بررسی نمایش «Art»: درخشش جیمز کوردن در احیای برادوی

جیمز کوردن در بازسازی نمایش «هنر» در برادوی با اجرای خود تماشاگران را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این نمایش که به کارگردانی کارگردان مشهور تئاتر، با بازیگری کوردن و دیگر بازیگران برجسته اجرا می‌شود، توانسته است نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کند.

داستان جذاب و طنزآمیز نمایش «هنر»

نمایش «هنر» داستانی جذاب و پر از طنز را روایت می‌کند که به بررسی دوستی و هنر می‌پردازد. کوردن با اجرای بی‌نظیر خود توانسته است به خوبی نقش خود را ایفا کند و تماشاگران را به وجد آورد.

استقبال گسترده از نمایش در برادوی

این نمایش که در تئاتر برادوی به روی صحنه رفته است، با استقبال گسترده‌ای از سوی مخاطبان و منتقدان مواجه شده و به یکی از پرفروش‌ترین نمایش‌های فصل تبدیل شده است.

من یکی از بسیاری از مخاطبان بالقوه برای نمایش جدید “هنر” اثر یاسمینا رضا هستم. هرگز به جیمز کوردن زیاد فکر نکرده‌ام. این به این معنا نیست که به او فکر نکرده‌ام. از کلیپ‌هایی که از برنامه گفتگوی او در CBS دیده‌ام، به نظر می‌رسد که او فردی پرانرژی و جذاب است. متأسفانه، اجرای برنده تونی او در نمایش “یک مرد، دو ارباب” در سال ۲۰۱۲، قبل از سال‌های اوج تئاتر رفتن من بود. برای بسیاری از هم‌نسلان من، کوردن یک ماشین تولید محتوا بود که بخش‌های “کارپول کارائوکه” را تولید می‌کرد. این بخش‌ها سرگرم‌کننده اما گذرا بودند.

حدود دو سال پس از پایان برنامه “Late Late Show”، کوردن دوباره به عنوان یک بازیگر بزرگ تئاتر مطرح شده است. نقش او به عنوان ضعیف‌ترین رأس یک مثلث دوستی، به تنهایی باعث می‌شود که تولید جدید این طنز اجتماعی لغزنده ارزش دیدن داشته باشد. خوشبختانه، عمق‌های نمایش ارزش یک نگاه دوم در برادوی را دارد. این نمایش پس از اجرای ۱۹۹۸ که جایزه تونی برتر را برد، دوباره به صحنه آمده است. فضای کنونی برادوی با احیای عناوین آشنا که توسط ستاره‌های بزرگ هدایت می‌شوند، پر شده است. اجراها در “Art” — از جمله و به ویژه کوردن در کنار بابی کاناوال و نیل پاتریک هریس — این نمایش را به چیزی بیش از آنچه که به نظر می‌رسد، تبدیل کرده‌اند.

نمایشنامه‌ای که توسط کریستوفر همپتون از زبان فرانسوی ترجمه شده است، به موضوع دوستی مردان دگرجنس‌گرا می‌پردازد. این موضوع برای یک نمایشنامه‌نویس ماهر بسیار جذاب است. زیرا زیرمتن‌های زیادی در زیر سطح آن وجود دارد. اما به همان دلیل به چالش کشیدن برای نمایش دراماتیک تبدیل می‌شود.

راه‌حل‌های خلاقانه در نمایشنامه

یکی از راه‌حل‌های این مشکل که بسیاری از چیزها بین دوستان ناگفته می‌ماند، این است که هر سه شخصیت در نقاط مختلف به صورت تک‌گویی با مخاطب صحبت می‌کنند. کارگردان اسکات الیس و طراح نورپردازی جن شرایور، با تغییر نورها هنگام ورود به ذهن شخصیت‌ها، این انتقال‌ها را به خوبی انجام می‌دهند.

داستان بوم سفید

سرژ با بازی هریس از خرید یک بوم ۳۰۰,۰۰۰ دلاری خوشحال است. اصطلاح “بوم” به دقت استفاده شده است، زیرا در ابتدا مشخص نیست که آیا رنگی روی آن اعمال شده است یا خیر. این بوم کاملاً سفید است.

واکنش‌های متفاوت دوستان

مارک با بازی کاناواله از قضاوت سرژ منزجر است. در حالی که ایوان با بازی کوردن، دوستی قدیمی که یکی او را نگه می‌دارد حتی پس از اینکه به یاد نمی‌آورد چرا او را دوست داشته، فقط خوشحال است که بخشی از گفتگو است.

نمایشنامه دیگر رضا که در ایالات متحده شناخته شده است، «خدای کشتار»، دو نیروی متضاد را به تصویر می‌کشد. این دو نیروی متضاد شامل دو زوج متاهل هستند که نماینده طبقات اجتماعی کمی متفاوت اما به طور مداوم هستند.

تقابل دو زوج متاهل

با حضور سه نفر، اوضاع پیچیده‌تر می‌شود. در طول نمایش، تفاوت‌هایی که در ابتدا کوچک به نظر می‌رسیدند، بزرگ‌تر می‌شوند. به عنوان مثال، افتخار سرژ به نقاشی‌اش با توجه به اینکه چقدر قیمت آن به بودجه‌اش فشار می‌آورد، تقویت می‌شود. این هزینه زیادی از پول است که حداقل برای طبقه اجتماعی مدرن پاریسی آن‌ها، سرژ راحت است اما واقعاً ثروتمند نیست. این موضوع تا حدی دلیل عصبانیت مارک است.

طراحی صحنه و تاثیر آن

انتخابی که احتمالاً از روی عملی بودن انجام شده، نتیجه می‌دهد. از آنجا که نمایش یک صحنه دارد، آپارتمان‌های شخصیت‌ها که توسط طراح صحنه دیوید راکول طراحی شده‌اند، به طور مؤثری یکسان هستند. تفاوت‌ها تنها در آنچه روی دیوارهاست، دیده می‌شود. به عبارت دیگر، تفاوت‌های آن‌ها حاشیه‌ای است، حتی اگر این تفاوت‌ها زندگی آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.

ایوان که به وضوح از دو هم‌وطن خود کمتر برخوردار است، تقریباً به‌طور کامل از گفتگوی سطح بالای آن‌ها درباره چگونگی خرج کردن ثروتشان کنار گذاشته شده است. این موضوع تنشی را ایجاد می‌کند که به یک انفجار کامل منجر می‌شود. فشارهای مختلف در زندگی ایوان، که دوستانش نسبت به آن‌ها بی‌توجه هستند، او را به نقطه‌ای می‌رساند که به نظر می‌رسد درباره تنش‌های مربوط به ازدواج قریب‌الوقوعش باشد. اما در نهایت، این تنش‌ها درباره… خوب، همه چیز است.

بی‌توجهی دوستان و تأثیر آن بر ایوان

این وضعیت زمانی بدتر می‌شود که دوستانش نه تنها گوش شنوا نیستند، بلکه از فرصت استفاده می‌کنند تا بالاخره به ایوان بگویند که چگونه فکر می‌کنند او زندگی خود را خراب می‌کند. این بی‌توجهی و انتقادها فشار بیشتری بر ایوان وارد می‌کند و او را در موقعیت دشواری قرار می‌دهد.

این نقد به هیچ وجه قصد ندارد به کنوال و هریس بی‌احترامی کند. اولی معمولاً قادر است خشم هوشمندانه‌ترین فرد در اتاق را به تصویر بکشد. او گویی از اینکه مجبور است خود را توضیح دهد، ناراحت است. در حالی که دومی در بهترین حالت خود زمانی است که به سرمایه‌گذاری جدیدش می‌بالد. هریس به ما می‌فهماند که در زیر سطح، ترسی وجود دارد که شاید او به طور کامل شوخی را درک نمی‌کند.

برجستگی کوردن در نمایش

اما این کوردن است که با صحنه‌ای از خشم که به شکلی رنگ‌پریده و نفس‌زنان به پایان می‌رسد، برجسته می‌شود. این صحنه به نحوی نمایشی و بی‌مورد به نظر نمی‌رسد. وقتی او به نقطه‌ای فراتر از منطق می‌رسد، لحظه‌ای است که ابتدا حس ما از توانایی‌های بازیگر را تغییر می‌دهد و سپس خود نمایشنامه را.

تغییر فضای نمایشنامه

تا پیش از فروپاشی کوردن، نمایشنامه در سنت کمدی‌های گفتگویی از “ساینفلد” تا وایلد و مولیر قرار داشت. اما پس از آن، ما در زمینی خطرناک‌تر قرار می‌گیریم و ناگهان هر چیزی ممکن به نظر می‌رسد. خود نمایشنامه به فضایی سفید و خالی تبدیل می‌شود که منتظر است بازیگران آن را با چیزی غیرمنتظره رنگ‌آمیزی کنند.

این موضوع ممکن است توضیح دهد که چرا پایان نمایش با چنین نیرویی به مخاطب ضربه می‌زند. کافی است بگوییم که دیدگاه‌های همه شخصیت‌ها نسبت به بوم خالی تغییر کرده است. سرژ در ابتدا اصرار دارد که بوم با نوارهای رنگی به سبک روتکو پر شده است، اگر بدانید چگونه نگاه کنید. این دیدگاه‌ها تا زمانی که اختلاف نظر خود را حل کنند، تغییر می‌کند.

تغییر دیدگاه شخصیت‌ها

یکی از شخصیت‌ها ادعا می‌کند که در بوم مردی را می‌بیند که فاصله زیادی را طی می‌کند. این ادعا به نوعی شاعرانه به نظر می‌رسد. هر سه شخصیت در نهایت از جایی که شروع کرده بودند، فاصله زیادی می‌گیرند. این تغییر به دلیل درگیری‌ای است که در ابتدا به نظر می‌رسید کاملاً بی‌اهمیت است.

بازگشت به صحنه

حداقل یکی از بازیگران، که پس از مدتی سرگرمی در دنیای فرهنگ عامه به صحنه بازگشته است، نیز از جایی که بوده فاصله زیادی گرفته است. این بازگشت نشان‌دهنده تغییرات عمیق در زندگی اوست.