آنا کریستینا باراگان از اکوادور درباره فیلم «The Ivy» در ونیز: «بار دیگر به کاوش زخم‌های کودکی جذب شده‌ام»

📋 خلاصه مقاله:

فیلم “پیچک” به کارگردانی آنا کریستینا باراگان، داستان نزدیکی آرام بین آزوسنا و خولیو از پیشینه‌های متفاوت را روایت می‌کند. این فیلم به موضوعات خانواده، نوجوانی و زخم‌های کودکی می‌پردازد و در جشنواره‌های مختلف به نمایش درمی‌آید.

تم‌های تکراری در سومین فیلم بلند آنا کریستینا باراگان به نام “پیچک” (“Hiedra”) که در بخش افق‌های ونیز در تاریخ ۳ سپتامبر به نمایش جهانی درمی‌آید، جریان دارند.
همانند دو فیلم اول او که بسیار شخصی بودند، “آلبا” و “پوست اختاپوس”، شخصیت‌های اصلی او جوان هستند.

باراگان می‌گوید: «فکر می‌کنم به نوعی این سه فیلم به هم مرتبط هستند. همه آن‌ها به موضوعات خانواده و نوجوانی می‌پردازند. هر کدام شخصیت‌هایی را دنبال می‌کنند که به دلایل مختلف در دنیای اطرافشان جا نمی‌افتند. چه به دلیل خجالتی بودن، پیشینه اجتماعی، انزوا یا رهاشدگی.» او هر سه فیلم را در کشور زادگاهش اکوادور فیلم‌برداری کرده است.

داستان فیلم «پیچک»

«پیچک» داستان آزوسنا، ۳۰ ساله، و خولیو، در اواخر نوجوانی، را روایت می‌کند. آن‌ها از پیشینه‌های بسیار متفاوتی می‌آیند. آزوسنا به خولیو که در خانه‌ای برای کودکان بی‌سرپرست زندگی می‌کند، نزدیک می‌شود. این نزدیکی به دلایلی است که او به‌خوبی درک نمی‌کند. زمان آن‌ها با هم به یک نزدیکی آرام منجر می‌شود. رابطه‌ای شکل می‌گیرد که هیچ‌کدام از آن‌ها انتظارش را نداشتند.

او می‌گوید: «با ‘The Ivy’ بار دیگر به کاوش در زخم‌های کودکی پرداخته‌ام. اما این بار از طریق بدن و چگونگی تجلی فیزیکی آن زخم‌های اولیه.» او ادامه می‌دهد: «موضوعی که همیشه برایم جالب بوده، موضوع رهاشدگی است. اینکه چگونه بر بدن اثر می‌گذارد و به صورت فیزیکی ظاهر می‌شود. همچنین، چگونه یک وضعیت استرس پس از سانحه می‌تواند پس از تجربیات سوءاستفاده باقی بماند.»

شخصیت‌های او او را به یاد گیاه مقاوم پیچک می‌اندازند. گیاهی که بدون هشدار رشد می‌کند و اغلب بدون اینکه شما آن را بکارید، ظاهر می‌شود. گاهی بدون اینکه خواسته شود، رشد می‌کند. او اضافه می‌کند: «ممکن است کمی سمی باشد، اما بدون شک زیباست. چیزی در مورد آن وجود دارد: توانایی‌اش برای بازسازی و بازگشت مداوم. تقریباً احساس جاودانگی می‌دهد.»

انتخاب عنوان و نمادگرایی

او درباره انتخاب عنوان خود می‌گوید: «بنابراین، برای من، به نمادی تبدیل شده است. چیزی با انرژی اسیدی که به آن جذب شده‌ام و می‌خواستم کاوش کنم. این نمادین وزنی دارد که برای آنچه می‌خواهم بیان کنم، مناسب به نظر می‌رسد.»

بازیگران و نقش‌ها

به جز سیمون بوچیو («رام نشده») که نقش آزوسنا را بازی می‌کند، بیشتر بازیگران حرفه‌ای نیستند. فرانسیس ادو لومیکینگا که نقش خولیو را بازی می‌کند، رهبری می‌کند.

چیزی در مورد دوران کودکی و نوجوانی وجود دارد که واقعاً مرا مجذوب خود می‌کند. زخم‌هایی که در آن سال‌ها شکل می‌گیرند، به نوعی تا آخر عمر با ما می‌مانند. من همچنین از کار با نوجوانان لذت می‌برم زیرا احساس می‌کنم آن‌ها چیزی هیپنوتیزم‌کننده و خام را با خود حمل می‌کنند.

کار با بازیگران غیرحرفه‌ای

او می‌گوید: «کار با بازیگران غیرحرفه‌ای به این موضوع اضافه می‌کند. ادو و دیگر پسرها بازیگران طبیعی هستند. آن‌ها از قبل عمق و تجربه زندگی خاصی را در خود دارند. شما می‌توانید آن را در حرکاتشان، در چهره‌هایشان و در نحوه‌ای که فضا را اشغال می‌کنند، ببینید.»

برای آماده‌سازی بازیگران برای نقش‌هایشان، حدود پنج ماه را در یک کارگاه بازیگری با تیم معمول باراگان گذراندند. ما زمان زیادی را صرف کار با هم کردیم تا اعتماد و ارتباط را بسازیم. سپس با آنها تمرین کردم و کم‌کم به کاوش در بداهه‌پردازی پرداختیم. تمرینات زیادی انجام دادیم که هیچ ارتباطی با خود فیلم نداشت. از طریق آن، به تدریج شخصیت‌هایشان و روابط بین آنها را کشف کردیم.

تولید فیلم پیچک

«پیچک» توسط Botón Films از اکوادور، BHD Films از مکزیک، Ciné-Sud Promotion از فرانسه و Guspira Films از اسپانیا تولید شده است.

نقش کارلا سوزا در پروژه

کارلا سوزا از مکزیک که به توسعه پروژه کمک کرد و در ابتدا قرار بود نقش اصلی را بازی کند، مجبور شد کنار برود و به عنوان تهیه‌کننده اجرایی خدمت کند.

پس از تورنتو، باراگان فیلم خود را به جشنواره فیلم سن سباستین می‌برد. او فیلمنامه این فیلم را در حالی که در مدرسه فیلم الیاس کره‌تا ثبت‌نام کرده بود، توسعه داد.