ما آزمودهایم در این شهر بختِ خویش
بیرون کشید باید از این وَرطه رَختِ خویش
از بس که دست میگَزَم و آه میکشم
آتش زدم چو گُل به تنِ لَخت لَختِ خویش
دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که میسرود
گل گوش پهن کرده ز شاخِ درختِ خویش
کای دل تو شاد باش که آن یارِ تندخو
بسیار تند روی نشیند ز بختِ خویش
خواهی که سخت و سست جهان بر تو بگذرد
بگذر ز عهدِ سست و سخنهایِ سختِ خویش
وقت است کز فراقِ تو وز سوزِ اندرون
آتش درافکنم به همه رَخت و پَختِ خویش
ای حافظ ار مراد مُیَسَّر شدی مدام
جمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش
تعبیر فال شما
این غزل نشاندهنده تجربههای تلخ و چالشهایی است که در مسیر زندگی با آنها روبرو شدهاید. حافظ به شما توصیه میکند که از وعدههای ناپایدار و سخنان سخت دوری کنید تا بتوانید با آرامش بیشتری از مشکلات عبور کنید. همچنین، با یادآوری اینکه حتی بزرگترین پادشاهان نیز همیشه در اوج نبودهاند، به شما امید میدهد که شرایط ناپایدار است و میتواند به نفع شما تغییر کند. در نهایت، با پشت سر گذاشتن سختیها، به سوی آیندهای روشنتر حرکت کنید. به خود و تواناییهایتان ایمان داشته باشید و با امید به فردا، مسیر زندگی را ادامه دهید.
توسط
توسط
توسط
توسط
توسط
توسط