برنده پلنگ طلایی، میاکه شو درباره اقتباس مانگا تسوگه برای فیلم «دو فصل، دو غریبه» در جشنواره بوسان

فیلم «دو فصل، دو غریبه» به کارگردانی و نویسندگی میاکه شو، نویسنده و کارگردان ژاپنی، در حال حاضر در رقابت‌های جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان به نمایش درآمده است. این فیلم پس از کسب جایزه پلنگ طلایی لوکارنو، به تماشاگران اقتباسی ارائه می‌دهد که دو مانگای جداگانه از هنرمند افسانه‌ای، تسوگه یوشیهارو، را به هم می‌بافد.

داستان فیلم و الهام از مانگا

این فیلم با الهام از داستان‌های کوتاه تسوگه در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۶۸ ساخته شده است. داستان یک فیلمنامه‌نویس به نام لی را دنبال می‌کند که نقش او را بازیگر کره‌ای شیم اون-کیونگ ایفا می‌کند. لی در دو سفر فصلی متضاد به راه می‌افتد. یک برخورد تابستانی در یک شهر ساحلی و یک عقب‌نشینی زمستانی به یک کلبه کوهستانی دورافتاده، مسیر او را شکل می‌دهند.

«یک روز تصویر به ذهنم آمد، گویی که پوستر با مناظر تابستانی و زمستانی در کنار هم قرار گرفته‌اند»، میاکه به ورایتی می‌گوید. او ادامه می‌دهد: «با ارائه دو فصل متضاد، احساس کردم که حواس ما می‌تواند تازه شود. شگفتی‌های غیرمنتظره‌ای ممکن است پدیدار شوند و با هم می‌توانند تجربه سینمایی غنی‌تری ایجاد کنند.»

شروع پروژه در دوران همه‌گیری

این پروژه در سال ۲۰۲۰ و در دوران همه‌گیری آغاز شد. تمایل خود کارگردان به سفر، انگیزه اصلی این پروژه بود. با این حال، میاکه در ابتدا با تطبیق زیبایی‌شناسی مانگای تسوگه دچار مشکل شد. او اعتراف می‌کند: «هرچه بیشتر مانگای یوشیهارو تسوگه را می‌خواندم، بیشتر احساس می‌کردم که بیان آن چنان پالوده است. شک داشتم آیا می‌توانم به همان شیوه به جوهره بیان سینمایی نزدیک شوم.»

پیشرفت زمانی حاصل شد که میاکه تصمیم گرفت شیم اون-کیونگ را انتخاب کند و شخصیت اصلی را به عنوان یک فیلمنامه‌نویس بازآفرینی کند. کارگردان می‌گوید: «وقتی شیم اون-کیونگ به زبان ژاپنی صحبت می‌کند و وقتی به زبان مادری‌اش صحبت می‌کند، به نظر من به عنوان افراد کمی متفاوت ظاهر می‌شود. در هر زبان، جنبه جدیدی از او به نظر می‌رسد. من می‌خواستم هر دو را به تصویر بکشم.»

دوگانگی زبانی و تم‌های گسترده‌تر فیلم

این دوگانگی زبانی بازتابی از تم‌های گسترده‌تر فیلم در مورد جابجایی و مبارزه خلاقانه است. مانند شخصیت اصلی لی، میاکه خود را به عنوان کسی توصیف می‌کند که احساس نمی‌کند «به طور خاص در خلق داستان‌ها از هیچ مهارت دارد». او ترجیح می‌دهد مواد موجود را از طریق تعامل انتقادی تطبیق دهد.

ابعاد بلندپروازانه تولید نیازمند جستجوی گسترده‌ای برای مکان‌های مناسب بود. برای صحنه‌های تابستانی که در مانگای تسوگه در چیبا قرار داشت، میاکه جزیره کوزوشیما را به دلیل صخره‌های بی‌زمانش انتخاب کرد. صحنه‌های زمستانی در منطقه شونای یاماگاتا فیلم‌برداری شد. از یک استودیوی باز استفاده شد تا گروه بتواند جنبه‌های غیرقابل کنترل طبیعت را در حالی که ایمنی گروه حفظ می‌شود، به تصویر بکشد.

نقش‌آفرینی تسوتسومی شینیچی

این فیلم همچنین بازیگر کهنه‌کار تسوتسومی شینیچی را به نمایش می‌گذارد. شخصیت او جمله‌ای کلیدی درباره تعادل بین کمدی و غم در داستان‌گویی ارائه می‌دهد. او می‌گوید: “اگر همه‌اش کمدی باشد، لذت‌بخش نیست. من فکر می‌کنم یک اثر خوب این است که چقدر به خوبی غم انسانی را به تصویر می‌کشد.”

تمرکز بر جنبه‌های کمدی

او اضافه می‌کند: “در عمل، من بیشتر بر جنبه‌های کمدی تمرکز می‌کنم — به تصویر کشیدن طنز و حس شادی.” او روش خود را با آهنگ “O-o-h Child” نینا سیمون مقایسه می‌کند و می‌گوید: “روشنایی‌ای که به نظر می‌رسد غم انسانی را در آغوش می‌گیرد.”

نگاهی به آینده، کارگردان از آویاما شینجی به عنوان یک تأثیر کلیدی یاد می‌کند. او به ویژه به رویکرد صادقانه و متعهدانه او به تاریخ سینما احترام می‌گذارد. در حالی که میاکه هنوز درباره مأموریت شخصی خود به عنوان یک فیلمساز مطمئن نیست، اما درباره نقش سینما واضح است: «نمی‌دانم آیا مأموریتی وجود دارد که فقط من می‌توانم انجام دهم، اما باور دارم که مأموریتی وجود دارد که فقط سینما می‌تواند انجام دهد. من می‌خواهم آن را دنبال کنم.»

پروژه‌های آینده و توصیه‌ها برای فیلمسازان جوان

این فیلمساز در حال حاضر پروژه بعدی خود را توسعه می‌دهد. او آن را به عنوان پرداختن به «موضوعی که قبلاً به طور مستقیم به آن نپرداخته‌ام» توصیف می‌کند. او یک توصیه برای فیلمسازان جوان دارد: «همیشه به این فکر کنید که چه چیزی نمی‌تواند یا نباید در فیلم انجام شود و از آنجا، به کاوش در آنچه می‌تواند انجام شود بپردازید. همچنین، هرگز فراموش نکنید که فیلم یک هنر همکاری است.»