سوگواری «جنرال هاسپیتال» برای مونیکا پس از درگذشت لزلی چارلسون؛ جین الیوت: «احساس کردم باید دوبار برای او عزاداری کنم»

در قسمت‌های پنجشنبه و جمعه سریال «بیمارستان عمومی»، در کلیسای آل سنتز هیچ چشمی خشک نمی‌ماند. خانواده، دوستان و همکاران برای ادای احترام به دکتر مونیکا کوارترمین که هفته گذشته در خواب به آرامی درگذشت، گرد هم می‌آیند. احساسات روی صفحه واقعی بود. لزلی چارلسون که از سال ۱۹۷۷ مونیکا را به زندگی آورده بود، در ژانویه در سن ۷۹ سالگی درگذشت. این صحنه‌ها خداحافظی با هم شخصیت و هم بازیگر بود.

«بازی کردن نقش او در حالی که در زندگی واقعی از دنیا رفته بود، بسیار دشوار بود. این کار عزاداری را طولانی‌تر کرد زیرا مجبور بودیم او را زنده نگه داریم در حالی که نبود.» جین الیوت که نقش تریسی کوارترمین، خواهر شوهر مونیکا را بازی می‌کند، می‌گوید: «من مجبور شدم دوبار برای مرگ او عزاداری کنم.»

آغاز مراسم یادبود

دستمال‌ها را آماده کنید — به آن‌ها نیاز خواهید داشت. مراسم یادبود به آرامی آغاز می‌شود. جیسون (استیو برتون)، که توسط مونیکا بزرگ شده بود، در کلیسا منتظر است تا عزاداران را خوش‌آمد بگوید. غمش بر چهره‌اش نمایان است. با نگاه به عکس مونیکا، چشمانش پر از اشک می‌شود. او به این نتیجه می‌رسد که زندگی در عمارت در سال گذشته او و مونیکا را به هم نزدیک‌تر کرده است. زمانی که همیشه آن را گرامی خواهد داشت.

در عمارت کوارترمین، همان‌طور که در ویدئوی اختصاصی دیده می‌شود، بروک لین (آماندا ستون) به چیس (جاش سویکارد) می‌گوید که درک می‌کند چرا مادربزرگش نمی‌خواهد غمش را در جمع نشان دهد. او می‌گوید هر کسی باید به شیوه خود سوگواری کند. ند (والی کورت) به گذشته پیچیده خود با مونیکا فکر می‌کند و به اولیویا (لیزا لوچیرو) اعتراف می‌کند که هنوز حضور او را در همه جای خانه حس می‌کند.

به آرامی، سوگواران به کلیسا می‌رسند و هر کدام به یاد می‌آورند که چگونه مونیکا زندگی‌شان را شکل داده است. تریسی به عکس مونیکا نگاه می‌کند و با احساساتش دست و پنجه نرم می‌کند. او وقتی می‌فهمد جیسون چگونه به زنی که او را مادر می‌نامید احترام گذاشته، عمیقاً تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

با شروع مراسم، همه نگاه‌ها به تریسی دوخته شده است. او نگران است که نتواند با واقعیت مرگ مونیکا کنار بیاید و از مراسم فرار کند. آیا تریسی می‌تواند چهره‌ای شجاعانه به خود بگیرد و احساسات عمیقش را با سخنرانی در مراسم مونیکا به اشتراک بگذارد؟

الیوت می‌گوید: «او مصمم است که این کار را نکند. اما افراد زیادی هستند که واقعاً می‌خواهند او این کار را انجام دهد. سوال این است که آیا کسی می‌تواند نظر او را تغییر دهد؟»

الیوت و چارلسون خارج از صحنه به دوستان بسیار خوبی تبدیل شدند. حتی زمانی که شخصیت‌های آن‌ها در “GH” دائماً با هم مشاجره می‌کردند، دوستی‌شان پابرجا بود. آن‌ها با هم سفر می‌کردند و برای یکدیگر جشن تولد می‌گرفتند. وقتی الیوت ازدواج کرد، چارلسون برای او جشن عروسی برگزار کرد.

تأثیر دوستی بر زندگی شخصی

او بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی من بود. از دست دادن کسی به اندازه کافی سخت است، اما دوباره این کار را انجام دادن سخت‌تر است. یکی به وضوح شخص بود و دیگری شخصیت، اما در یک نقطه خاص آن‌ها با هم ترکیب شدند. می‌دانید، مونیکا لزلی بود و لزلی مونیکا. من تجربه مشترکی با مونیکا داشتم و تجربه مشترکی با لزلی، بنابراین او دو بار مرا ترک کرد.

مرگ مونیکا به‌ویژه برای تریسی بسیار سخت بود. زمانی که تریسی به نمایش معرفی شد، برادرش آلن قبلاً با مونیکا ازدواج کرده بود. مونیکا از نظر تریسی از نظر جایگاه و موقعیت اجتماعی پایین‌تر از برادرش بود. او سال‌ها مونیکا را مسخره و تحقیر می‌کرد. سپس همه در زندگی تریسی مردند — آلن، لیلا، و ادوارد. مونیکا و تریسی آخرین کسانی بودند که باقی ماندند.

تحول تریسی و احترام به مونیکا

مونیکا رئیس بیمارستان و یک جراح موفق بود. او در هیئت مدیره نیز حضور داشت. تریسی شروع به دیدن او به عنوان یک هم‌سطح کرد. تریسی در طول سال‌ها تکامل یافت و به انسانی با محتوای بیشتری تبدیل شد. او از دل‌شکستگی از دست دادن لوک دو بار عبور کرد و شخصیت کامل‌تری پیدا کرد. به همین دلیل، او می‌توانست وزن مونیکا را ببیند و به او احترام بگذارد.

و اکنون، تریسی تنها مانده است. این یک فقدان بزرگ برای اوست. همه هم‌عصرانش رفته‌اند: مادرش، پدرش، برادرش، لوک و گریگوری. الیوت می‌گوید: «یعنی، مونیکا بود. آن‌ها آخرین دو نفری بودند که دست در دست، کنار هم ایستاده بودند. بنابراین از دست دادن او مثل از دست دادن یک دست بود.»