پروژه «چهار فصل در جاوه» از کامیلا آندینی: بررسی قدرت و تروما در اندونزی

پروژه «چهار فصل در جاوه» از کامیلا آندینی در بازار تأمین مالی ونیز به بررسی قدرت و تروما در اندونزی می‌پردازد.

کارگردان اندونزیایی کامیلا آندینی در حال آماده‌سازی برای ساخت فیلمی است که او آن را “سخت‌ترین داستانی که تا به حال ساخته‌ام” می‌نامد. این فیلم با عنوان “چهار فصل در جاوه” شناخته می‌شود. این درام واقع‌گرای جادویی به بررسی تاریکی‌های پیشرفت و قدرت در اندونزی معاصر می‌پردازد.

فیلم که اکنون در مرحله پس‌تولید و در بازار تأمین مالی فاصله ونیز قرار دارد، داستان پرتیوی را دنبال می‌کند. پرتیوی زنی است که پس از بیش از یک دهه زندان به دلیل کشتن یک مرد جوان در دفاع از خود در برابر تجاوز، به روستای خود بازمی‌گردد. بازگشت او همزمان با ورود برق به این جامعه دورافتاده است. این رویداد، آنچه آندینی به عنوان برخورد بین مدرنیته و تروما شخصی توصیف می‌کند، به وقوع می‌پیوندد. او این وضعیت را “تکرار در زندگی روزمره ما” می‌بیند.

آندینی توضیح می‌دهد: «هزینه توسعه در کشور ما بسیار گران است. ما آن را با بدن، اشک، خون و زندگی خود می‌پردازیم. با این حال، هنوز بسیار عقب هستیم. بیشتر توسعه‌ها آینده‌ای برای مردم فراهم نمی‌کند. بلکه تنها نیازهای سیاسی افرادی را که به دنبال قدرت هستند برآورده می‌کند و چیزی جز تروما برای مردم باقی نمی‌گذارد.»

همکاری‌های موفق آندینی و ایفا ایسفانسیاه

این پروژه سومین همکاری آندینی با تهیه‌کننده و شریک زندگی‌اش ایفا ایسفانسیاه از طریق شرکتشان فورکا فیلمز است. این همکاری پس از موفقیت بین‌المللی «یونی» که برنده جایزه پلتفرم در تورنتو ۲۰۲۱ شد و «قبل، حالا و سپس» که خرس نقره‌ای در برلیناله ۲۰۲۲ را به دست آورد، انجام می‌شود. اما این تلاش جدید مرزهای همکاری آن‌ها را به سمت‌های جدیدی سوق می‌دهد.

«هر بار که با کامیلا کار می‌کنم، از یک فیلم به فیلم دیگر، همیشه می‌خواهم خودم را به چالش بکشم تا به ارزش تولید بالاتری دست یابم»، ایسفانشاه می‌گوید. «من هرگز چنین تولیدی را به عنوان تهیه‌کننده انجام نداده‌ام. این فیلم در کوهستان ساخته شده است که برای فرآیند تولید، لجستیک و تکنیک چالش‌برانگیز بود. کامیلا می‌خواست طبیعت و فناوری را کاوش کند. کامیلا و من هرگز این کار را در یک فیلم انجام نداده بودیم.»

نمادگرایی شخصیت اصلی

نام شخصیت اصلی وزن نمادینی دارد — پرتیوی به معنای واقعی کلمه به معنای «مادر زمین» در زبان اندونزیایی است. آندینی فاش می‌کند: «این شخصیت استعاره‌ای از اندونزی است. در اندونزی، ما زمین را به عنوان مادر زمین می‌بینیم، زیرا در جاوه، ‘مادر’ منبع زندگی است. و اینجاست که رابطه انسان و طبیعتش در فرهنگ ما آغاز می‌شود.»

او می‌گوید: «من مدام می‌بینم که چگونه رهبران ما زمین‌مان را می‌فروشند و به آن آسیب می‌زنند بدون اینکه آن را به عنوان منبع زندگی‌مان ببینند.»

مواجهه با گذشته و بی‌عدالتی‌های جدید

سفر بازگشت پرتیوی او را با چهار مردی که او را به زندان فرستادند روبرو می‌کند. این افراد اکنون بر روستا تسلط دارند. او به همراه افراد حاشیه‌نشین جامعه، از جمله بیماران روانی، زنان سابقاً فاحشه و افراد دارای معلولیت، کشف می‌کند که بی‌عدالتی‌های گذشته‌اش به شکل‌های جدیدی ادامه دارد.

ترکیب واقع‌گرایی جادویی با نقد اجتماعی

این روایت واقع‌گرایی جادویی را با اسطوره‌شناسی محلی و نقد اجتماعی تند ترکیب می‌کند. پیچیدگی لحنی که آندینی امیدوار است نشان دهد «چقدر فمینیسم در جنوب جهانی پیچیده است.» داستان از اشیاء رها شده و افراد فراموش شده قدرت می‌گیرد. الکترونیک‌های استفاده شده به طرز مرموزی روشن می‌شوند و به عنوان استعاره‌هایی برای مقاومت و تجدید عمل می‌کنند.

موضوعات فیلم ارتباط نزدیکی با مسائل روز دارند. آندینی می‌گوید: «داستان بر اساس بسیاری از اتفاقاتی است که در اندونزی معاصر رخ می‌دهد. قطعی برق همچنان رخ می‌دهد و آزار جنسی نیز ادامه دارد. بسیاری از این آزارها توسط افراد قدرتمند در جامعه انجام می‌شود.»

ضرورت داستان در تیترهای اخیر

تیترهای اخیر تنها بر اهمیت داستان افزوده‌اند. آندینی می‌گوید: «هنگامی که فیلمنامه‌ام را می‌نوشتم، خبری درباره دختری منتشر شد که توسط ۱۱ نفر از افراد قدرتمند مورد آزار جنسی قرار گرفته بود. دیروز هم دختری در یک مزرعه نخل تجاوز شده و مرده پیدا شد. داستان‌ها حتی زمانی که من فیلم را می‌سازم، ادامه دارند. صادقانه بگویم، ساختن چنین داستانی برای من آسان نیست زیرا هر بار قلبم را می‌شکند. اما فکر می‌کنم واقعاً زمان آن رسیده که درباره این موضوع صحبت کنیم.»

این تولید شامل فهرستی از شرکای بین‌المللی است. این شرکا عبارتند از صندوق فیلم هلند، صندوق هوبرت بالس، سورفوند و شرکت‌های هم‌تولید در هلند (Lemming Film)، نروژ (Storm Films)، فرانسه (Ici et Là Prods.)، آلمان (One Two Films) و سنگاپور (Giraffe Pictures).

ارزش‌های متفاوت شرکای تولید

ایسفانشاه توضیح می‌دهد: «هر شریک و هم‌تولیدکننده در این فیلم ارزش‌های متفاوتی دارد. در هر مرحله، از توسعه تا تولید، پساتولید و تبلیغات، به دیدگاه‌های آن‌ها نیاز داشتم. اطمینان حاصل کردم که همه چیز هماهنگ است. از میان بسیاری از شرکای درگیر، از همان ابتدا به یک چیز مطمئن بودم: اعتماد به دیدگاه کامیلا.»

تولیدکننده به‌طور استراتژیک با شرکای اندونزیایی همکاری کرده است تا دسترسی گسترده‌تری در داخل کشور داشته باشد. از جمله این شرکا، شرکت تازه‌وارد Imajinari با قابلیت‌های قوی در تبلیغات دیجیتال و Miles Films است. این شرکت در احیای سینمای اندونزی نقش مهمی داشته است.

تلاش برای تأمین مالی و نماینده فروش

با شرکت در بازار تأمین مالی Gap در ونیز، تیم به دنبال تأمین مالی نهایی برای پس‌تولید است. این شامل جلوه‌های بصری و یافتن نماینده فروش مناسب می‌شود.

فرصت‌های فراتر از مالی

برای آندینی، این پلتفرم بیش از یک فرصت مالی است. او می‌گوید: «ملاقات با افرادی که به داستان باور دارند و از این صدا حمایت می‌کنند، نوعی قدرت جمعی است که به دنبال آن هستم.»

برانگیختن گفتگوهای مهم

ایسفانسیاه امیدوار است که کار تکمیل‌شده گفتگوهای مهمی را برانگیزد. این به‌ویژه در میان کسانی که در موقعیت‌های قدرت هستند، اهمیت دارد. او مشاهده می‌کند: «در هر منطقه، کسانی هستند که قدرت دارند. آنها اغلب احساس می‌کنند که به روش خود به ضعیفان کمک می‌کنند، اما این تنها باعث می‌شود که تسلط به طور فزاینده‌ای نامتعادل شود.»