خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن؟
تا ببینم که سرانجام چه خواهد بودن
غم دل چند توان خورد؟ که ایام نماند
گو نه دل باش و نه ایام چه خواهد بودن؟
مرغ کمحوصله را گو غم خود خور که بر او
رحمِ آن کس که نهد دام چه خواهد بودن؟
باده خور غم مخور و پند مقلد منیوش
اعتبار سخن عام چه خواهد بودن؟
دسترنج تو همان به که شود صرف به کام
دانی آخر که به ناکام چه خواهد بودن؟
پیر میخانه همیخواند معمایی دوش
از خط جام که فرجام چه خواهد بودن
بردم از ره دل حافظ به دف و چنگ و غزل
تا جزای من بدنام چه خواهد بودن
تعبیر فال شما
این غزل به اهمیت زندگی در لحظه و لذت بردن از آن، بدون نگرانی از آینده، اشاره دارد. حافظ توصیه میکند که غمها را کنار بگذارید و به نصایح بیپایه و اساس دیگران توجه نکنید. او بر این باور است که دسترنج خود را برای خوشی و شادی صرف کنید، زیرا سرانجام زندگی را نمیتوان پیشبینی کرد. پیام این غزل این است که با دل آسوده و بدون دغدغه از زندگی لذت ببرید و از لحظات خوب بهرهمند شوید. به یاد داشته باشید که زندگی کوتاه است، پس هر لحظه را ارزشمند بدانید.
توسط
توسط
توسط
توسط
توسط