زنان در حال پیشروی در انیمیشن‌ها: مبارزه برای برابری در صنعت ادامه دارد

در چند سال اخیر، انیمیشن به سطح جدیدی از احترام دست یافته است. بسیاری از فیلم‌های انیمیشنی دارای داستان‌های جذاب، صداپیشگی مناسب و ظاهری زیبا هستند. همچنین، پیامی عمیق در پس آن‌ها نهفته است. این فیلم‌ها شما را می‌خندانند و به گریه می‌اندازند. اغلب شما را به هم‌خوانی وادار می‌کنند. اما یک شباهت دیگر نیز وجود دارد. زنان مدیر در موقعیت‌های رهبری، این غول‌های انیمیشنی را به جلو می‌برند.

«چه در مورد فیلم‌های زنده و چه انیمیشن صحبت کنیم، فکر می‌کنم دلیلی وجود دارد که تعداد زیادی از مدیران زن موفق و تولیدکنندگان زن موفق وجود دارند»، کریستین بلسون، رئیس بخش فیلم‌ها و سریال‌های Sony Pictures Animation می‌گوید. او اضافه می‌کند که پیشرفت در حال وقوع است، اما به اندازه کافی سریع نیست.

«در برخی از حوزه‌های فیلم‌سازی انیمیشن، زنان به خوبی نمایندگی می‌شوند. اما من به اندازه‌ای که دوست دارم دلگرم نیستم. هنوز تفاوت بسیار بزرگی بین تعداد کارگردانان زن و مرد در انیمیشن وجود دارد. تا زمانی که این تغییر رخ ندهد و تعداد کارگردانان زن به اندازه کارگردانان مرد نباشد، کار تمام نشده است. ببینید، پیشرفت قطعاً در حال وقوع است، اما به اندازه کافی سریع نیست.»

رامسی نایتو، رئیس پارامونت انیمیشن، می‌گوید: «زنان دیدگاه‌های تازه‌ای به ارمغان می‌آورند. آن‌ها رویکردی همکارانه و تمرکزی بر شمولیت دارند که به همبستگی تیم‌ها و تقویت فرهنگ شرکت کمک می‌کند.»

او اضافه می‌کند که در پارامونت و نیکلودئون، بر مربی‌گری و حفظ نیروها نیز تمرکز دارند. «موضوع فقط ورود زنان به محیط کار نیست. بلکه ایجاد مسیری شفاف برای رشد به سمت نقش‌های رهبری با حمایت در هر مرحله از راه است. برای ما مهم است که مطمئن شویم زنان هر فرصتی برای رشد و رهبری دارند.»

امسال، نامزدهای اسکار شامل انیمیشن‌هایی مانند «KPop Demon Hunters» به کارگردانی مشترک مگی کانگ هستند. این فیلم از نتفلیکس است و بخش انیمیشن آن توسط هانا مینگلا اداره می‌شود. همچنین، «Little Amélie or the Character of Rain» به کارگردانی مایلیس والاد و «Elio» به کارگردانی مدلین شرفیان و دومی شی نیز در این فهرست قرار دارند. نکته جالب این است که همه این آثار دارای کارگردانان زن مشترک هستند.

مندی جانسون، استاد کال‌آرتس و نویسنده کتاب آینده «تنها زن انیماتور»، می‌گوید زنان همیشه «در اتاق بوده‌اند». آن‌ها بیش از آنچه مردم فکر می‌کردند یا به آن‌ها اعتبار داده می‌شد، به این رسانه کمک کرده‌اند. او می‌گوید: «این فقط زنان بی‌چهره و بی‌نام نبودند که سلول‌های انیمیشن را ردیابی و رنگ‌آمیزی می‌کردند و هنر درخشانی که روی صفحه می‌بینیم را تولید می‌کردند. بلکه از دل آن کار فوق‌العاده و استثنایی، طیفی از زنان پیشگام ظهور کردند و از همان ابتدا همیشه حضور داشتند.»

نقش زنان در تاریخ انیمیشن

جانسون ادامه می‌دهد: «ما به عنوان یک جامعه، یک فرهنگ و یک صنعت در روایت داستان‌های آن‌ها کوتاهی کرده‌ایم. ما همگی به طور جمعی نیمی دیگر از تجربه انیمیشن خود را از دست داده‌ایم. ما باید خیلی چیزها را جبران کنیم و امروز در حال رسیدن به آن هستیم.»

رنسانس رسانه‌ای که در دهه ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ آغاز شد، زمانی بود که آریل در «پری دریایی کوچولو» آهنگ «بخشی از دنیای تو» را می‌خواند. دیگر قهرمانان انیمیشنی مانند بل در «دیو و دلبر»، یاسمین در «علاءالدین»، به همراه «پوکاهاونتس» و «مولان» نیز در این دوره محبوب شدند.

تأثیر انیمیشن بر نسل جوان

جانسون می‌گوید: «ما نسلی داریم که با انیمیشن عاشق می‌شود و سپس می‌گوید، ‘هی، من هم می‌خواهم این کار را انجام دهم!’» او به روندی اشاره می‌کند که حدود ۲۰ تا ۲۵ سال پیش در میان زنان جوان شروع شد. در این دوره، برنامه‌های جدیدی برای انیمیشن در دانشگاه‌ها و مدارس آغاز شد. کال‌آرتز همیشه وجود داشته و همچنان بهترین است. اکنون هر دانشگاه بزرگ و کوچک برنامه‌های انیمیشن دارد و این نشان‌دهنده رشد این صنعت است.

جانسون می‌گوید که تفاوت جنسیتی عظیم حدود ۱۰ تا ۱۵ سال پیش تغییر کرده است. ما به برابری نزدیک‌تر شده‌ایم. او معتقد است که هنوز در بسیاری از جهات عقب هستیم. اما صنعت در حال تجربه تغییرات و تحولات است. او از دیدن حضور زنان و شنیدن صدای آن‌ها، ایده‌ها و شخصیت‌هایشان خوشحال می‌شود. بالاخره زنان می‌توانند داستان‌های خود را روایت کنند، بدون اینکه تنها زن در اتاق باشند. آن‌ها اکنون در جایگاهی با حمایت و شناخت بیشتر قرار دارند.

هالی ادواردز، رئیس اسکای‌دنس انیمیشن، می‌گوید: «فوق‌العاده است که اکنون صنعت انیمیشن توسط زنان شگفت‌انگیز بسیاری هدایت می‌شود. قطعاً در طول سال‌ها تغییراتی رخ داده است. زنان بیشتری در نقش‌های رهبری، هم در هدایت خلاقانه پروژه‌ها و هم در موقعیت‌های تصمیم‌گیری حضور دارند. من بسیار خوش‌شانس بوده‌ام که در طول دوران حرفه‌ای خود از مربیان و همکاران زن فوق‌العاده‌ای بهره‌مند بوده‌ام. می‌دانم که محیط‌ها زمانی که شامل افرادی با پیشینه‌ها و تجربیات متنوع باشند، شکوفا می‌شوند. این واقعاً تفاوت بزرگی برای بهتر شدن داستان‌هایی که روایت می‌کنیم ایجاد می‌کند.»

مارجی کوهن، رئیس انیمیشن دریم‌ورکس، درباره اینکه چرا انیمیشن هنوز به اندازه فیلم‌های زنده جدی گرفته نمی‌شود، مکثی می‌کند. او تقریباً با اکراه می‌گوید: «فکر می‌کنم — و این احتمالاً بسیار نامحبوب خواهد بود — اما بسیاری از مردم انیمیشن را به عنوان برنامه‌سازی کودکان دسته‌بندی می‌کنند. شاید احساس می‌کنند که این مکان امنی برای زنان است. سپس ما آن‌ها را با گستردگی مهارت‌هایمان شگفت‌زده می‌کنیم. ما واقعاً می‌توانیم به طور موفقیت‌آمیز مدیریت کنیم و با مردان رقابت کنیم.»

اما کسب‌وکار ساخت یک فیلم انیمیشن فرآیندی طولانی و پیچیده است. این فرآیند معمولاً از مفهوم تا تکمیل چهار تا هفت سال طول می‌کشد.

ارتقای زنان در صنعت انیمیشن

بله، حرکت‌هایی برای ارتقای زنان به موقعیت‌های رهبری بیشتر صورت گرفته است. اما مسئله با انیمیشن این است که ساخت آن‌ها زمان زیادی می‌برد. حتی اگر اکنون گام‌هایی برداشته‌ایم، نتایج آن را تا چند سال دیگر نخواهیم دید. کانگ اشاره می‌کند که در حال حاضر تمایل به ارتقای زنان در موقعیت‌های رهبری وجود دارد و ابتکارات فعالی برای انجام این کار صورت گرفته است.

فکر می‌کنم چیزی که هنوز کم داریم، آموزش و راهنمایی مناسب است. دوست دارم بیشتر از این‌ها ببینم و تا جایی که می‌توانم در این زمینه کمک کنم.

بلسون اضافه می‌کند: «این فیلم‌ها می‌توانند برای کودکان پنج ساله سرگرم‌کننده باشند. اما همچنین برای بزرگسالان نیز به شدت جذاب هستند. من می‌خواهم همچنان فیلم‌هایی ببینم که مرا درگیر کنند. من فقط می‌خواهم شگفت‌زده شوم، بخندم و به شدت تحت تأثیر قرار بگیرم. فکر می‌کنم این چیزی است که همه ما می‌خواهیم.

من می‌خواهم انیمیشن به تکامل خود ادامه دهد و احترامی که شایسته آن است را دریافت کند. در بازار این احترام را دریافت می‌کنیم و نتایج عالی در گیشه داریم. اما دوست دارم انیمیشن همچنان در صنعت ما و با آکادمی به عنوان دستاوردهای خلاقانه فوق‌العاده‌ای که هستند، شناخته شود.»