📋 خلاصه مقاله:
یاو چن، ستاره چینی، به عنوان داور در جشنواره فیلم پینگیائو حضور یافت و بر اهمیت مقاومت سینما در برابر چالشهای جهانی تأکید کرد. او به حمایت از فیلمسازان جوان و داستانهای اجتماعی ادامه میدهد و به دنبال پروژههایی است که هم تولید و هم در آنها بازی کند.
ستاره چینی یاو چن امسال در نقش جدیدی به جشنواره بینالمللی فیلم پینگیائو بازگشت. او به عنوان داور در رقابت جوایز روبرتو روسلینی برای فیلمهای بینالمللی حضور یافت. این تجربه برای این ستاره، دریچهای به وضعیت گستردهتر سینمای جهانی باز کرد.
یاو با تأمل بر وضعیت کنونی صنعت میگوید: «من معتقدم که نه تنها بازار چین با چالشهایی در سطح جهانی مواجه است. فکر میکنم این یک معضل جمعی است.» او ادامه میدهد: «اگر قلعه سینما نتواند در برابر شوک مقاومت کند، هیچکس در آن قلعه نمیتواند از خود محافظت کند.»
به عنوان یک عضو هیئت داوری، او تحت تأثیر فیلمسازان جوانی قرار گرفت که به دنبال زبانهای سینمایی تازه بودند. او به فیلم نیجریهای «سایه پدرم» اثر آکینولا دیویس اشاره کرد. این فیلم جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم پینگیائو را به تقدیر ویژه کن اضافه کرد. همچنین، آزمایشهایی با فیلم سنتی کداک در حالی که به کاوش در تصاویر رویایی میپرداخت، انجام شد. او میگوید: «دوگانگی جالب این بود که در حال کاوش در یک زبان سینمایی نوین بود.»
یاو، که به خاطر اجراهای تیز و فعالیتهای اجتماعیاش شناخته میشود، به عنوان یک ستاره گیشه و تهیهکننده با وجدان، جایگاه ویژهای برای خود ایجاد کرده است. او با موفقیت در سریال محبوب «شمشیرزن خودم»، بهطور بینقصی به سینما منتقل شد. یاو در فیلمهای موفق و انتقادی مانند «گرفتار در وب» و «گمشده، پیدا شده» نقشآفرینی کرد.
پشت دوربین، او به خاطر حمایت از داستانهای اجتماعی تحت برند Bad Rabbit Pictures شهرت یافته است. این برند توسط یاو به همراه فیلمبردار کائو یو و تهیهکننده لیو هوی تأسیس شده است. پروژههایی که بر دیدگاههای زنان و روایتهای نادیدهگرفتهشده تمرکز دارند.
او توضیح میدهد: «از نظر هسته معنوی یا جوهره فیلم، همیشه در پوشش انسانیت، میان خدا بر روی زمین، انسان، خدایان و طبیعت قرار دارند. این عناصر موسیقی و رقص را در بر میگیرند. این چیزی است که مرا به دنبال کردن منشأ زندگیمان سوق میدهد.»
تولیدات اخیر و چالشهای بازار
تولیدات اخیر او شامل عناوین هنری مانند «زندگی در زمین» اثر هوو منگ است. این فیلم جایزه بهترین کارگردانی را در برلیناله برده است. همچنین «راکاستارهای روستا ۲» اثر ریما داس که برنده بوسان شده، در انتظار لحظه مناسب برای رسیدن به مخاطبان چینی هستند. او میگوید: «با توجه به بازار دشواری که با آن مواجه هستیم، به دنبال زمانبندی بهتری برای ارائه چنین فیلمهای هنری خوب به عموم مردم و مخاطبان هستیم. در سالهای اخیر، محیط یا فضای زندگی برای فیلمهای هنری تنگتر و تنگتر شده است. ما همیشه به دنبال راهحلهایی برای مشکلات یکی پس از دیگری هستیم. بنابراین خود را برای حل بهتر مشکلات آموزش دادهایم.»
یائو تأکید دارد که میخواهد هم در جلوی دوربین و هم پشت دوربین فعال بماند. او میگوید: «در طول سالها، فیلمهای زیادی تولید کردهام که نمیتوانم در آنها بازی کنم. اما این نیز یکی از راههای بیان من است.» او اضافه میکند: «برای پروژه بعدی به دنبال پروژهای خواهم بود که بتوانم هم تولید کنم و هم در خلق آن کمک کنم. به این ترتیب میتوانم کنترل بهتری بر کیفیت خلق داشته باشم.» او با خنده میگوید: «امیدوارم بتوانم تا زمانی که کاملاً پیر شوم، جلوی لنزهای دوربین بمانم.»




