقعاً دو طرفی برای این اختلاف وجود ندارد. حال، استیوی که اتاق خوابش را با برادر کوچک و مزاحمش، الیوت، شریک است، چگونه می‌تواند خانواده را کنار هم نگه دارد؟

با فرار به دنیای رویاها، که به نظر می‌رسد اصیل و خیالی باشد، اما در واقع به تقلیدی از “Inside Out” تبدیل می‌شود، با اضطراب نوجوانی مواجه می‌شویم. او سعی دارد در یک جهان موازی مجلل خود را حل کند. نحوه‌ای که زرافه عروسکی الیوت، بالونی تونی، با صدای سریع و هوشمند کریگ رابینسون زنده می‌شود، شبیه به تقلیدی از شخصیت الاغ ادی مورفی در فیلم‌های “Shrek” به نظر می‌رسد. این واقعیت که استیوی و الیوت روی یک قاب تخت تسخیر شده حرکت می‌کنند، به نظر می‌رسد مستقیماً از فیلم خاطره‌انگیز و نه چندان موفق دیزنی در سال ۱۹۷۱ به نام “Bedknobs and Broomsticks” آمده باشد. سپس مرد شنی وجود دارد، نوعی جادوگر اوز در تپه‌های کیهانی که با صدای امید جلیلی، بازیگر بریتانیایی، به تصویر کشیده شده است. او شبیه به جود لاو در حال تقلید از بابا نوئل است.

استیوی و الیوت کشف می‌کنند که می‌توانند همزمان در یک خواب مشترک باشند. در حالی که این دو به درون و بیرون از خواب‌ها فرو می‌روند، فیلم مجموعه‌ای از صحنه‌های پر زرق و برق را ارائه می‌دهد. بیشتر این صحنه‌ها هیچ هدف روایتی جز نمایش بصری ندارند.

سرزمین قلعه‌های مقوایی

ابتدا بچه‌ها به سرزمینی از قلعه‌های مقوایی می‌افتند. این سرزمین توسط قطعات غذایی متحرک و سخنگو اشغال شده است. دونات‌ها، توت‌فرنگی‌ها، آووکادوها، نان تست فرانسوی و تخم‌مرغ‌های آب‌پز در اینجا حضور دارند. چند دقیقه بعد، این غذاها کپک‌زده و فاسد و تهدیدآمیز می‌شوند.

تبدیل خواب‌ها به کابوس

این همان روالی است که با بیشتر این خواب‌ها پیش می‌رود. آن‌ها به کابوس تبدیل می‌شوند که به محض بیدار شدن استیوی و الیوت پایان می‌یابند. استیوی می‌پرسد: «چرا وقتی تو بیدار شدی من هم بیدار شدم؟» چرا؟ چون این قوانین دلخواه فیلمی است که در آن هستند.

تأثیر خواب‌ها بر زندگی بیداری

در یک نقطه، یک مونتاژ از کابوس‌ها وجود دارد که با آهنگ «Sweet Dreams (Are Made of This)» همراه است. در آن لحظه تماشاگران متوجه می‌شوند که هیچ‌کدام از این‌ها واقعاً بر زندگی بیداری شخصیت‌ها تأثیر نمی‌گذارد. پس چقدر می‌توانیم در آن سرمایه‌گذاری کنیم؟

شما می‌دانید که سندمن، که با آهنگ “Enter Sandman” از متالیکا معرفی می‌شود، قرار است کمتر از آنچه به نظر می‌رسد مهربان باشد. اما مشکل این است که او چه چیزی را نمایندگی می‌کند. او می‌گوید: “من می‌خواهم همه خوشحال باشند”، که شبیه به روحیه داروهای روانگردان بزرگ است.

رویای درمانی سندمن

وقتی که او بالاخره استیوی و الیوت را در یک رویای درمانی قرار می‌دهد، جدایی والدینشان بهبود می‌یابد و زندگی همه دوباره کامل می‌شود. مشکل اینجاست: این فقط یک رویاست. آیا آن‌ها می‌خواهند در یک توهم خوشایند زندگی کنند؟ این باید به جای یک حرکت بی‌هدف دیگر، فرضیه فیلم می‌بود.

نقد و بررسی فیلم “در رویاهایتان”

“در رویاهایتان”، بدون احتساب تیتراژ پایانی، تنها ۷۷ دقیقه طول دارد. مقدار زیادی از نمایش‌های پرشور رویایی را در خود جای داده است، اما آرزو می‌کردم که تخیل بیشتری در آن وجود داشت. این مانند سطح یک فیلم پیکسار است بدون موتور خلاقیت.