📋 خلاصه مقاله:
کامیلا آندینی، کارگردان اندونزیایی، با پروژه “چهار فصل در جاوه” در بازار تأمین مالی شکاف توکیو دو جایزه کسب کرد. این فیلم به تاریکیهای پیشرفت و قدرت در اندونزی معاصر میپردازد و در مرحله پستولید است. همچنین، پروژههای دیگر از جنوب شرق آسیا نیز جوایزی دریافت کردند.
کارگردان اندونزیایی کامیلا آندینی با پروژه جدید خود “چهار فصل در جاوه” موفق به کسب دو جایزه شد. این جوایز در اولین دوره بازار تأمین مالی شکاف توکیو در روز جمعه اهدا شدند.
TGFM بخشی از TIFFCOM، بازوی بازار جشنواره بینالمللی فیلم توکیو است.
“چهار فصل در جاوه” جایزه برتر TGFM، جایزه پروژههای توکیو را که شامل جایزه نقدی ۲ میلیون ین (۱۳,۲۲۵ دلار) است، به دست آورد. همچنین، این پروژه جایزه Kongchak از استودیوی Kongchak مستقر در کامبوج را دریافت کرد که خدمات پستولید صوتی به ارزش ۲۵,۰۰۰ دلار ارائه میدهد.
فیلم یک درام واقعگرای جادویی است که به تاریکیهای پیشرفت و قدرت در اندونزی معاصر میپردازد. این فیلم در حال حاضر در مرحله پستولید قرار دارد و قبلاً در بازار تأمین مالی ونیز حضور داشته است. داستان درباره پرتیوی است، زنی که پس از بیش از یک دهه زندان به دلیل کشتن یک جوان در دفاع از خود در برابر تجاوز، به روستای خود بازمیگردد. بازگشت او همزمان با ورود برق به این جامعه دورافتاده است. به گفته آندینی، این موضوع برخوردی بین مدرنیته و تروماهای شخصی ایجاد میکند که او آن را «تکرار در زندگی روزمره ما» میبیند.
پائولو برتولین، عضو هیئت داوران TGFM و مدیر و برنامهریز جشنواره، هنگام اعلام جایزه گفت: «TGFM 2025 مایل است کیفیت کلی و تنوع چشمگیر آثار را که ما را در انتخاب تنها یک پروژه برای این جایزه به چالش کشید، به رسمیت بشناسد. به طور خاص، ما همچنین میخواهیم به انتخاب پروژههای جنوب شرق آسیا توجه کرده و آن را تحسین کنیم. این پروژهها رویکردهای خلاقانه و دامنههای تولید متفاوتی را منعکس میکنند.
این پروژهها جغرافیای هیجانانگیز منطقهای را که با استعدادها و پویایی سینمایی در حال جوشش است، ترسیم میکنند. در واقع، پروژهای که ما برای جایزه پروژه توکیو ۲۰۲۵ انتخاب کردیم، از این منطقه میآید و بیانی قدرتمند از بلوغ از یک فیلمساز ارائه میدهد. این فیلمساز با تعهد، صداقت و داستانسرایی سینمایی پرشور به موضوعات حساس و مرتبط میپردازد.»
جایزه نسل زد آسیایی به ارزش ۵۰۰,۰۰۰ ین (۳,۳۰۵ دلار) به فیلمساز فیلیپینی دان جوزفوس رافائل ابلاهان برای فیلم علمی تخیلی وسترن “Hum” اهدا شد. این جایزه توسط کمیتهای متشکل از پنج دانشجوی فیلمسازی بین ۲۰ تا ۲۸ سال انتخاب شد.
در فیلم، پس از یک زلزله ویرانگر، یک دامپزشک جوان در یک مرکز تخلیه برای درمان حیوانات مزرعهای آسیبدیده کار میکند. در حالی که از آنها مراقبت میکند، استادش چیزی فوقالعاده کشف میکند: دانشجویش میتواند با حیوانات “صحبت” کند.
کشف تواناییهای ویژه
او با یادگیری استفاده از این هدیه، متوجه میشود که موجودات میتوانند پسلرزهها را حس کرده و حتی پیشبینی کنند. با استفاده از این ارتباط جدید، او به دوستان و خانوادهاش که گاوچران هستند کمک میکند تا برای آنچه در پیش است آماده شوند.
ورود فردی مرموز
اما دنیای او بار دیگر تکان میخورد وقتی که فرد دیگری با همان توانایی ظاهر میشود. مردی که پلیس معتقد است مسئول ایجاد زلزلهای است که شهرشان را ویران کرده است. با ورود مرموز او، او تلاش میکند تا با بازجویی از او به زبان اولیه و سری که تنها آن دو میتوانند صحبت کنند، راز او را کشف کند.
جایزه ویژه نسل زد آسیایی به فیلم بلند اول آندریا بنجامین ماننتی با عنوان “I Have to Fuck Before the World Ends” تعلق گرفت. این کمدی بلوغ بین فرهنگی در ایتالیا و فیلیپین روایت میشود.
داستان فیلم و چالشهای رن
فیلم داستان رن، نوجوان ۱۶ ساله فیلیپینی-ایتالیایی را دنبال میکند. او در عشق تملکگرایانه مادرش میا گرفتار شده است. رن باید در طول یک مراسم سه روزه بیداری فیلیپینی، همزمان با نزدیک شدن طوفان ادیت به مانیل، خود را آزاد کند.
بازگشت به مانیل و مواجهه با چالشها
وقتی خبر میرسد که مادر میا، موینی، در فیلیپین در حال مرگ است، مادر و پسر به مانیل بازمیگردند. در آنجا، رن مجذوب جولیانا، پرستار بچههای پسرعموهایش میشود. او همچنین توسط پسرعموی عجیبش مونیک در هنر عشق آموزش میبیند.
با نزدیک شدن طوفان ادیت و بروز مشکلات خانوادگی، رن باید استقلال خود را به دست آورد.
جایزه نور سفید از تایلند، که خدمات پس از تولید به ارزش ۲۵,۰۰۰ دلار ارائه میدهد، به تولید مشترک ژاپنی-تایوانی «پولاریس» به کارگردانی سِتا ناتسوکی اهدا شد. این فیلم در یک شب زمستانی در یک بار در نیچومه روایت میشود.
داستان و موضوعات فیلم
بر اساس رمان «شب ستاره شمالی درخشان» نوشته لی کوتومی، فیلم بر روی زنانی از سنین، ملیتها و گرایشهای جنسی مختلف تمرکز دارد. این زنان در این مکان گرد هم میآیند و در زیر نور آبی ملایم، نوشیدنی، خنده و قطعاتی از زندگی خود را به اشتراک میگذارند. همانطور که داستانهای آنها مانند ستارههای یک صورت فلکی به هم میپیوندند، فیلم به بررسی موضوعاتی از جمله هویت فردی و ارتباط انسانی میپردازد. پیش از آنکه زنان در سپیدهدم از هم جدا شوند.




