ناتالی پورتمن از الهام‌بخشی دایان کیتون در مسترکلاس لومیر می‌گوید: «او به زنان اجازه داد در سینما متفاوت باشند»

ناتالی پورتمن با عشق و احترام درباره دایان کیتون که در ۱۱ اکتبر درگذشت، در کلاس درس خود در جشنواره فیلم لومیر این هفته صحبت کرد.

او گفت: “او به شخصیت‌های زن فرصت داد تا به اندازه شخصیت‌های مردی که معمولاً می‌بینیم، پیچیده باشند. آنها عصبی، خنده‌دار، باهوش، احساسی و عجیب بودند. او به زنان اجازه داد تا روی پرده عجیب باشند. او کسی بود که بدون عذرخواهی خودش بود و شما به خاطر همین عاشق او می‌شدید.”

پورتمن در پاسخ به سوالی درباره اجراگرانی که او را تحت تأثیر قرار داده‌اند، با تحسین از جینا رولندز، جولیان مور، ایزابل هوپر و نیکول کیدمن یاد کرد.

حضور افتخاری در جشنواره

به عنوان یکی از مهمانان افتخاری امسال، این بازیگر برنده اسکار تماشاگران تئاتر پاته بلکور را مسحور کرد. صف‌های طولانی از کسانی که امیدوار به یافتن صندلی در آخرین لحظه بودند، در بیرون تشکیل شد.

تأملی بر حرفه بازیگری

در طول این گفتگو، او درباره حرفه‌ای که به راحتی بین بلاک‌باسترهای استودیویی و فیلم‌های هنری و مستقل حرکت کرده است، تأمل کرد. او توضیح داد که شرکت تولیدی خود را تأسیس کرده است “تا فیلم‌هایی را بسازد که می‌خواهم در جهان ببینم و در آنها شرکت کنم.”

او با خنده اعتراف کرد: «من با دانش یا قدردانی زیادی از سینما بزرگ نشدم. واقعاً فیلم‌های جریان اصلی را می‌دیدم. با فیلم‌هایی مثل «شیر شاه»، «خانم دابت‌فایر»، «رقص کثیف» و «زن زیبا» بزرگ شدم. تنها بعد از اینکه شروع به ساخت فیلم کردم، درباره تاریخ سینما یاد گرفتم.»

کشف دنیای سینما

او گفت که این کشف از طریق فیلمسازانی که با آنها کار می‌کرد به دست آمد. کسانی که او را با کارگردانانی مانند جان کاساوتیس، میشائیل هانکه، وونگ کار وای و روبر برسون آشنا کردند. از آنجا، سلیقه و درک او از سینما گسترش یافت و به انتخاب‌های حرفه‌ای او کمک کرد.

سپس گفتگو به سال‌های اولیه زندگی او کشیده شد. پورتمن تنها ۱۲ سال داشت که اولین فیلم خود، «لئون: حرفه‌ای» به کارگردانی لوک بسون را ساخت. او به یاد آورد که چقدر به طور طبیعی به بازیگری روی آورد. او با لبخند گفت: «در واقع این کار کودکانه‌ترین کاری است که می‌توان انجام داد. شما در حال تظاهر کردن هستید. بازیگر بودن یعنی همیشه مانند یک کودک رفتار کردن. همه کودکان بازیگر هستند. این بخشی از رفتار طبیعی انسانی است.»

تحصیلات و مسیر حرفه‌ای

پورتمن پس از فیلمبرداری «جنگ ستارگان: قسمت اول – تهدید شبح» به دانشگاه هاروارد رفت. او گفت: «من از یک خانواده بسیار دانشگاهی هستم و این هرگز یک انتخاب نبود.»

او با لبخند گفت: “وقتی مجبور شدم یاد بگیرم که یک K-hole چگونه به نظر می‌رسد، نمی‌خواستم کتامین مصرف کنم تا این را یاد بگیرم. بنابراین به یوتیوب رفتم.” او این پلتفرم را به عنوان “یک منبع فوق‌العاده” توصیف کرد.

علاقه‌مندی‌های پورتمن در تولید و انیمیشن

پورتمن همچنین مشتاق بود درباره کارش به عنوان تهیه‌کننده و علاقه‌اش به انیمیشن صحبت کند. او به همکاری‌اش با کارگردان فرانسوی اوگو بینوونو در “Arco” اشاره کرد. این اثر جایزه برتر را در بزرگترین جشنواره انیمیشن جهان در انسی کسب کرد و این هفته در فرانسه اکران می‌شود.

او گفت که از این که دنیای انیمیشن چقدر می‌تواند افقی و مشارکتی باشد، شگفت‌زده شده بود. هنرمندان اغلب به راحتی بین نقش‌ها جابجا می‌شوند.

تحسین او برای رهبری مشارکتی به شرکای خلاقش نیز گسترش یافت. درباره کارگردان “قوی سیاه”، دارن آرونوفسکی، او گفت: “او به دیدگاه خود اعتماد زیادی دارد. اما همیشه ایده خوب دیگران را می‌پذیرد. این ترکیب اعتماد به نفس و فروتنی، همان چیزی است که بزرگی را مشخص می‌کند.”

وقتی از او پرسیدند که از شخصیت فرقه‌ای نینا در “قوی سیاه” چه چیزی باقی مانده است، پورتمن با چهره‌ای جدی پاسخ داد: “من هنوز تمرینات باسن را که در حین تمرین یاد گرفتم انجام می‌دهم.” سپس با یک لبخند و چشمک به مخاطبان فرانسوی خود با زمان‌بندی کامل کمدی به فرانسوی تغییر زبان داد: “les exercices pour le derrière!”

با نزدیک شدن به پایان گفتگو، از پورتمن پرسیدند که اگر امروز با خود ۱۲ ساله‌اش که قرار بود “لئون” را فیلمبرداری کند، ملاقات کند، چه نصیحتی به او می‌کرد. او به سادگی گفت: “بازی کن، لذت ببر.”

یک مرور بر آثار پورتمن در لومیر به عنوان بخشی از بازدید او به نمایش درآمده است. این مرور شامل فیلم‌های «Heat»، «V for Vendetta»، «Black Swan» و «Jackie» می‌شود.

جشنواره فیلم لومیر تا ۱۹ اکتبر در لیون ادامه دارد.