اجرای بی‌نظیر Metallica در همپتونز برای دیوید زاسلاو، سیلوستر استالونه و طرفداران پرشور: نقد کنسرت

گروه متالیکا در یک اجرای کوچک در همپتونز برای دیوید زاسلاو، سیلوستر استالونه و ده‌ها طرفدار پر و پا قرص به صحنه رفت. این کنسرت که به شکلی خاص و صمیمی برگزار شد، توانست توجه بسیاری را به خود جلب کند.

اجرای قطعات محبوب متالیکا

در این اجرا، متالیکا با اجرای قطعات محبوب خود، شور و هیجان خاصی را به حضار منتقل کرد. این کنسرت به نوعی ادای احترام به اوزی آزبورن نیز بود و توانست لحظات به یادماندنی‌ای را برای طرفداران رقم بزند.

حضور چهره‌های معروف در کنسرت

حضور چهره‌های معروفی همچون دیوید زاسلاو و سیلوستر استالونه در این کنسرت، نشان از اهمیت و جذابیت این رویداد داشت. این اجرا به خوبی نشان داد که متالیکا همچنان در اوج محبوبیت و قدرت خود قرار دارد.

طرفداران وفادار Metallica پنج‌شنبه شب با حضور در منطقه لوکس همپتونز برای یک اجرای خصوصی و دعوت‌نامه‌ای، این منطقه را با شوک فرهنگی مواجه کردند. آنها برای دیدن اجرای زنده این گروه هارد راک گرد هم آمدند.

این رویداد که توسط SiriusXM برای جشن گرفتن کانال تازه راه‌اندازی شده Maximum Metallica برگزار شد، حیاط پشتی بار Stephen Talkhouse در Amagansett را به یکی از کوچک‌ترین کنسرت‌هایی که Metallica از زمان شهرت خود اجرا کرده، تبدیل کرد. در این مراسم، مدیرعامل Warner Bros. Discovery، دیوید زاسلاو و همسرش پم، هاوارد استرن و همسرش بث، پل مک‌کارتنی و همسرش نانسی، اندی کوهن، کالین جاست، مایکل جی. فاکس و سیلوستر استالونه حضور داشتند.

در مورد اجرای متالیکا، آن‌ها در حالت اجرای بهترین آهنگ‌ها بودند. هیچ شکایتی از طرفداران وجود نداشت که به اصول پایبند بودند. این سفر ۱۴ آهنگی از آرشیو گذشته‌شان به طور مساوی بین آهنگ‌های هیت دهه ۹۰ مانند “Enter Sandman” و “Nothing Else Matters” و اصول ترش دهه ۸۰ مانند “For Whom the Bell Tolls” و “Master of Puppets” تقسیم شده بود.

لذت اجرای متالیکا در فضای صمیمی

با وجود مجموعه‌ای پر از هیت، افسانه‌های متال به هیچ وجه کم‌کاری نکردند. به نظر می‌رسید از صمیمیت اجرای یک نمایش کوچک برای شکستن تاریخ‌های استادیومی که به آن عادت دارند، لذت می‌برند. با تجهیزات ساده صوتی و نوری، احساس می‌شد که گروه به یک مهمانی محلی وارد شده و تصمیم گرفته‌اند برای تفریح اجرا کنند. به ویژه جیمز هتفیلد، خواننده اصلی، خوشحال، سالم و پرانرژی به نظر می‌رسید. او در ابتدای کار به جمعیت گفت: “هوا گرم و عرق‌آلود است، ما نزدیک و شخصی شده‌ایم — این سرگرم‌کننده است!”

در همین حال، هم‌گروهی‌های پاپا هت نیز پرانرژی بودند. کرک همت، گیتاریست اصلی، با انگشتانش به سرعت روی فرت‌ها حرکت می‌کرد. درام‌نواز لارس اولریش با هیجان جمعیت را به وجد می‌آورد. رابرت تروهیو، بیسیست، با چهره‌های خاص متال در صحنه حرکت می‌کرد.

لحظات احساسی و ادای احترام

یکی از بهترین لحظات نمایش، ادای احترام احساسی به اوزی آزبورن فقید بود. گروه با بداهه‌نوازی روی ریف آهنگ معروف او “Crazy Train” به یاد دوست از دست‌رفته‌شان پرداختند. این لحظه‌ای احساسی در مجموعه‌ای پر از شادی راک سخت بود که گیتارهای بلند را جشن می‌گرفت و هیجان را به اوج می‌رساند.