راز «Exit 8»: چگونه یک بازی ویدئویی در یک راهرو به جشنواره‌ای احساسی تبدیل شد

بازی ویدیویی «Exit 8» که در یک راهرو اتفاق می‌افتد، به موفقیتی احساسی در جشنواره‌ها تبدیل شده است. این بازی با داستانی پیچیده و احساسی، توانسته توجه بسیاری از مخاطبان و منتقدان را به خود جلب کند. در این مقاله، به بررسی چگونگی تبدیل این بازی به یک اثر سینمایی موفق می‌پردازیم.

جنکی کاوامورا در اثر خود “Exit 8” یک تریلر متفاوت ارائه می‌دهد. این اثر بر اساس بازی ویدیویی سال ۲۰۲۳ ساخته شده است. داستان قهرمانی ناشناس (کازوناری نینومیا) را روایت می‌کند. او در بخشی تکراری و بی‌پایان از راهروی ایستگاه مترو گرفتار شده است. تنها با شناسایی ناهنجاری‌های عجیب و نامتجانس در محیط خود می‌تواند به خروج نزدیک‌تر شود.

با پیچش‌های داستانی جذاب و سرنخ‌های هوشمندانه، به همراه کارگردانی خلاقانه دوربین، این فیلم داستانی احساسی درباره پدر بودن را روایت می‌کند. جای تعجب نیست که این اثر برای اولین بار در نمایش‌های نیمه‌شب جشنواره کن امسال انتخاب شد و سپس توسط نئون خریداری گردید. کاوامورا، که کارگردانی و نویسندگی مشترک این فیلم را با کنتارو هیراسه انجام داده است، قبل از نمایش فیلم در جشنواره فیلم تورنتو، از طریق مترجم با ورایتی درباره ساختن فضایی محدود که حس سینمایی دارد، صحبت کرد. او همچنین از فیلم‌های استنلی کوبریک که الهام‌بخش او بوده‌اند و نماد بازی ویدیویی که به او مشاوره داده، سخن گفت.

من اولین فیلم بلندم، «صد گل»، را کارگردانی کردم و به جشنواره سن سباستین رفت و جایزه‌ای دریافت کرد. چیزی که مردم واقعاً به آن واکنش نشان دادند، تجسم دیدگاه یک فرد مبتلا به آلزایمر بود. ما برای ابزاری بصری که زمان‌ها و فضاهای فیزیکی مختلف را به هم متصل می‌کند، تحسین زیادی دریافت کردیم. به دنبال فرصتی دیگر برای استفاده از این نوع ابزارهای بصری جالب بودم. وقتی به این موضوع فکر می‌کردم، با این بازی ویدیویی، «Exit 8»، مواجه شدم. اولین فکرم این بود که طراحی آن شگفت‌انگیز است.

وقتی بازی ویدیویی را بازی کردم، به نظرم فوق‌العاده بود و طراحی آن نیز شگفت‌انگیز بود. این بازی در فضایی بسیار منحصر به فرد اتفاق می‌افتد و قانون بسیار ساده‌ای دارد که یا به جلو بروید یا به عقب. به نظرم طراحی و این قانون ساده دو نقطه قوت بزرگ بودند. اما البته بازی ویدیویی هیچ روایتی نداشت. فکر کردم اگر بتوانم از این طراحی و قانون ساده استفاده کنم و چیزی خلاقانه از آن بسازم، می‌تواند فیلمی بسیار منحصر به فرد باشد.

ایده‌ای برای ترکیب بازی ویدیویی و فیلم

آنچه با مدیر فیلمبرداری‌مان، کیسوکه امامورا، بحث می‌کردیم این بود که آیا می‌توانیم چیزی بسازیم که خط بین بازی ویدیویی و فیلم را محو کند؟ فکر می‌کنم این تجربه سینمایی بسیار منحصر به فردی برای مخاطبان است.

پدری در این فیلم چقدر برای شخصیت اصلی مهم است؟

آیا پس از بررسی کامل آن در فیلم، به پدری به شکل متفاوتی نگاه می‌کنید؟

عناصر فرهنگی در فیلم

آیا عناصر دیگری در فیلم وجود دارد که مخاطبان بین‌المللی ممکن است درک نکنند و به فرهنگ مدرن ژاپن اشاره داشته باشد؟

فضای فیلم و نمادگرایی آن

این یک فضای بسیار ساده است، اما من می‌خواستم فضایی را به تصویر بکشم که نماد جامعه‌ای باشد که در آن زندگی می‌کنیم. شخصیت اصلی در این فیلم، در بازی ویدئویی، به اصطلاح یک بازیکن NPC است. شخصیت اصلی نامی ندارد و نماد جامعه مدرن است. او یک کارمند نیمه‌وقت است و به طور رسمی استخدام نشده. او قربانی سرمایه‌داری است، بنابراین این عنصر نیز در فیلم وجود دارد. همچنین، پوسترهای موجود در فضا مسائلی را که در جامعه مدرن با آن‌ها مواجه هستیم به تصویر می‌کشند. من می‌خواستم این عناصر را در فضا به تصویر بکشم. این فضا نماد خود جامعه مدرن است.

من همچنین فکر کردم که این حلقه بی‌پایان در این فضا، زندگی ماست. زیرا ما نیز در زندگی روزمره‌مان با انتخاب‌هایی روبرو می‌شویم. هرگاه با یک ناهنجاری مواجه می‌شویم، انتخابی می‌کنیم و این زندگی ماست. من این را به عنوان صحنه‌ای از یک نمایش سنتی ژاپنی تصور می‌کنم. به دلیل سادگی، می‌تواند به طرق مختلف توسط مخاطبان تفسیر شود.

بسیاری از فیلم‌های اقتباس شده از بازی‌های ویدئویی به بد بودن شهرت دارند. آیا نگران بودید که “خروج ۸” به دلیل اقتباس از یک بازی ویدئویی به شکل متفاوتی دیده شود؟

وقتی این بازی ویدئویی را به فیلم اقتباس کردم، با این فکر شروع نکردم که “بیایید این بازی ویدئویی را به فیلم تبدیل کنیم.” آنچه می‌خواستم خلق کنم، یک تجربه سینمایی منحصر به فرد بود. تجربه‌ای که مرزهای بین بازی ویدئویی و فیلم را محو کند. در سال‌های اخیر، کیفیت بازی‌های ویدئویی بهتر و بهتر شده و به خود واقعیت نزدیک‌تر می‌شود.

وقتی به کن رفتم، برخی گفتند ممکن است این اولین فیلمی باشد که بر اساس یک بازی ویدئویی ساخته شده و در این جشنواره به نمایش درآمده است. اما من می‌خواستم کمی عمیق‌تر بروم و از خودمان بپرسیم، “بازی‌های ویدئویی بازی کردن به چه معناست؟ تجربه بازی کردن بازی‌های ویدئویی چیست؟” این مفهوم در زیر لایه‌ها بود. من معتقدم به همین دلیل است که این فیلم کمی متفاوت از فیلم‌های اقتباسی از بازی‌های ویدئویی شده است.