بررسی تلویزیونی: اجرای ویژه Cyndi Lauper با حضور SZA، Cher و Joni Mitchell در مراسم تقدیر از گرمی

سندی لاپر با همکاری SZA، شر و جونی میچل یک «گراممی سالوت» غیرمعمول را برگزار کرد. این برنامه به اندازه گفت‌وگوهای تور خداحافظی‌اش از مهمانان مشهورش بهره می‌برد.

معادله در ویژه‌برنامه‌های اخیر “گرامیز” شبکه CBS معکوس شده است. این برنامه‌ها به طور سنتی تجلیل‌هایی با حضور ستاره‌های بزرگ بودند که هنرمند افسانه‌ای مورد تجلیل در پایان برنامه حضور کوتاهی داشت، در صورتی که زنده بود. اما با تجلیل اخیر از Earth, Wind & Fire و اکنون ویژه‌برنامه Cyndi Lauper، ما شاهد کنسرت‌های کامل از این هنرمندان هستیم. این کنسرت‌ها با انتخابی از همکاران دوئت مهمان همراه است.

کنسرت‌های زنده و انرژی‌بخش

این برای هر کسی که تور خداحافظی اخیر Cyndi Lauper را از دست داده یا نداده باشد، بهتر است. زیرا او به تنهایی بیش از اندازه انرژی برای دو ساعت برنامه در شب یکشنبه “گرامیز تقدیم به Cyndi Lauper: زنده از هالیوود بول” به ارمغان می‌آورد. اگرچه، زمانی که Joni Mitchell، SZA و …

وقتی شر ظاهر می‌شود، هیچ چیز کم‌اهمیتی نیست.

«او خیلی غیرعادی است»، اولین آلبوم انفرادی او در سال ۱۹۸۳ به ما وعده داد. این ویژه‌برنامه که توسط کهنه‌کار گرمی کن ارلیچ تهیه شده است.

هاروی میسون جونیور، رئیس آکادمی ضبط و لاپر، به شکلی بسیار غیرمعمول عمل کرده است. ریسک این کار در این است که چقدر نزدیک به یک نسخه مستقیم از نمایشی است که او امسال در سراسر کشور به اجرا گذاشت. این نمایش با حضور چند ستاره بزرگ و مهمانان خاص برگزار شد. دقیقاً دو نفر در طول برنامه ظاهر می‌شوند: ویدیوهای کوتاه از برندی کارلایل و بیلی آیلیش که هر کدام کمتر از یک دقیقه زمان می‌گیرند. بقیه نمایش به سیندی لاپر اختصاص دارد، که روی صحنه حضور دارد و نه در گفتگو. این تصمیم احتمالاً به این دلیل گرفته شده که طرفداران قبلاً مقدار زیادی از او را در مستند ۲۰۲۳ او در Paramount+ با عنوان “بگذار قناری بخواند” دیده‌اند. این بار با لاپر، نمایش باید ادامه یابد و واقعاً فقط نمایش است. این نمایش در دو شب در پایان آگوست فیلم‌برداری شد، زمانی که تور خداحافظی او در هالیوود بول به پایان رسید.

هماهنگی و ترکیب‌های موسیقی در شب

از نظر ویژگی‌ها، او به‌طور کلی بسیار خوب هماهنگ است. چه از نظر دیوا و چه از نظر دیگر. میکی گایتون، قدرت موسیقی کانتری و موضوع جلد اخیر وریتی، در اوایل شب با لاپر ترکیبی هارمونیک و ایده‌آل ایجاد می‌کند. این ترکیب در یکی از آهنگ‌های کمتر آشنا به نام “چه کسی باران را وارد کرد” به اوج می‌رسد.

جان لجند با کت بلند و براق مشکی به یادماندنی، به روی لبه‌ای که منطقه نشیمن استخر بول را از جعبه‌های دیگر جدا می‌کند، قدم می‌گذارد. او برای اجرای نزدیک و شخصی “بارها و بارها” حضور دارد و همتای نرم‌تری به صدای همیشه کمی خام‌تر او می‌افزاید. آنجلیک کیجو و ترومبون شرتی به آهنگ نیواورلئان “ایکو ایکو” که از مرکز پاپ دورتر است، لمس‌های کمی بیشتر منطقه‌ای و عجیب اضافه می‌کنند.

آقای شرتی بازگشته تا با لوپر و میچل در اجرای قطعه محبوب «کری» از این افسانه دوم همراه شود. این تنها قطعه‌ای است که مهمان در حال اجرای قطعه خودش است، نه پیوستن به سرپرست برای یکی از قطعات او. اما در مورد میچل، کوه باید به سوی محمد بیاید. لوپر به هیچ وجه فرصت استفاده از ویژه‌برنامه ادای احترام خود برای ادای احترام به ملکه بازگشت با عصای گرگ‌سر را از دست نمی‌دهد.

حضور درخشان SZA

حضور SZA در دوئت ماقبل آخر برنامه، «رنگ‌های واقعی»، درخشش زیادی اضافه می‌کند. با توجه به همکاری او با کندریک لامار که یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های سال بود، SZA به وضوح با دیگران به خوبی کار می‌کند. او در اجرای قطعه‌ای که به میانه راه نمایش نزدیک‌تر است نیز به خوبی عمل می‌کند.

اجرای به یادماندنی شر

هیچ انتخاب بهتری برای «دخترها فقط می‌خواهند خوش بگذرانند» از شر وجود ندارد. او حتی یک کت و شلوار خال‌خالی طراحی شده برای هماهنگی با لوپر داشت و آهنگ امضای ستاره را طوری اجرا می‌کند که انگار در فهرست او نیز جای دارد.

همکاری با جیک وسلی راجرز در این دو ساعت واقعاً نتیجه‌بخش نیست. او یکی از بزرگ‌ترین آهنگ‌های لوپر، “پول همه چیز را تغییر می‌دهد”، را با یک کدا طولانی و بسیار فریادزننده ارائه می‌دهد. از سوی دیگر، حتی اگر این نقطه اوج موسیقی نباشد، ممکن است از این که دوئت با راجرز به یک مسابقه کشتی شبیه‌سازی شده ختم می‌شود، قدردانی کنید. این احتمالاً به افتخار دوستی اولیه لوپر با کاپیتان لو آلبانو فقید است که خیلی زودتر در پخش به او اشاره می‌شود. کشتی برای لوپر همه چیز را تغییر نداد، اما یکی از نشانه‌های اولیه بود که این هنرمند قرار است به روش خودش عمل کند. چه به معنای ارتباط با افراد قوی و عضلانی باشد و چه به معنای حمایت طولانی‌مدت او از جامعه LGBTQ+.

آیا چند پاراگراف قبل گفتیم که این ویژه‌نامه درباره گفتگو نیست؟ بیایید به این موضوع یک ستاره بزرگ اضافه کنیم، چون منظورمان این بود که به نظر ما خوشایند است که کمبود فیلم‌های مصاحبه‌ای دارد. اما شما خواهید

لاپر در بسیاری از کنسرت‌هایش در طول سال جاری به داستان‌گویی پرداخته و آن را به نوعی نمایش تک‌نفره تبدیل کرده بود. حتی اگر یک گروه کامل در پشت سرش اجرا می‌کردند. او با داستان‌هایی از دوران کودکی، دستاوردها و شکست‌های حرفه‌ای و افکارش درباره فمینیسم، مخاطبانش را سرگرم می‌کرد.

گراممی سالوت و داستان‌گویی لاپر

این «گراممی سالوت» مقدار قابل توجهی از آن معرفی‌های طولانی آهنگ‌ها را ارائه می‌دهد. به نظر می‌رسد این معرفی‌ها به طور کامل حفظ شده‌اند. زیرا به شیوه‌ای که او آن‌ها را تعریف می‌کند، راه‌های آسانی برای کوتاه کردن آن‌ها وجود ندارد. تمام این صحبت‌ها ممکن است صبر برخی را به چالش بکشد. اما دوستانی که کمتر علاقه‌مند هستند می‌توانند به کارهای دیگر بپردازند و در ساعت ۱۰:۵۰ برای شنیدن «دخترها فقط می‌خواهند خوش بگذرانند» برگردند. در حالی که طرفدارانی که به تمام جنبه‌های شخصیت‌های عجیب و متفکرانه او علاقه‌مندند، می‌توانند از این سفر لوکس لذت ببرند.

در میان اجراهای انفرادی او برای شب، هرچند که موضوعاتش جدی‌تر می‌شوند، هیچ‌چیز بالاتر از ۴۲ سال لذت و خودلذتی که “She Bop” فراهم کرده، نیست. وقتی دوربین‌ها به سمت چند دختر جوان در میان واکنش‌های تماشاگران می‌روند، این سوال پیش می‌آید که اگر PMRC زنده بود، چه نظری درباره مواجهه جوانان با این محتوای نامناسب داشت.

نوستالژی و اجرای “The Goonies ‘R’ Good Enough”

از سوی دیگر، “The Goonies ‘R’ Good Enough” به هیچ وجه بخش ضروری از اجرای او نیست. هرچند که به خاطر نوستالژی خالص و نه چیز دیگری، به اندازه کافی سرگرم‌کننده است. اعضای اصلی بازیگران “Goonies” یعنی کوری فلدمن و مارتا پلیمتون در اینجا واکنش‌ها را دریافت می‌کنند.

معرفی طولانی لوپر و آهنگ “Who Let In the Rain”

“Who Let In the Rain” فرصتی است برای اولین معرفی طولانی لوپر در شب. او توضیح می‌دهد که این آهنگ را در سال ۱۹۸۹ نوشته است، زمانی که حرفه‌اش دچار افت ناگهانی شده بود. او از مردانی با زنجیرهای طلایی نصیحت‌های ناخواسته دریافت می‌کرد: “خودم را به جای افرادی که مرا مشهور کردند، با افرادی می‌دیدم که از خانه فرار کردم تا از آنها دور شوم.” با بررسی اولین شکست‌های حرفه‌ای پس از شهرتش، می‌گوید: “فراموش کردم که نمی‌توانی بگذاری یک فصل کل زندگی‌ات را تحت‌الشعاع قرار دهد.”

همان‌طور که همیشه، لاپر مانند یک کوکی سخت از کوئینز به نظر می‌رسد. حتی اگر ممکن است به خاطر بیان ایده‌های لیبرال متهم به حساسیت بیش از حد شود. کارلیل در کلیپ ویدیویی خود می‌گوید: «از همه کارهایی که برای همه مردم، به‌ویژه زنان انجام داده‌اید، متشکرم. این تشکر هرگز کافی نخواهد بود برای پوشش دادن آنچه برای جامعه کوییر انجام داده‌اید.»

لاپر خودش زیاد در این باره توضیح نمی‌دهد. او فقط اشاره می‌کند که طراح لباسش او را تشویق کرده تا برای جامعه همجنس‌گراها بیشتر به زرق و برق بپردازد. اما در پایان «رنگ‌های واقعی»، وقتی او و SZA اجازه می‌دهند یک پرچم بزرگ افتخار بر فراز آن‌ها توسط طرفداران نامرئی به اهتزاز درآید، ممکن است برای جلوگیری از تأییدیه‌های نظارتی شبکه کافی نباشد. با این حال، تردیدی نیست که این صحنه در همه جای آمریکا خوشایند نخواهد بود و او در به اهتزاز درآوردن آن بسیار صادق است.

دیگر نکات زیرپوستی به زبان نمی‌آیند، اما برای طرفداران آشکار خواهند بود. به عنوان مثال، “کبوترهای سالی” با مقدمه‌ای که لوپر بیشتر درباره همسایگانش صحبت می‌کند. پیروانش می‌دانند که این آهنگ درباره دوستی از دوران کودکی است که در اثر سقط جنین غیرقانونی جان باخته است. عبارت “۲۱ سال” در متن اصلی اکنون به “۵۲ سال” تغییر یافته است تا نشان دهد که آهنگ هنوز در سال قبل از اجرای حکم Roe v. Wade اتفاق می‌افتد.

هیچ‌کدام از این‌ها به صورت مستقیم به بیننده عادی ارائه نمی‌شود. با این حال، فمینیست‌ها و جامعه همجنس‌گرایان می‌توانند به این افتخار کنند که لوپر همچنان به عنوان نماد انقلاب‌هایشان باقی مانده است. او حتی در حالی که به عنوان یک ستاره پاپ کهنه‌کار مشتاق به سرگرمی فعالیت می‌کند، همچنان نمادین است.