تئودور پلرین، بازیگر فیلم «Lurker»، در طول فیلمبرداری از نقش ترسناک خود با کابوس‌های مداوم دست و پنجه نرم می‌کرد. او در مصاحبه‌ای اظهار داشت که این نقش چنان بر او تأثیر گذاشته بود که شب‌ها خواب‌های وحشتناکی می‌دید.

«Lurker» یک تریلر آرام و پر از تنش است که در دل ناراحتی‌ها جریان دارد. تئودور پلرین در نقش متیو ظاهر می‌شود، جوانی آرام و زیرک که با مهارت خود را به حلقه داخلی یک ستاره پاپ در حال ظهور به نام الیور (آرچی مادکوه) وارد می‌کند. متیو با ترکیبی از جستجوهای اینترنتی، سلیقه بی‌نظیر و تمایل به انجام هر کاری که لازم باشد، به سرعت به مشاور خلاق و احساسی الیور تبدیل می‌شود — حتی در حالی که اطرافیان خواننده به طور فزاینده‌ای به او به چشم یک فرد جعلی نگاه می‌کنند.

پلرین که از ایفای نقش‌هایی که احساسات واقعی را پنهان می‌کنند لذت می‌برد، به مکان‌های تاریکی در صفحه نمایش رفت. این تجربه در حین فیلمبرداری پروژه، او را تا خانه دنبال کرد.

«این‌طور نیست که وقتی بعد از فیلمبرداری به خانه می‌روم، همچنان در نقش شخصیت بمانم»، او می‌گوید. «بیشتر این است که همچنان به چیزهایی که در فیلم هستند توجه و آگاهی دارم. این فیلمبرداری برای من سخت بود زیرا همیشه روابط بسیار دشواری وجود داشت. همیشه تلاش برای زنده ماندن در روابط یا پیدا کردن راهی برای دور زدن یا بالاتر رفتن از آنها بود. بعد از فیلمبرداری برای یک ماه احساس بدی داشتم. همیشه کابوس می‌دیدم. واقعاً از آن متنفر بودم. اما عالی بود! همه عالی بودند، خیلی سرگرم‌کننده و دوست‌داشتنی و باحال. فقط برای من سالم نبود.»

اگرچه این بازیگر ۲۸ ساله در فیلم‌های تحریک‌آمیز زیادی از جمله “هرگز به ندرت گاهی همیشه” در سال ۲۰۲۰ و “بو می‌ترسد” در سال ۲۰۲۳ ظاهر شده است، اما “لرکر” احتمالاً گسترده‌ترین نمایش او خواهد بود. این فیلم پس از خریداری و اکران سینمایی توسط مابی، از جمعه به نمایش درمی‌آید.

زمانی که الکس راسل، نویسنده و کارگردان “لرکر”، اوایل امسال قبل از نمایش فیلم در جشنواره فیلم برلین با ورایتی صحبت کرد، به شدت از “انسانیت” در اجرای پلرین تمجید کرد.

راسل گفت: «او بسیار بیانگر است و می‌توانید احساسات و افکارش را در چهره‌اش ببینید، اما همچنان یک راز باقی می‌ماند.» او افزود: «می‌توانید ببینید که او در حال محاسبه است، اما واقعاً نمی‌دانید قدم بعدی‌اش چیست، و این یکی از جذابیت‌های بزرگ این فیلم است.»

پلرین می‌گوید که به تصویر کشیدن مسیر پرپیچ و خم صعود اجتماعی بر روی پرده سینما به عنوان یک بازیگر، چالشی بزرگ و هیجان‌انگیز بود.

او می‌گوید: «اینکه همیشه در این دینامیک‌ها باشی واقعاً دشوار است. همیشه در آن بودن ترسناک است. هیچ فضایی وجود ندارد که او در آن احساس امنیت کند. او همیشه باید به آنچه در مقابلش است واکنش نشان دهد و راهی پیدا کند تا در پایان صحنه به جایی برسد که جایگاهش را از دست ندهد یا بتواند پیشرفت کند. او همیشه به نوعی با زندگی‌اش بازی می‌کند.»

با وجود نقش‌های کوچکتر در فیلم‌های آمریکایی، این بازیگر اهل کبک مهارت‌های خود را در نقش‌های پیچیده‌ای تقویت کرده که در کانادا مورد تحسین منتقدان قرار گرفته است. همکاری او با کارگردان سوفی دوپویس به تنهایی جوایزی را برای سه همکاری سینمایی‌شان به ارمغان آورده است: فیلم جنایی «خانواده اول (Chien de garde)» در سال ۲۰۱۸ که برای آن جایزه بهترین بازیگر مرد در جوایز صفحه نمایش کانادا را کسب کرد؛ درام انفجار معدن «زیرزمینی» در سال ۲۰۲۰ که برای آن جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در جوایز پریس آیریس کبک را به دست آورد؛ و درام درگ «سولو» در سال ۲۰۲۳ که برای آن جایزه بهترین بازیگر مرد در پریس آیریس را کسب کرد.

پلرین به عنوان انگیزه اصلی خود برای انتخاب نقش‌ها، به نوشتار هوشمندانه اشاره می‌کند.

او می‌گوید: «تنها چیزی که واقعاً برایم اهمیت دارد وقتی با یک فیلم همراه می‌شوم، این است که عاشق نوشتار و فیلمنامه شوم. اگر نوشتار عالی باشد، انجام کاری که احساس می‌کنید در دستان خوبی هستید، بسیار هیجان‌انگیز است. یا وقتی روی چیزی کار می‌کنید، آن را می‌خوانید و دوباره می‌خوانید و هر بار بیشتر از چیزهایی که به شما احساسی خاص می‌دادند، می‌بینید. شما می‌گویید، ‘آه، این دلیلش است… این‌ها مکانیزم‌ها هستند’ و همه چیز به همان چیز پاسخ می‌دهد.»

پلرین که به یاد می‌آورد اولین بار که فیلمنامه «Lurker» را خوانده بود و فکر می‌کرد که «هیجان‌انگیز و سرگرم‌کننده و خنده‌دار و ترسناک» است، می‌داند که تماشاگران تا آخرین فریم‌ها تحت تأثیر تعامل متیو و الیور خواهند بود و سالن سینما را با بحث درباره قهرمانان و شروران واقعی داستان ترک خواهند کرد.

«متیو یاد می‌گیرد که طبق قوانینی که الیور تعیین کرده، بازی کند»، پلرین می‌گوید. «این همان روشی است که او مردم را دستکاری می‌کند، روشی که افراد را به دور خود جمع می‌کند و اعتبار می‌یابد. این‌ها دینامیک‌های بسیار خشونت‌آمیز و مشروطی هستند که در اطراف الیور وجود دارند و متیو با او در تماس است و سپس طبق کتاب او بازی می‌کند. در مقطعی، او می‌بیند که همه فقط برای نزدیک شدن به آن شخص کار می‌کنند و حتی الیور هم به روش خودش کار می‌کند تا سیستم را فعال و پشتیبان خود نگه دارد. همه در حال بازی هستند، همه در حال فریب دادن هستند و متیو بدترین نیست. فقط، همان‌طور که او می‌گوید، او بهتر از آن‌هاست یا مایل است که بیشتر پیش برود.»