بُوَد آیا که درِ میکدهها بگشایند؟
گره از کارِ فروبستهٔ ما بگشایند؟
اگر از بهرِ دلِ زاهدِ خودبین بستند
دل قوی دار که از بهرِ خدا بگشایند
به صفایِ دلِ رندانِ صَبوحیزدگان
بس درِ بسته به مِفْتاحِ دعا بگشایند
نامهٔ تَعزیَتِ دختر رَز بِنْویسید
تا همه مُغبَچِگان زلفِ دوتا بگشایند
گیسوی چنگ بِبُرّید به مرگِ مِیِ ناب
تا حریفان همه خون از مژهها بگشایند
درِ میخانه ببستند خدایا مپسند
که درِ خانهٔ تزویر و ریا بگشایند
حافظ این خرقه که داری تو ببینی فردا
که چه زُنّار ز زیرش به دَغا بگشایند
تعبیر فال شما
در این غزل، حافظ به امید گشایش و رفع مشکلات از طریق دعا و صفای دل اشاره میکند. او به ما یادآوری میکند که حتی در سختترین شرایط، امید به لطف الهی و نیکخواهی دوستان میتواند راهگشا باشد. همچنین، هشدار میدهد که نباید به دام ریا و فریب افتاد و باید به صداقت و پاکی دل پایبند بود. در نهایت، این غزل به ما میآموزد که با ایمان و امید، میتوان از موانع عبور کرد و به آرامش رسید. پس به دعا و صفای دل خود اعتماد کنید و راهحلها را در صداقت جستجو کنید.
توسط
توسط
توسط
توسط
توسط
توسط