تانیستا چاترجی در مبارزه با سرطان و تکمیل فیلم «Full Plate» برای جشنواره بوسان

پس از اولین تجربه کارگردانی خود با فیلم «Roam Rome Mein» (۲۰۱۹) که در جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان به نمایش درآمد و جایزه Marie Claire Asia Star را کسب کرد، فیلمساز و بازیگر هندی تانیشتا چاترجی با بزرگترین چالش خود در تکمیل دومین اثرش «Full Plate» مواجه شد.

چالش‌های پیش روی تانیشتا چاترجی

تشخیص سرطان تهدیدی برای توقف کامل تولید بود. امسال، چاترجی جایزه کارگردان پیشرو Marie Claire را دریافت کرد.

«بله، زمانی که در مرحله پس‌تولید بودیم، تشخیص داده شد. همه چیز در یک وضعیت دشوار دو برابر سخت‌تر شد»، کارگردان فاش می‌کند. «این چیز کوچکی نبود. مسئله این بود که آیا من زنده خواهم ماند یا نه.»

درام اجتماعی و چالش‌های آن

درام اجتماعی با بازی کیرتی کولاری، شاریب هاشمی، ایندرانیل سنگوپتا، مونیکا دوگرا و ساچین چودری ساخته شده است. این فیلم بر روی امریین، زنی مسلمان که نان‌آور اصلی خانواده‌اش می‌شود، تمرکز دارد. فیلم به چالش‌های سنت و تعصب می‌پردازد. موضوعاتی مانند انتظارات جنسیتی، تبعیض مذهبی و تنش بین وظیفه خانوادگی و انتخاب فردی در این فیلم بررسی می‌شوند. همه این‌ها از دریچه غذا و آشپزی فیلتر شده‌اند.

کارگردان می‌گوید: «غذا یک ایده سیاسی است. تاریخ را منعکس می‌کند و شرایط اجتماعی-اقتصادی را آشکار می‌سازد. طعم، سلامت و تغذیه همگی تحت تأثیر طبقه، دسترسی و مواجهه قرار دارند.»

تعهد بازیگر به پروژه

کولهاری که قبلاً به عنوان هم‌بازی در فیلم «جال» با کارگردان همکاری کرده بود، قبل از اینکه فیلمنامه حتی کامل شود، به پروژه متعهد شد. کارگردان می‌گوید: «کریتی به شخصیت تبدیل شد و شخصیت در فرآیند نوشتن برای من به او تبدیل شد.» این بازیگر آماده‌سازی گسترده‌ای را پشت سر گذاشت و زمانی را در مکان‌های واقعی و با کودکانی که در فیلم ظاهر می‌شدند، سپری کرد.

چالش‌های تولید فیلم مستقل

تولید با چالش‌های معمول فیلم‌های مستقل مواجه شد. جمع‌آوری بودجه دشوار بود. اما بحران سلامتی کارگردان پیچیدگی بی‌سابقه‌ای را اضافه کرد. به عنوان یک مادر مجرد که از یک کودک نه ساله و مادری در دهه هفتاد زندگی‌اش مراقبت می‌کرد، او مجبور شد رویکرد خود به کار و زندگی را بازنگری کند.

او می‌گوید: «نمی‌دانم چطور توانستم قدرتی پیدا کنم تا بر همه این‌ها غلبه کنم و به خودم بگویم که بگذار هر روز را همان‌طور که می‌آید بپذیرم. همه ما درباره زندگی در لحظه صحبت می‌کنیم. اما هرگز نمی‌توانیم بدون فکر کردن بیش از حد به گذشته یا آینده این کار را انجام دهیم. اما من مجبور شدم هر روز را زندگی کنم.»

توقف تولید و فرآیند درمانی

پس از تولید برای چندین ماه متوقف شد زیرا کارگردان بین درمان و تکمیل فیلم تعادل برقرار می‌کرد. او به جای دیدن این موضوع به عنوان یک مانع، این فرآیند را درمانی یافت. «تکمیل فیلم بخشی از فرآیند بهبودی من بود. نشستن در جلسات موسیقی و بازبینی ویرایش در مکان‌های مختلف، همه بخشی از بهبودی بود.»

رئالیسم جادویی در فیلم

فیلم از لمس‌های رئالیسم جادویی برای انتقال زندگی درونی امریین استفاده می‌کند. «وقتی رمانی می‌خوانم، مونولوگ درونی یک شخصیت از طریق توصیف نویسنده از افکارشان آشکار می‌شود. در یک فیلم سعی کردم این کار را از طریق تجسم انجام دهم که می‌تواند هم جادویی و هم انتقال‌دهنده باشد.»

با وجود پرداختن به مسائل اجتماعی سنگین، کارگردان مراقب بود که از موعظه‌گری پرهیز کند. او می‌گوید: «اغلب زمانی موعظه‌گرانه می‌شود که سعی می‌کنیم اخلاقیات خود را بر داستان‌هایی که از آن‌ها الهام می‌گیریم تحمیل کنیم. من سعی کردم از این کار اجتناب کنم. زندگی همان‌طور که هست، همه این تم‌ها را دارد و نیازی به تحمیل چیزی از بیرون نیست.»

تغییر دیدگاه در فیلم‌سازی

این تجربه دیدگاه او را نسبت به فیلم‌سازی به عنوان یک هنر مشارکتی تغییر داده است. او می‌گوید: «با هر فیلم، معتقدم که یاد می‌گیریم از خودخواهی‌هایمان دست برداریم. فیلم‌سازی فرآیندی عمیقاً مشارکتی است. برای اینکه دیدگاه من به واقعیت بپیوندد، باید به استعدادهای فوق‌العاده دیگران تکیه می‌کردم.»

نگاهی به آینده، کارگردان بر روی سلامتی خود تمرکز کرده و در حال توسعه یک اجرای صحنه‌ای درباره “نه ماه آخر فوق‌العاده دشوار زندگی‌ام” با دو همکار است. برخلاف “Full Plate”، این پروژه او را به اجرای صحنه‌ای بازمی‌گرداند نه کارگردانی.

تمرکز بر سلامتی و بقا

او به سادگی می‌گوید: “باید به سلامتی‌ام رسیدگی کنم”. این یادآوری است که حتی در صنعتی که به پروژه بعدی وسواس دارد، گاهی مهم‌ترین داستان، داستان بقا است.