فال حافظ شنبه ۵ مهر ۱۴۰۴

سلامی چو بوی خوش آشنایی

بدان مردم دیدهٔ روشنایی

درودی چو نور دل پارسایان

بدان شمع خلوتگه پارسایی

نمی‌بینم از همدمان هیچ بر جای

دلم خون شد از غصه، ساقی کجایی؟

ز کوی مغان رخ مگردان که آن جا

فروشند مفتاح مشکل‌گشایی

عروس جهان گر چه در حد حسن است

ز حد می‌برد شیوهٔ بی‌وفایی

دل خستهٔ من گرش همتی هست

نخواهد ز سنگین‌دلان مومیایی

می صوفی‌افکن کجا می‌فروشند؟

که در تابم از دست زهد ریایی

رفیقان چنان عهد صحبت شکستند

که گویی نبوده‌ست خود آشنایی

مرا گر تو بگذاری ای نفس طامع

بسی پادشایی کنم در گدایی

بیاموزمت کیمیای سعادت

ز هم‌صحبت بد جدایی جدایی

مکن حافظ از جور دوران شکایت

چه دانی تو ای بنده، کارِ خدایی؟

تعبیر فال شما

در این غزل، حافظ از تنهایی و جدایی از یاران گلایه می‌کند و به دنبال راهی برای آرامش و حل مشکلات خود است. او به بی‌وفایی دنیا و دوستان اشاره دارد و از زهد و ریا دوری می‌جوید. حافظ به ما یادآوری می‌کند که از همنشینی با افراد منفی دوری کنیم و به خداوند و حکمت او اعتماد داشته باشیم. این غزل به ما می‌آموزد که در مواجهه با سختی‌ها، به دنبال دوستان و محیط‌هایی باشیم که به ما انرژی مثبت می‌دهند. با اعتماد به نفس و امید، می‌توانیم راه‌های جدیدی برای رسیدن به سعادت بیابیم.