نوش کن جامِ شرابِ یک منی
تا بِدان بیخِ غم از دل برکَنی
دل گشاده دار چون جامِ شراب
سر گرفته چند چون خُمّ دَنی
چون ز جام بیخودی رطلی کشی
کم زنی از خویشتن لاف منی
سنگسان شو در قدم نی همچو آب
جمله رنگآمیزی و تَردامنی
دل به می دربند تا مردانهوار
گردن سالوس و تقوا بشکنی
خیز و جهدی کن چو حافظ تا مگر
خویشتن در پای معشوق افکنی
تعبیر فال شما
در این غزل، حافظ با دعوت به شادی و آزادگی، از ما میخواهد تا دل را همچون جامی پر از شادی و سرزندگی نگه داریم و از خودبزرگبینی و تظاهر دوری کنیم. او بر اهمیت رهایی از غم و اندوه و پذیرش زندگی با دل گشاده تأکید دارد. همچنین، با تشویق به تلاش و جسارت، ما را به نزدیکی به معشوق و عشق حقیقی فرا میخواند. پیام این غزل این است که با دل شاد و آزاد به زندگی بپردازید و از فرصتهای پیشرو برای عشق و شادی بهرهمند شوید.
توسط
توسط
توسط
توسط
توسط
توسط