«نبردی پس از نبرد» و «واینلند» — آنچه پل توماس اندرسون از رمان توماس پینچون استفاده کرد و حذف کرد

این مقاله شامل افشای داستان برای فیلم «One Battle After Another» است که اکنون در سینماها اکران شده است.

شایعات پیرامون فیلم جدید پل توماس اندرسون

از زمانی که «One Battle After Another» وارد مرحله توسعه شد، شایعاتی به گوش می‌رسید که فیلم جدید پل توماس اندرسون بر اساس رمان «Vineland» نوشته توماس پینچون در سال ۱۹۹۰ ساخته خواهد شد. این کارگردان که از طرفداران این نویسنده پست‌مدرن است، پیش‌تر رمان «Inherent Vice» او را در سال ۲۰۰۹ با فیلمی به همین نام در سال ۲۰۱۴ اقتباس کرده بود. مدت‌هاست که علاقه‌مند به ساخت فیلمی بر اساس «Vineland» است.

در گزارش‌ها آمده است که در جلسه پرسش و پاسخ پس از نمایش اولیه فیلم «یک نبرد پس از دیگری»، اندرسون تأیید کرد: «سال‌ها تلاش کردم تا آن را اقتباس کنم.»

اقتباس از «وینلند»

مفهوم‌سازی «یک نبرد پس از دیگری» به عنوان یک اقتباس مناسب از «وینلند» با گذشت زمان و با ظهور جزئیات فیلم، تغییراتی داشت. اکنون که فیلم منتشر شده است، کسانی که به اندازه کافی جسور هستند تا به اثر پیچیده و گیج‌کننده پینچون بپردازند، می‌توانند بالاخره تشخیصی ارائه دهند.

به طور خاص، در تیتراژ «یک نبرد پس از دیگری» به وضوح نوشته شده است: «الهام گرفته از رمان ‘Vineland’ اثر توماس پینچون.» این عبارت به نظر قطعی می‌آید، اما واژه «الهام گرفته» واقعاً کلمه مناسبی است.

همان‌طور که اندرسون در همان جلسه پرسش و پاسخ اشاره کرد، «من آن کتاب را دوست داشتم. من آن را دوست داشتم و آنقدر دوست داشتم که به فکر اقتباس از آن افتادم. اما مشکل این است که وقتی کتابی را خیلی دوست دارید و می‌خواهید از آن اقتباس کنید، باید با آن کتاب خیلی سخت‌گیرانه‌تر برخورد کنید. باید به نوعی ملایم نباشید.»

بر این اساس، فیلم برخی عناصر رمان را حفظ می‌کند، اما برخی دیگر را حذف یا تغییر می‌دهد.

نگه‌داشت اصلی فیلم، شخصیت‌ها هستند. اگرچه نام‌های آن‌ها تغییر کرده است، باب فرگوسن با بازی لئوناردو دی‌کاپریو به وضوح شبیه به شخصیت اصلی “واینلند”، زوید ویلر است. او یک انقلابی سابق است که در شمال کالیفرنیا بازنشستگی خود را می‌گذراند.

فیلم همچنین شامل دختر بی‌میل باب، ویلا فرگوسن (چیس اینفینیتی) است که با دختر زوید، پریری ویلر، موازی است. مادر جداشده ویلا و رهبر سابق انقلاب، پرفیدیا بورلی هیلز (تیانا تیلور)، جایگزین فرنسی گیتس در کتاب است. دشمن سرهنگ استیون جی. لاکجاو (شان پن) نیز شبیه به دادستان فدرال بروک واند در کتاب است.

شخصیت‌های دیگری نیز وجود دارند که مشابهاتی دارند، اما این‌ها قابل شناسایی‌ترین‌ها در طول فیلم هستند.

شخصیت‌های اصلی این فیلم شباهت‌های زیادی با شخصیت‌های کتاب دارند. باب و زوید هر دو پس از گذشته‌های شورشی خود دچار پارانویا شده‌اند. آنها به شدت دلتنگ پرفیدیا و فرنسی هستند و برای ویلا و پریری نگرانند. در همین حال، ویلا و پریری نسبت به ترس‌های پدرانشان شکاک هستند. اما با ظهور مجدد گذشته او، آنها را درک می‌کنند.

روابط عاشقانه و پیچیدگی‌های آن

فیلم و کتاب هر دو مثلث‌های عشقی بین باب، پرفیدیا و لاک‌جاو و زوید، فرنسی و واند ایجاد می‌کنند. با این حال، رابطه عاشقانه فرنسی و واند در «واینلند» بسیار صادقانه‌تر از رابطه پرفیدیا و لاک‌جاو در «یک نبرد پس از دیگری» است.

این ما را به تفاوت‌های بین شخصیت‌ها می‌رساند که به شکاف‌های اساسی بین اندرسون و پینچون به عنوان داستان‌نویسان اشاره دارد. در بیشتر رمان‌های پینچون، شخصیت‌های “واینلند” به صورت الگوهای کلیشه‌ای ظاهر می‌شوند. ساکنان دنیای پینچون اغلب برای تجسم و افشای پیام‌های پیچیده‌ای درباره جامعه یا انسانیت به کار می‌روند. ما به راحتی با آن‌ها همذات‌پنداری نمی‌کنیم، بلکه ایده‌ها و ایدئولوژی‌های خود را از طریق آن‌ها به چالش کشیده و منعکس می‌بینیم.

تفاوت در عمق شخصیت‌ها

در مقابل، اندرسون به شخصیت‌های خود عمق زیادی می‌بخشد. باب، پرفیدیا، ویلا، لاک‌جاو و دیگران در طول فیلم احساسات و رشد قابل شناسایی را به نمایش می‌گذارند. بخشی از این دوگانگی ممکن است به دلیل ترجمه از کتاب به فیلم باشد. پردازش احساسات و واکنش‌های بازیگران روی صفحه نمایش آسان‌تر از نام‌ها در متن است. با این حال، شخصیت‌های پینچون بیشتر شبیه به تصورات مرموز یک فیلم آوانگارد هستند. آن‌ها به ندرت مانند افراد واقعی احساس می‌شوند.

داستان

این عناصر پیشرو و پست‌مدرن در «Vineland» ممکن است آن را از «One Battle After Another» متمایز کند. طرح‌ها مشابه هستند. یک انقلابی سابق مجبور می‌شود پس از ربوده شدن دخترش توسط دشمن قدیمی‌اش دوباره به عمل بازگردد. اما فیلم به عنوان یک فیلم اکشن بسیار ساده‌تر به نظر می‌رسد و از ضرب‌آهنگ‌های داستانی نسبتاً متعارف پیروی می‌کند.

روایت نجات در «One Battle After Another»

«One Battle After Another» یک روایت نجات است. ما بوب را دنبال می‌کنیم که سعی دارد ویلا را نجات دهد. در همین حال، ویلا درباره تاریخچه والدینش می‌آموزد. «Vineland» همان پیش‌فرض را دارد، اما وقتی پریری برده می‌شود، زوید عملاً از داستان ناپدید می‌شود. آنچه به صورت خطی به عنوان پرده دوم «Vineland» در نظر گرفته می‌شود، عمدتاً از فلش‌بک‌هایی تشکیل شده است. در این فلش‌بک‌ها، پریری می‌آموزد مادرش که بود، انقلاب او برای چه چیزی ایستادگی می‌کرد و چگونه رابطه پرتنش خود با واند را توسعه داد.

سپس، زمانی که زوید در نهایت بازمی‌گردد، به سختی می‌توان گفت که یک پایان‌بندی مناسب وجود دارد. در حالی که نه زوید و نه باب به عنوان ناجیان واقعی دخترانشان ظاهر نمی‌شوند، ویلا حداقل راه خود را می‌جنگد و به عنوان فردی تغییر یافته با باب دوباره متحد می‌شود.

پایان مبهم «واینلند»

در مقایسه، «واینلند» به شکلی مبهم پایان می‌یابد. در صفحات پایانی، هنگامی که واند در حال تعقیب پریری با یک هلیکوپتر است، دولت ناگهان بودجه او را قطع می‌کند. وقتی واند سعی می‌کند کنترل وسیله نقلیه را برای ادامه تعقیب به دست بگیرد، سقوط می‌کند و پریری را آزاد اما در بیابان کالیفرنیا رها می‌کند. این چرخش اتفاقی وقایع پایانی را فراهم می‌کند، اما به سختی می‌توان آن را یک خاتمه دانست. این یک پایان کلاسیک پینچون است.

پایان‌بندی “واینلند” نشان‌دهنده بسیاری از بخش‌های رمان است. مانند بسیاری از آثار پینچون، “واینلند” در یک واقعیت جایگزین عجیب رخ می‌دهد. در اینجا، جنوب کالیفرنیا در دهه ۱۹۶۰ از ایالات متحده جدا شده است. انقلابیون به عنوان یک گروه فیلم‌سازی مصمم به افشای فاشیسم بر روی سلولوئید بودند. همچنین، دولت فدرال جنگ با مواد مخدر را به معنای واقعی کلمه گرفته است.

نقد طنزآمیز بر تغییرات اجتماعی

این کتاب که در سال ۱۹۸۴ رخ می‌دهد، نقدی طنزآمیز بر تغییرات آمریکا از دهه ۶۰ به دهه ۸۰ است. این اثر نشان‌دهنده شکست انقلاب هیپی در ایجاد تغییر و بازگشت همان نسل به محافظه‌کاری دوران ریگان است. زوید نمونه‌ای از یک هیپی دهه ۱۹۶۰ است که ۲۰ سال بعد، از نظر ایدئولوژیک عقیم شده و به دولتی که علیه آن مبارزه می‌کرد وابسته است. در همین حال، ظهور فناوری و تلویزیون — که هر دو نقش‌های مهمی در کتاب دارند — ابزارهای سینمایی را که انقلاب زمانی از آن‌ها به عنوان سلاح استفاده می‌کرد، نهادینه کرده است.

برخلاف آن، «یک نبرد پس از دیگری» به اندازه‌ای استعاری نیست. در پرده اول فیلم، یک جهش زمانی ۱۶ ساله وجود دارد. اما این فیلم بیانی دوگانه درباره دهه‌های مربوط به دو خط زمانی ارائه نمی‌دهد.

مکان‌ها و زمان در فیلم

مکان‌های فیلم نسبتاً قابل تعویض هستند و هر دو به نظر معاصر می‌آیند. اگرچه به طرز عجیبی به نظر می‌رسد که در آینده‌ای نزدیک قرار دارند. با توجه به اینکه فیلم چند سال پیش طراحی شده بود، توصیفات اندرسون از حملات دولت فدرال و رویکردهای تهاجمی به اخراج و اجرای قانون بی‌پروا، همگی به طرز نگران‌کننده‌ای برای آمریکا در حال حاضر پیش‌بینی‌کننده به نظر می‌رسند.

نمایش ترسناک فیلم از سیاست‌های آمریکا ممکن است به طور ناخواسته از انرژی شاداب‌تر رمان فاصله گرفته باشد. اگرچه «یک نبرد پس از دیگری» قطعاً حس طنز دارد، اما درگیری مرکزی آن که از «وینلند» گرفته شده، امروز کمتر از سال ۱۹۹۰ غیرواقعی به نظر می‌رسد. حتی عجیب‌وغریب‌های فیلم که به نظر می‌رسد از یک رمان پینچون بیرون آمده‌اند، به ویژه تمایل لاک‌جاو برای پیوستن به یک جامعه مخفی از نژادپرستان سفید به نام باشگاه ماجراجویان کریسمس، در شرایط سیاسی کنونی قابل باور به نظر می‌رسند.

شاید، ۳۵ سال پس از انتشار «وینلند»، واقعیت به داستان‌های پسامدرن رسیده و ما واقعاً در دنیای توماس پینچون زندگی می‌کنیم.

آن جهان به راحتی به اقتباس سینمایی تن نمی‌دهد. این جهانی است که فرهنگ بالا و پایین را با هم ترکیب می‌کند و ناسزا و شعر را در هم می‌آمیزد.

ورود به دنیای پینچون

این جهانی است که خوانندگان با اولین رمان او “V.” در سال ۱۹۶۳ وارد آن شدند. یک دهه بعد با انتشار “قوس رنگین‌کمان جاذبه” به اوج خود رسید. این جهانی است که تا به امروز همچنان در حال گسترش است. نویسنده ۸۸ ساله و گریزان، نهمین رمان خود “بلیت سایه” را در اواخر امسال منتشر می‌کند.

چالش‌های اقتباس سینمایی

با وجود تراکم شدید، هیچ چیزی در دنیای پینچون توضیح داده نمی‌شود. این امر تجربه روایتی سختی را در رسانه‌ای مانند فیلم به وجود می‌آورد.

در حالی که دنیای اندرسون می‌تواند پست‌مدرن و سورئال باشد، همان‌طور که در فیلم‌هایی مانند «ماگنولیا»، «استاد» و «معایب ذاتی» نشان داده شده است، فیلم‌شناسی او از نظر لحن گسترده است. آثار تاریخی پرتنشی مانند «خون به پا خواهد شد» و «رشته خیال» در کنار کمدی‌های درام غیرمعمولی مانند «عشق مست و گیج» و «پیتزای شیرین‌بیان» قرار دارند.

اقتباس از دنیای پینچون

در «یک نبرد پس از دیگری»، اندرسون عناصر خاصی از دنیای پینچون – شخصیت‌ها، پیش‌فرض و تم‌های کلی – را انتخاب کرده و آن‌ها را پایه‌ریزی می‌کند. همان‌طور که در مطالب مطبوعاتی بیان کرده است، «اقتباس از ‘واینلند’ سخت بود. در عوض، بخش‌هایی که واقعاً با من همخوانی داشتند را برداشتم و شروع به کنار هم قرار دادن این ایده‌ها کردم.» نتیجه همچنان تفکر برانگیز است. اما تجربه‌ای قابل هضم‌تر، معاصر و در نهایت سرگرم‌کننده‌تر از خواندن آثار سنگین اما پاداش‌دهنده پینچون ارائه می‌دهد.