سینمای باسک با زبان، تاریخ و فرهنگ درخشان در جشنواره سن سباستین با ۳۸ پروژه محلی می‌درخشد

سن سباستین جایی است که استراتژی سینمای باسک در مقیاس بزرگ اجرا می‌شود. برنامه امسال با ۱۳ نمایش جهانی باسک و مجموعاً ۳۸ پروژه در زمینه فیلم‌های بلند، کوتاه، مستند و مرور آثار، نشان‌دهنده مقاومت زبانی و تنوع صنعتی است. بازگشت صمیمی خوزه ماری گوئناگا و آیتور آره‌گی در بخش رسمی با فیلم «ماسپالومس»؛ حماسه تاریخی آسی‌یر آلتونا با عنوان «کارمله»؛ فیلم نوآر کولدو آلمان‌دوز با نام «دهان‌های آسمان»؛ و اثر ساده و بی‌پیرایه ایراتی گوروس‌تیدی با عنوان «آرو بریا».

مستندها شامل پرتره‌های فرهنگی مانند “Itoiz Summer Sessions”، “Ez gera alferrik pasako” و “Hombre Bala” هستند.

زبان باسکی تحت تهدید

در فیلم “Karmele”، یکی از فیلم‌های باسکی در جشنواره امسال، زبان باسکی خود تحت تهدید قرار می‌گیرد. برای قرن‌ها، حاکمان تلاش کردند تفاوت‌های فرهنگی را از بین ببرند. فرانکو زبان باسکی را از صحبت کردن، خواندن یا آموزش دادن ممنوع کرد. این زبان باستانی به عنوان قدیمی‌ترین زبان اروپا که هنوز در حال استفاده است، شناخته می‌شود. در حالی که زبان‌های اتروسکی و ایبریایی ناپدید شده‌اند، زبان باسکی همچنان باقی مانده است.

مانند زبان‌های گالیک، ایرلندی و برتون، زبان باسک نیز احیا شده است. فیلمسازان در خط مقدم این احیا قرار دارند. زیرنویس‌ها که زمانی مانعی برای توزیع محسوب می‌شدند، اکنون در تماشای جهانی بسیار استانداردتر شده‌اند. به ویژه برای مخاطبان جوانی که با استریمینگ بزرگ شده‌اند. این تغییر، دینامیک بازار را تغییر داده است. فیلم «دختر آرام» ایرلند که عمدتاً به زبان ایرلندی فیلمبرداری شده بود، به اولین نامزد اسکار بین‌المللی این کشور تبدیل شد. تهیه‌کنندگان باسک امیدوارند به موفقیتی مشابه دست یابند. آنها زبان خود را نه به عنوان یک مانع، بلکه به عنوان نشانه‌ای از تمایز معرفی می‌کنند.

برنامه امسال و چالش‌های پیش رو

در مجموع، برنامه امسال یک بوم گسترده از تبعید و بازگشت، تغییرات نسلی و میراث‌های سیاسی تا موسیقی، هویت و حافظه را تشکیل می‌دهد. همچنین با آن یک بازی صنعتی گسترده‌تر همراه است. تهیه‌کنندگان باسک بر روی زبان، داستان و مکان شرط‌بندی می‌کنند تا در بازاری که بیش از حد شلوغ است، برجسته شوند.

ما در زیر به بررسی تعدادی از پروژه‌ها می‌پردازیم:

بررسی فیلم “Sundays” (Los Domingos)

به کارگردانی آلاودا رویز د آزوا (Movistar Plus+, Buenapinta Media, Colosé Producciones, Sayaka Producciones, Encanta Films)

آینارا، دختری ۱۷ ساله، خانواده لیبرال خود را با اعلام تصمیمش برای پیوستن به یک فرقه مذهبی بسته شگفت‌زده می‌کند. این اثر از خالق برنده جایزه بزرگ سریال مانیا ۲۰۲۵ “Querer” است و بسیاری از لذت‌های مشابه را ارائه می‌دهد. ترکیبی از درام تعلیقی و مشاهده روانشناختی و اجتماعی که در واقعیت باسک به‌خوبی به تصویر کشیده شده است. این فیلم تضاد دو ذهنیت و بازیگران درجه یک را به نمایش می‌گذارد. یکی از عناوین اصلی رقابت‌های مورد انتظار سن سباستین است و اکنون با تریلر جدید، با حمایت Movistar Plus+ (“Sirât”) و فروش توسط Le Pacte فرانسه ارائه می‌شود.

«یکشنبه‌ها»، با اجازه جشنواره فیلم سن سباستین

«Los Tigres» به کارگردانی آلبرتو رودریگز (Mazagón Films, Kowalski Films, Feelgood Media, Movistar Plus+, Le Pacte)

تریلر کارگردان «Marshland» و «Prison 77» داستان خواهر و برادری به نام آنتونیو و استرلا، فرزندان یک غواص، را دنبال می‌کند. زندگی دریایی آن‌ها پس از حادثه‌ای برای آنتونیو فرو می‌پاشد. با کشف کوکائین مخفی در یک نفتکش، آنتونیو راه فراری می‌بیند. با بازی آنتونیو د لا توره و باربارا لنی، این تولید مشترک اسپانیا و فرانسه درامی از بقا را با نکات اجتماعی ترکیب می‌کند.

«Maspalomas» به کارگردانی خوزه ماری گوئناگا، آیتور آرگی (Irusoin, Moriarti, Maspalomas Pelikula)

گونگاگا و آرگی (“خندق بی‌پایان”) با تولیدی کاملاً باسکی درباره وینسنت، مردی ۷۶ ساله، بازمی‌گردند. او پس از یک حادثه، صحنه همجنس‌گرایان گران کاناریا را ترک کرده و به خانه سالمندان سن سباستین می‌رود. در آنجا، بار دیگر هویت جنسی خود را پنهان می‌کند. این فیلم با بازی خوزه رامون سوروایز (“وطن”) ساخته شده و به بررسی موضوعاتی چون پیری، سرکوب و آشتی می‌پردازد.

بررسی فیلم “ماسپالومس”

“ماسپالومس” که برای جوایز متعدد از جمله سباستین رقابت می‌کند، داستان‌سرایی صمیمی را با تأملات گسترده‌تر درباره دیده‌شدن جامعه LGBTQ+ در دوران پیری ترکیب می‌کند. این فیلم با نگاهی عمیق به چالش‌های اجتماعی و فردی، به مخاطبان فرصتی برای تأمل و درک بهتر از این مسائل ارائه می‌دهد.

او در تاریکی راه می‌رود (“Un Fantasma en la Batalla”) به کارگردانی آگوستین دیاز یانس (Basoilarraren Filmak)
با بازی سوسانا آبایتا، آندرس گرترویدیکس و ایرایا الیاس، این فیلم بزرگترین عملیات مخفی گارد مدنی اسپانیا علیه ETA در دهه‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ را به تصویر می‌کشد. داستان درباره آمایا، یک افسر جوان است که به مدت یک دهه به صورت مخفیانه فعالیت می‌کند. این اثر جدید از کارگردان برنده جایزه گویا، که اولین فیلمش “هیچ‌کس از ما وقتی مرده‌ایم صحبت نخواهد کرد” جوایز زیادی را کسب کرد، یک تریلر بقا با هیجان بالا است. این فیلم به تأثیرات نفوذ مخفی می‌پردازد.

“کارمله” به کارگردانی آسییر آلتونا (Txintxua Films)

حماسه باسکی زبان آلتونا زندگی کارمله را از تبعید در سال ۱۹۳۷ تا بازگشت از ونزوئلا دنبال می‌کند. این داستان عشق، موسیقی و مقاومت را در هم می‌بافد. «کارمله» به عنوان یکی از تولیدات بلندپروازانه باسکی سال معرفی شده است. این فیلم جنگ، جابجایی و مقاومت فرهنگی را از طریق داستان عشقی شخصی که در تاریخ و هویت ریشه دارد، بازنگری می‌کند.

قدرت زمان در فیلم کارمله

ما بر روی بازوان تا شده مکث می‌کنیم و با یک سرود تا پایان می‌مانیم. این فیلم دهه‌های زیادی را در بر می‌گیرد و قدرت زمان را به خوبی درک می‌کند.

دهان‌های آسمان (“Zeru Ahoak”) به کارگردانی کولدو آلماندوز (Zeru Ahoak, Garabi Films)
آلماندوز (“Oreina”) با یک تریلر نوآر در بیلبائو بازمی‌گردد. نریا، پلیس سابق که از نیرو اخراج شده، با ظهور قتل‌های آیینی به کار بازمی‌گردد و با ارواح گذشته‌اش و دنیای زیرزمینی شهر روبرو می‌شود. با بازی ناگوره آرانبورو و خوزه‌آن بنگوئتکسا، “دهان‌های آسمان” در نمایش‌های ویژه به نمایش درمی‌آید. این فیلم که در فضای باسک ریشه دارد اما با ژانر شکل گرفته، هم جذابیت کارآگاهی و هم تأملاتی بر تروماهای شخصی ارائه می‌دهد.

آرو بریا به کارگردانی ایراتی گوروسیدی آگیرتچه

“آرو بریا” به کارگردانی ایراتی گوروسیدی آگیرتچه (Apellaniz y de Sosa)

فیلم بلند اول گورستیدی که در سال ۲۰۲۲ در ایکوسمیرا بریاک توسعه یافته، در سن سباستین سال ۱۹۷۸ روایت می‌شود. پس از یک اعتصاب ناموفق، کارگران ناامید کارخانه را ترک کرده و به یک کمون کوهستانی می‌روند. آن‌ها به دنبال تغییرات رادیکال در حوزه‌های شخصی هستند. این فیلم به زبان باسکی، با ترکیب حافظه سیاسی و پرتره‌سازی جمعی، به ایده‌آلیسم جوانان پس از فرانکو می‌پردازد. “آرو بریا” که برای جوایز کارگردانان جدید، جوانان و فیلم باسکی ایریزار رقابت می‌کند، صدای جدیدی را معرفی می‌کند.

«لوردس ایریوندو، از گرا الفریک پاساکو» به کارگردانی اینگه مندیرز ایبانز (فیلم‌های مالوتا)

پرتره مندیرز ایبانیز زندگی و میراث خواننده لوردس ایریوندو را بازنگری می‌کند. او بیش از یک اجراکننده بود. ایریوندو در انتقال فرهنگ باسک به نسل‌های جوان نقش محوری داشت. او کودکان را کلید بقای زبان می‌دانست. می‌آموزیم که او برای بزرگسالان و کودکان می‌نوشت. همچنین تئاتر اجرا می‌کرد و حتی نقاشی می‌کشید. او به وضوح از اهمیت به تصویر کشیدن فرهنگ خود به هر وسیله‌ای که در دست داشت آگاه بود. این داستانی جذاب از مقاومت فرهنگی و هویت است.

مستند آریزتیمونیو به بررسی زندگی موسیقیدان کهنه‌کار، میکل ارنتکسون، می‌پردازد. او چهار دهه در صحنه پاپ-راک اسپانیا فعالیت کرده و ۲۵ سال با شریک زندگی‌اش رابطه داشته است. این فیلم به مواجهه هنرمند با سن، مرگ و فرسایش زمان می‌پردازد. تاریخی عمومی با حساب‌رسی خصوصی.

مستند «آرگ(ه)یتزن»: بررسی شکنجه و تلاش برای روشن‌گری

«آرگ(ه)یتزن: به‌روشنی از شکنجه سخن گفتن، شکنجه را روشن کردن» به کارگردانی میکلاتسو اوربی تالدئا (شبکه شکنجه‌شدگان ناوارا) اثری است که به بررسی عمیق شکنجه می‌پردازد.

«آرگ(ه)یتزن» یک کار جمعی است که شهادت ۳۰ قربانی شکنجه در منطقه ساکانا ناوارا بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۲۰۱۱ را گردآوری می‌کند. ما شاهد روایت‌های بازماندگان و تحلیل‌های کارشناسانه هستیم. این تحلیل‌ها تروماهای شخصی را در برابر ساختارهای دولتی مصونیت نقشه‌برداری می‌کند. ریشه‌های همکاری این پروژه — همسایگانی که برای بازیابی حقایق سرکوب‌شده به هم پیوسته‌اند — به تلاش آن برای به رسمیت شناختن و ریشه‌کن کردن شکنجه فوریت می‌بخشد.

«دانیلا، برای همیشه» به کارگردانی ناچو ویگالوندو (Sayaka Producciones, Señor y Señora, Mediacrest, Wrong Men)

این فیلم که سال گذشته در بخش پلتفرم تورنتو، یکی از معتبرترین رقابت‌های بین‌المللی، به نمایش درآمد، آخرین اثر از کارگردان برجسته علمی تخیلی باسک و یکی از بین‌المللی‌ترین فیلمسازان کشور باسک است. این فیلم انگلیسی‌زبان یکی از بهترین اجراهای هنری هنری گلدینگ را به نمایش می‌گذارد. هرچند که نتایج نهایی نظرات منتقدان را تقسیم کرد.

نگاهی به فیلم «الوی د لا ایگلسیاس، معتاد به سینما»

«الوی د لا ایگلسیاس، معتاد به سینما» به کارگردانی گایزکا اورست (Altube Filmiak, Allmura Films)

مستند برنده دو جایزه گویا، اورستی (“Labordeta, un hombre sin más”) به بررسی دوباره الوی د لا ایگلسیاس، کودک وحشت دوران گذار اسپانیا و روایتگر بی‌باک زندگی‌های حاشیه‌ای می‌پردازد. این مستند با ترکیب شهادت‌هایی از همکارانش مانند خوزه ساکریستان، فرناندو گیلن کوئرو و دیگران، مسیری از حرفه‌ای را ترسیم می‌کند که با جسارت، اعتیاد به مواد مخدر، طرد شدن و احیا مشخص شده است.

مسیر حرفه‌ای و چالش‌های الوی د لا ایگلسیاس

این فیلم که برای جوایز فیلم باسک ایریزار و سباستین رقابت می‌کند، کارگردانی را بازپس می‌گیرد که خود سینما را به اعتیاد خود تبدیل کرده بود. او با جسارت و بی‌باکی به روایت زندگی‌های حاشیه‌ای می‌پرداخت و در این مسیر با چالش‌های فراوانی روبرو شد. این مستند به خوبی نشان می‌دهد که چگونه او توانست از طرد شدن و اعتیاد به احیا برسد و دوباره در دنیای سینما بدرخشد.

«جزیره فایزان» به کارگردانی آسییر اوربیئتا (Arcadia Motion Pictures SL, La Tentación Producciones, La Fidèle Production, Galatea Films) در کوچک‌ترین قلمرو مشترک اروپا، جزیره فایزان در رودخانه بیداسوا، اولین فیلم داستانی اوربیئتا زندگی محلی و سیاست‌های مرزی را با یک تریلر معمایی در هم می‌آمیزد. پس از اینکه یک زوج شاهد شنا کردن دو مرد در رودخانه می‌شوند، جسدی در طی مراسم انتقال حاکمیت جزیره بین فرانسه و اسپانیا ظاهر می‌شود. با بازی جونه لاسپیور که در جشنواره با «کارمله» نیز حضور دارد و ایتزیار ایتونیو، این فیلم پس‌زمینه ژئوپلیتیکی را با درام صمیمی متعادل می‌کند. فروش فیلم توسط لاتیدو فیلمز انجام می‌شود.

گرگوریو اوردونیز و شورش علیه اتا

«گرگوریو اوردونیز، قتلی که شورش علیه اتا را بیدار کرد» به کارگردانی آرانتزا آلداز، خاویر رولدان، دیوید تابِرنا (El Diario Vasco)

به مناسبت سی‌امین سالگرد قتل معاون شهردار سن سباستین و مشاور حزب مردم، گرگوریو اوردونیز، این مستند وقایع ژانویه ۱۹۹۵ و بسیج متعاقب علیه اتا را بازسازی می‌کند. با ترکیب آرشیو و شهادت‌ها، فیلم ترور اوردونیز را در بستر گسترده‌تر باسک قرار می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه مرگ او مقاومت علیه اتا را تقویت کرد.

مستند «جلسات تابستانی ایتویز»

«جلسات تابستانی ایتویز» («Itoiz Udako Sesioak») به کارگردانی لارایتز زوآزو، زوری گویکوئتسیا، آینوا آندراکا

(Doxa Producciones S.L.) با کشف نوارهای منتشر نشده، خوان کارلوس پرز، خواننده گروه معروف باسک ایتویز، مسیر گروه را از پراگرسیو راک دهه ۱۹۷۰ تا چرخش بحث‌برانگیز به سمت پاپ مرور می‌کند. با ترکیب مواد نادر با مصاحبه‌ها، این مستند نوستالژی را با تأملی بر هویت هنری در هم می‌آمیزد. برای پرز، بازنگری در مسیر ایتویز به معنای مواجهه با گذشته و تصمیماتی است که در اوج شهرت گروه را از هم جدا کرد.

«جون، گاهی» («جون، باتزوتان») به کارگردانی سارا فانتووا

(Escándalo Films, ESCAC Studio, Amania Films, ECPV)

داستان بلوغ و خانوادگی در بیلبائو

در طول هفته بزرگ بیلبائو، جون اولین عشق خود را با اولگا تجربه می‌کند. در همین حال، بیماری پارکینسون پدرش بدتر می‌شود. این داستان بلوغ و خانوادگی به زبان باسکی، اولین فیلم بلند سارا فانتووا، کارگردان اهل بیلبائو است. او به عنوان فارغ‌التحصیل ESCAC برای کارگردانی سه قسمت از «این سوئد نیست» انتخاب شده است.

تولید و موفقیت‌های فیلم

این فیلم توسط Escac Estudios به رهبری سرجی کازامیتجانا («سلام، ماریا») و Amania Films به سرپرستی کارگردان دیوید پرز سانیودو («آخرین رمانتیک‌ها») تولید شده است. این عنوان به دلیل موفقیت در مالاگا و D’A بارسلونا مورد توجه قرار گرفته است.

«شکستن دیوارها» («Los Aitas») به کارگردانی بورخا کوبیاگا (Despadres, Inicia Films, BTeam Prods, Sayaka Producciones)
بازگشت کوبیاگا به فیلم‌های بلند در بیلبائوی دهه ۱۹۸۰ رخ می‌دهد. در این زمان، یک تیم ژیمناستیک ریتمیک برای رقابت در برلین آماده می‌شود. وقتی مادران نمی‌توانند سفر کنند، پدران بی‌میل وارد عمل می‌شوند. آن‌ها سفری را آغاز می‌کنند که با سقوط دیوار همزمان می‌شود. با حضور خوان دیگو بوتو و کویم گوتیرز در میان بازیگران، این فیلم کمدی را با مشاهده اجتماعی ترکیب می‌کند. این اثر نشان می‌دهد چگونه مردانی که از والدگری عملی دوری می‌کنند با نقش‌های در حال تغییر خود مواجه می‌شوند.

«Ombuaren Itzala» به کارگردانی پاتکسی بیسکرت (Eguzki Art Zinema) درام تاریخی بیسکرت بر شاعر و برتصولاری پلو تمرکز دارد.

ماری اوتانیو که برای فرار از خدمت سربازی از اسپانیا گریخته بود، بعدها به گیپوسکوا بازگشت. او ازدواج کرد و به اجرای شعر پرداخت. اما بیماری و شرایط سیاسی او را مجبور به بازگشت به آرژانتین کرد. با بازی خوزه‌با اوسابیاگا و سارا کوزار، فیلم به مبارزه او برای تعادل بین ادبیات، ایدئولوژی و خانواده می‌پردازد. “Ombuaren Itzala” از طریق داستان یک شخصیت فرهنگی که بین قاره‌ها تقسیم شده است، به تبعید و خودشناسی می‌پردازد.

فیلم “خاکسترها” به کارگردانی اویر پلازا

“خاکسترها” (“Popel”) به کارگردانی اویر پلازا (Fmk media. Filmak, CinePoint, Babel Doc)

ویژگی پلازا مستند تحقیقی و دراماتیزه‌سازی را ترکیب می‌کند. دو محقق سرنوشت اسپانیایی‌هایی را که به اردوگاه‌های نازی تبعید شده‌اند، بررسی می‌کنند. در پراگ، جستجوی آن‌ها با داستان فرانتیشک سوخی تلاقی می‌کند. او با پسرش جان خود را به خطر انداخت تا خاکستر ۲۰۰۰ قربانی را حفظ کند. با حمایت تولیدات فرامرزی، «خاکسترها» تاریخ تبعید اسپانیایی‌ها را به حافظه اروپای مرکزی پیوند می‌دهد. همچنین به بررسی موضوعاتی از قبیل از دست دادن، حقیقت و پایداری همبستگی انسانی در برابر فجایع می‌پردازد.

«آخرین ربایش» («El Último Arrebato») به کارگردانی مارتا مدینا، انریکه لوپز لاویگنه (Apache Films, 39 Escalones Films)

بررسی فیلم «ربایش» و تأثیرات آن

مدینا و لوپز لاویگنه با بازنگری در فیلم کلاسیک ترسناک هنری ایوان زولوئتا به نام «ربایش»، به بررسی میراث فیلمی می‌پردازند که پیش‌بینی‌کننده فروپاشی «موویدا» اسپانیا بود. این فیلم همچنین سقوط کارگردانش را منعکس می‌کند. مستند «آخرین ربایش» این اثر را هم به عنوان پیشگویی و هم به عنوان تراژدی شخصی معرفی می‌کند. این فیلم که برای جوایز ایریزار و سباستین رقابت می‌کند، زولوئتا را به عنوان کارگردان نفرین‌شده اسپانیا به تصویر می‌کشد. او خطرات و جذابیت‌های هنر، مواد مخدر و وسواس را مجسم می‌کند.

«آتش‌بس» («La Tregua») به کارگردانی میگل آنخل ویواس، اسپانیا-قزاقستان (Spassk 99, Umai Film)

داستان در Spassk-99، یک اردوگاه کار اجباری دوران شوروی در استپ قزاقستان در طول جنگ جهانی دوم رخ می‌دهد. این داستان اسپانیایی‌هایی از هر دو طرف جنگ داخلی را دنبال می‌کند. جمهوری‌خواهانی که در اتحاد جماهیر شوروی آموزش دیده‌اند و داوطلبان لشکر آبی که در لنینگراد اسیر شده‌اند، مجبور به همکاری برای بقا هستند. با بازی میگل هران و آرون پایپر، درام تاریخی ویواس به بررسی دشمنی ایدئولوژیک در مواجهه با سختی‌های مشترک می‌پردازد. این همکاری نادر بین‌المللی بین اسپانیا و قزاقستان در گالای RTVE به نمایش در می‌آید.

«Gipuzkoa Hegan» به کارگردانی خاوی گوتیرز پرادا، لورئا پرز د آلبنیز (Leike Produkzioak)

مستند چند قسمتی «Gipuzkoa Hegan» یک سفر هوایی از طریق سواحل خیره‌کننده، مناظر و شهرهای استان باسک ارائه می‌دهد. این مستند با روایت توتی مارتینز د لزیا به بررسی آداب و تاریخ می‌پردازد. موسیقی اصلی اثر فرناندو ولاسکز تصاویر گرفته شده از هوا را همراهی می‌کند. این مستند به عنوان یک گالا از EITB ارائه شده و به عنوان یک نمایش فرهنگی و جشن بصری از قلمرو، گیپوسکوا را در پروژه‌ای گسترده‌تر برای نقشه‌برداری از کشور باسک از بالا قرار می‌دهد.

ترکیب فرهنگ و آشپزی در «Tetsu, Txispa, Hoshi»

«Tetsu, Txispa, Hoshi» به کارگردانی جون آرگی لارسابال (دیجیتال آدیویژوالس) مستندی است که با دنبال کردن سرآشپز ژاپنی تتسورو مائدا، مستند غذایی را با تأمل فرهنگی ترکیب می‌کند. تتسورو مائدا رستوران میشلین‌دار Txispa را در پای کوه آنبوتو ساخته است. فیلم از طریق تأملات خود مائدا روایت می‌شود و سفر او از کودکی در توکیو تا بازآفرینی آشپزی در کشور باسک را به تصویر می‌کشد. غذاهای او در مناظر و افسانه‌های محلی پایه‌گذاری می‌شود.

“هایدی: نجات سیاه‌گوش” (Heidi, Katamotzaren Erreskatea) به کارگردانی توبیاس شوارتز و آیزیا روکا (3Doubles Producciones، Studio 100 Film، Heidi Production Film، Hotel Hungaria Animatie، Sumendi Uhartea)

این انیمیشن که بازآفرینی از اثر کلاسیک یوهانا اسپایری است، داستان هایدی را دنبال می‌کند. او یک سیاه‌گوش زخمی را پیدا می‌کند و با پیتر برای بازگرداندن آن به خانواده‌اش همراه می‌شود. در این مسیر، با یک تاجر بی‌وجدان که طبیعت را تهدید می‌کند، روبرو می‌شوند. ماموریت هایدی ماجراجویی را با مضامین زیست‌محیطی ترکیب می‌کند.

این فیلم خانوادگی که به کارگردانی مشترک توبیاس شوارتز از آلمان و آیزیا روکا از اسپانیا ساخته شده و با حمایت بلژیکی تولید شده است، در بخش فیلم‌های کودکان به نمایش درمی‌آید. همچنین، همکاری باسک را به انیمیشن بین‌المللی گسترش می‌دهد.

«سقوط گل‌های سفید!» (به کارگردانی آلبرتینا کاری) (Gentil Cine)

بازگشت کارگردان برجسته آرژانتینی

کارگردان برجسته آرژانتینی، کاری («بلوندها») با اثری خودزندگی‌نامه‌ای و ترکیبی بازمی‌گردد. در این فیلم، یک فیلمساز جوان که پیش‌تر نویسنده یک آزمایش پورن لزبین بوده، برای کارگردانی یک تولید پورن اصلی استخدام می‌شود. او با رد کردن سنت‌ها، به همراه دوستانش از بوئنوس آیرس به سائوپائولو سفر می‌کند. در این سفر، به دنبال راه‌های جایگزین برای روایت جنسیت و اشتیاق می‌گردد. سیاست‌های رادیکال، سکس و سینما در این اثر به تصویر کشیده می‌شوند!

«داستان ما»، با اجازه جشنواره فیلم سن سباستین

«۸» به کارگردانی خولیو مدم (مورنا فیلمز، ایدان پروداکشن، باربازول لا پلیکولا)

داستان حماسی زندگی‌های اکتاویو و آدلا

خولیو مدم، کارگردان اهل سن سباستین («عاشقان دایره قطبی»)، فیلم «۸» را به نمایش می‌گذارد. این فیلم حماسی زندگی‌های اکتاویو و آدلا را در طول ۹۰ سال به هم می‌پیوندد. داستان با تولد آن‌ها در روز اعلام جمهوری دوم اسپانیا آغاز می‌شود. آنا روخاس، خاویر ری و آلوارو مورت نقش این شخصیت‌ها را بازی می‌کنند. سرنوشت‌شان در طول تاریخ به شکل بی‌نهایت در هم تنیده می‌شود. این فیلم که در اسپانیا با مشارکت باسک تولید شده، بازگشت بلندپروازانه مدم را نشان می‌دهد. داستان عاشقانه را با پس‌زمینه سیاسی گسترده‌ای ترکیب می‌کند.

«مخفی» («لا اینفیلترا») به کارگردانی آرانچا اچواریا (استو تامبیئن پاسارا، بوفینگر اینترنشنال پیکچرز، بتا فیکشن اسپانیا)

سال گذشته در اسپانیا موفقیت بزرگی به دست آمد. با فروش ۹.۷ میلیون یورو (۱۱.۳ میلیون دلار)، این فیلم دومین فروش بالای گیشه در اسپانیا در ۱۸ ماه گذشته را به خود اختصاص داد.

تریلر هیجان‌انگیز اچواریا

اچواریا، کارگردان فیلم “کارمن و لولا”، یک تریلر مهیج درباره یک افسر پلیس ساخته است. این افسر به عنوان همدرد به حلقه‌های اتا نفوذ می‌کند و مأموریت دارد به پناه دادن به شبه‌نظامیانی که برای حملات آماده می‌شوند، بپردازد.

بازیگران و داستان فیلم

با بازی کارولینا یوسته و لوئیس توسار، این فیلم به خطرناک‌ترین مأموریت زندگی افسر می‌پردازد. او باید گزارش به مافوق‌هایش را با خطر دائمی کشف شدن توسط گروه متعادل کند. این فیلم درامی فشرده از درگیری باسک را به تصویر می‌کشد.

عنوانی از نتفلیکس در آمریکای لاتین شب پایانی جشنواره سنفیک در شیلی را به خود اختصاص داده است. این هم‌تولیدی مکری که بر اساس رویدادهای واقعی ساخته شده، داستان کارلیتا، اولین زن معدنچی در شهری که خرافات حضور زنان را در زیر زمین ممنوع کرده بود، روایت می‌کند. با بازی لوکس پاسکال و پاکو لئون، «ملکه زغال‌سنگ» مبارزه او برای به رسمیت شناخته شدن در برابر ممنوعیت‌های جنسیتی و خصومت جامعه را نشان می‌دهد. این فیلم که بین اسپانیا و آرژانتین تولید شده، در بخش ساخت اسپانیا به نمایش درمی‌آید و به موضوعاتی چون پایداری، مرزهای جنسیتی و تعصبات اجتماعی در روایتی بین بیوگرافی و درام اجتماعی می‌پردازد.

داستان ما به کارگردانی هلنا تابِرنا

«داستان ما» («Nosotros») به کارگردانی هلنا تابِرنا
(Lamia Producciones, Vértigo Films)

هلنا تابِرنا، کارگردان اهل ناوارا، داستان عشقی را به صورت معکوس بازسازی می‌کند و با فروپاشی آن آغاز می‌کند. آنجلا و آنتونیو (ماریا وازکز، پابلو مولینرو) دهه‌ها زندگی مشترک خود را مرور می‌کنند. آن‌ها به فرزندان، مبارزات و سازش‌ها می‌پردازند و بررسی می‌کنند که چگونه عشق محو می‌شود و حافظه شکسته می‌شود. این فیلم که یک تولید مشترک اسپانیا و اروپا است، در فوروم تولید مشترک سن سباستین توسعه یافته است. همچنین، در بخش “ساخته شده در اسپانیا” به نمایش درآمده و شهرت تابِرنا به عنوان یک فیلمساز باسکی که به کاوش در تقاطع صمیمیت، تاریخ و جریان‌های سیاسی ادامه می‌دهد را تثبیت می‌کند.