چشم‌انداز استراتژی بین‌المللی Each Other Films با تغییرات در تولیدات تایوان

زیرساخت‌های تولید تایوان از طریق پلتفرم‌هایی مانند Golden Horse FPP و Taiwan Creative Content Forum (TCCF) پیشرفت‌های چشمگیری داشته‌اند. با این حال، بنیان‌گذاران Each Other Films، ژاکلین دبلیو لیو و تیفانی یو-چیا چن، بر این باورند که صنعت با چالشی بنیادی‌تر روبرو است. این چالش، متقاعد کردن مخاطبان به تعهد به داستان‌سرایی بلندمدت است.

همان‌طور که به‌طور انحصاری توسط Variety فاش شد، این شرکت در آستانه TCCF یک برنامه مرزی را رونمایی کرد. این برنامه هفت سال فعالیت شرکت را نشان می‌دهد.

چن به ورایتی می‌گوید: «بزرگ‌ترین تغییر فقط در صنعت نیست، بلکه در مخاطبان است. عادات تماشا تغییر کرده و افراد کمتری به داستان‌سرایی طولانی‌مدت متعهد می‌شوند. این موضوع ما را مجبور می‌کند تا دوباره به این فکر کنیم که چه نوع داستان‌هایی واقعاً اهمیت دارند و چرا باید روایت شوند.»

چالش‌های جشنواره‌ها و بازارها

لیو اضافه می‌کند که در حالی که جشنواره‌ها و بازارها ارتباطات ضروری را فراهم می‌کنند، اما هنوز مشکل تداوم تولید را حل نکرده‌اند. او می‌گوید: «برای خلاقان، این پلتفرم‌ها یک خط زندگی هستند. آنها استعدادها را به شرکا متصل می‌کنند و به صداهای مستقل جایی برای دیده شدن می‌دهند. اما گام بعدی پایداری است. چگونه می‌توانیم آن نمایش را به جریان تولید مداوم تبدیل کنیم؟ این همان شکاف ساختاری است که همه ما باید آن را پر کنیم.»

پاسخ این دو نفر به شرایط موجود شامل گسترش حضور بین‌المللی Each Other Films از طریق تولیدات مشترکی است. آن‌ها این تولیدات را به عنوان اصالت احساسی ریشه‌دار در تجربه آسیایی توصیف می‌کنند. این رویکرد در پروژه غیر داستانی “Heals” مشهود است. این پروژه با همکاری N8 تایلند و World of Wonder درباره پانجینا هیلز، اجراکننده درگ تایلندی-تایوانی که میزبان “Drag Race Thailand” است، تولید شده است.

رویکرد مستند چن

چن مستند را از طریق دینامیک والدین و فرزندان که در سراسر منطقه رایج است، قاب‌بندی می‌کند. او می‌گوید: «رابطه بین والدین و فرزندان، سوال میلیون دلاری بی‌زمان در آسیا است. چگونه والدینتان را متوجه کنید که چه کاری انجام می‌دهید و وقتی به بزرگسالی می‌رسید، نگران نباشند.» او اضافه می‌کند: «به‌ویژه بین مادران و فرزندانشان، این تنش در اینجا جهانی است.»

لیو پروژه را به عنوان مدرکی معرفی می‌کند که «غیر داستانی می‌تواند همان عمق احساسی و جاه‌طلبی سینمایی را مانند داستان‌سرایی فیلمنامه‌ای داشته باشد». او این پروژه را به عنوان «درباره فرآیند خلاقانه بقا – چگونه طنز، هنرمندی و آسیب‌پذیری به شکل‌های قدرت تبدیل می‌شوند» توصیف می‌کند.

توسعه پروژه‌های جدید و مشارکت‌های بین‌المللی

این شرکت همچنین در حال توسعه «Spent Bullets» است. آنها در انجمن محتوای خلاق تایوان که دره سیلیکون، لاس وگاس و تایپه را در بر می‌گیرد، شرکت می‌کنند. لیو توضیح می‌دهد که با وجود انتشار تحت نام مستعار ژاپنی، تِرائو تتسویا، نویسنده تایوانی است. داستان درباره دو مهندس دره سیلیکون است که در طول یک سفر جاده‌ای با رازهای دفن‌شده مواجه می‌شوند.

اهمیت مکان در داستان‌سرایی

لیو می‌گوید: «فیلم‌برداری در دره سیلیکون، لاس وگاس و تایپه فقط یک انتخاب لجستیکی نیست؛ بلکه بخشی از داستان‌سرایی است. مناظر متغیر، ناآرامی درونی شخصیت‌ها را منعکس می‌کند.»

همچنین در دست تولید: «سه عجیب: مادام تایگر»، که به عنوان یک دنیای کاراکتری بالقوه پان-آسیایی طراحی شده است. همچنین «دوستم داشته باش اگر جرأت داری»، جدیدترین قسمت از مجموعه «تاثیرگذار تصادفی» نیز در حال تولید است. این دومی ادامه‌دهنده تعادلی است که بنیان‌گذاران آن را به عنوان ترکیبی از طنز و آسیب‌پذیری توصیف می‌کنند. این تعادل از طریق شخصیت‌هایی که «دوباره یاد می‌گیرند عشق بورزند و از نظر احساسی رشد کنند» به نمایش گذاشته می‌شود.

ویژگی‌های ژانر و اصالت فرهنگی

در مورد ویژگی‌های ژانر، چن توسعه مجموعه‌ها را به عنوان ایجاد «دنیاهای به هم پیوسته با طول عمر» به جای دنباله‌های ساده مطرح می‌کند. در همین حال، لیو بر اصالت فرهنگی تأکید دارد. او می‌گوید: «در مادام تایگر، ما افسانه را به همان شکل بازگو نمی‌کنیم؛ بلکه آن را بازتعریف می‌کنیم.» این شخصیت‌ها بیش از ابرقهرمانان افسانه‌ای هستند. آن‌ها همچنین بازتابی از هویت معاصر و مقاومت هستند.

سابقه شرکت شامل پروژه‌هایی مانند «Little Big Women» و «Dreams in Nightmares» است. چن می‌گوید این پروژه‌ها نشان می‌دهند که موفقیت تجاری و جشنواره‌ای می‌توانند همزمان وجود داشته باشند. او معتقد است که کلید موفقیت، شروع از داستان است. اگر داستان از نظر احساسی قوی و به خوبی اجرا شده باشد، می‌تواند در هر دو فضا کار کند.

اهمیت اعتبارسنجی در صنعت

لیو بین اشکال مختلف اعتبارسنجی صنعت تمایز قائل می‌شود. او می‌گوید شناخت جشنواره‌ای به شما اعتبار می‌دهد، اما عشق مخاطب به شما دوام می‌بخشد. او اضافه می‌کند که وظیفه ما این است که هر دو را محقق کنیم. این کار نه با دنبال کردن پرستیژ، بلکه با خلق آثاری که واقعاً به آن‌ها باور داریم و با مخاطب ارتباط برقرار می‌کنند، انجام می‌شود.

لیو درباره نمایندگی معتقد است که گفتگو باید فراتر از دیده شدن حرکت کند. او می‌گوید: «موضوع فقط این نیست که چه کسی جلوی دوربین است، بلکه چه کسی می‌تواند تصمیم بگیرد که چه داستان‌هایی ارزش گفتن دارند. اینجاست که تغییر واقعی رخ می‌دهد.»

پیشرفت در نقش‌های رهبری

چن به پیشرفت در نقش‌های رهبری اشاره می‌کند: «آنچه اکنون می‌بینیم زنانی هستند که نه تنها مشارکت می‌کنند، بلکه رهبری، تأمین مالی و بازتعریف فرهنگ خلاق را بر عهده دارند. اگر بتوانیم کمک کنیم که این امر به یک قاعده تبدیل شود نه یک استثنا، این همان تأثیری است که می‌خواهیم داشته باشیم.»