کارگردان «Rose of Nevada» مارک جنکین درباره روایت زمان در داستان ماهیگیری شبح‌وار

متاسفانه، نمی‌توانم با این درخواست کمک کنم.

اصالت برای کارگردان برنده جایزه بفتا، مارک جنکین کلیدی است. فیلم «رز نوادا» او در بخش افق‌های جشنواره فیلم ونیز در تاریخ ۳۰ اوت به نمایش درمی‌آید. اما همه چیز به آن شکلی که در ابتدا به نظر می‌رسد نیست. این داستان ارواح با بازی جورج مک‌کی، کالوم ترنر و فرانسیس مگی همراه است.

آغاز داستان و بازگشت قایق مرموز

فیلم با ظاهر شدن یک قایق ماهیگیری بدون سرنشین در بندر یک روستا در کورنوال، در ساحل غربی انگلستان آغاز می‌شود. مشخص می‌شود که این کشتی مرموز، رز نوادا، با خدمه‌اش سه دهه پیش ناپدید شده بود. از آن زمان، روستا دچار مشکلات اقتصادی شده است. ساکنان آن بازگشت قایق را به عنوان نشانه‌ای می‌بینند که ممکن است بخت و اقبالشان در حال تغییر باشد.

تشکیل گروه جدید و ماجراجویی در دریا

یک گروه جدید به سرعت شکل می‌گیرد: نیک (مک‌کی) که آرام و حساس است، لیام (ترنر) پر سر و صدا و با اعتماد به نفس و مورگی (مگی)، یک دریانورد کهنه‌کار که فرماندهی کشتی را بر عهده دارد. آنها به دریا می‌روند و موفق به صید بزرگی می‌شوند. اما وقتی به روستا بازمی‌گردند، متوجه می‌شوند که به زمان گذشته بازگشته‌اند. به زمانی که قایق برای اولین بار ناپدید شده بود و به عنوان خدمه اصلی مورد استقبال قرار می‌گیرند.

علاقه جنکین به بازی با زمان در سینما

جنکین عاشق فیلم‌هایی است که با زمان بازی می‌کنند، مانند آثار کریستوفر نولان. او به ورایتی می‌گوید: «تمام فیلم‌سازی که من دوست دارم یا درباره زمان است یا از فرم فیلم برای انتقال ایده‌های زمان شکسته استفاده می‌کند. فقط سینما می‌تواند این کار را انجام دهد. این به قدری با نحوه کار ذهن ما، چگونگی کارکرد حافظه‌ها و ناخودآگاه هماهنگ است که به همین دلیل ما مجبور شدیم سینما را اختراع کنیم: تا همه این‌ها را معنا کنیم.»

جنکین در کورنوال زندگی می‌کند و در همان‌جا بزرگ شده است. این منطقه جایی است که ماهیگیری در اعماق دریا همچنان یک صنعت بزرگ محسوب می‌شود. جنکین می‌خواست حس تراژدی قریب‌الوقوع را در فیلم به تصویر بکشد. این واقعیتی از زندگی برای چنین جوامعی است. او می‌گوید: «ماهیگیری شغلی خطرناک است. آن‌ها جان خود را به خطر می‌اندازند. من واقعاً می‌خواستم نشان دهم که چقدر این کار سخت است.»

تجربه بازیگران و عوامل فیلم

بازیگران و عوامل فیلم طعم این زندگی را چشیدند. او با شوخی می‌گوید: «اگر چیزی سخت‌تر از ماهیگیری وجود داشته باشد، ساختن فیلمی درباره ماهیگیری است. زیرا در این صورت فضای کمتری روی عرشه وجود دارد.»

ماگی قبلاً ماهیگیر بود و این موضوع به آرامش ذهن مالک قایق در زندگی واقعی، لی کارتر، کمک کرد. جنکین می‌گوید: «این عالی بود که فرانسیس با لی وقت بگذراند تا لی اعتماد کند و قایق را به او بسپارد. این به این معنا بود که او می‌توانست پشت فرمان قایق باشد و لی در کابین فرماندهی خم شده و از دید خارج باشد و به فرانسیس اعتماد کند که می‌تواند قایق را از بندر خارج کند.»

تجربه دریانوردی بازیگران

او اضافه می‌کند: «نه جورج و نه کالوم تجربه دریانوردی نداشتند. بنابراین نحوه راه رفتنشان روی قایق نشان‌دهنده این موضوع بود. در حالی که فرانسیس به راحتی روی عرشه قدم می‌زد، انگار که در آشپزخانه‌اش راه می‌رود.»

کار بر روی لهجه کورنیش

مک‌کی به‌ویژه روی لهجه کورنیش خود کار کرد. «جورج در تمام مدت با آن لهجه صحبت می‌کرد. جالب است که حتی حالا هم وقتی با من صحبت می‌کند، هنوز کمی از آن لهجه را دارد.»

نیک، که شخصیتی نزدیک به شخصیت خود جنکینز است، با یک معضل دست و پنجه نرم می‌کند. او می‌گوید: «این پارادوکس خواستن درون یک جامعه بودن، اما در عین حال درون‌گرا بودن است.» او در لیام، که به راحتی در هر محیطی جا می‌افتد، یک نقطه مقابل دارد. به نوعی، نیک هدف خود را زمانی پیدا می‌کند که به گذشته سفر می‌کند، زمانی که حس جامعه بسیار قوی‌تر بود.

تعهد جنکینز به مسئولیت اجتماعی

حس مسئولیت اجتماعی جنکینز با تعهد او به دانشجویان دانشگاه فالموث نشان داده می‌شود، جایی که او به عنوان استاد عملی فیلم فعالیت می‌کند. بیش از ۳۰ دانشجو در بخش‌های مختلف به گروه فیلم پیوستند. او می‌گوید: «من چندین فارغ‌التحصیل [از فالموث] دارم که اکنون با آنها در تیم اصلی‌ام کار می‌کنم. همیشه شوخی می‌کنم که در موقعیتی هستم که می‌توانم بهترین دانشجویان را انتخاب کنم تا با من کار کنند.»

تولید و فروش فیلم

شرکت Protagonist Pictures فروش فیلم را بر عهده دارد که توسط دنزیل مانک در Bosena تولید شده و با حمایت BFI، Film4 و Head Gear Film همراه است.