طالع اگر مدد دهد، دامَنَش آوَرَم به کف
گر بِکَشَم زهی طَرَب، ور بِکُشَد زهی شرف
طَرْفِ کَرَم ز کَس نَبَست، این دلِ پُر امیدِ من
گر چه سخن همی بَرَد، قصهٔ من به هر طرف
از خَمِ ابرویِ توام، هیچ گشایشی نشد
وَه که در این خیالِ کَج، عمرِ عزیز شد تلف
اَبرویِ دوست کِی شود، دَستکَشِ خیالِ من؟
کس نزدهست از این کمان، تیرِ مراد بر هدف
چند به ناز پَروَرَم، مِهرِ بُتانِ سنگدل
یادِ پدر نمیکنند، این پسرانِ ناخَلَف
من به خیالِ زاهدی، گوشهنشین و طُرفه آنک
مُغْبَچهای ز هر طرف، میزندم به چنگ و دَف
بیخبرند زاهدان، نقش بخوان و لاتَقُل
مستِ ریاست محتسب، باده بده و لاتَخَف
صوفی شهر بین که چون، لقمهٔ شُبهه میخورد
پاردُمَش دراز باد، آن حَیَوانِ خوش علف
حافظ اگر قدم زنی، در رَهِ خاندان به صِدق
بدرقهٔ رَهَت شود، همَّتِ شَحنِهٔ نجف
تعبیر فال شما
این غزل به شما یادآوری میکند که در مسیر عشق و حقیقت، پایداری و صداقت را فراموش نکنید. ممکن است در راه خود با موانع و دلشکستگیها مواجه شوید، اما امید و ایمان به هدف، شما را به جلو خواهد برد. به جای تکیه بر ظواهر و قضاوتهای سطحی، به عمق حقیقت و عشق بپردازید. در نهایت، تلاش و صداقت شما میتواند راه را برای موفقیت و سربلندی هموار کند. به یاد داشته باشید که هر قدم در مسیر درست، ارزشمند است.


توسط
توسط
توسط
توسط


