نقشه جسورانه الی راث برای احیای هالیوود: فیلم‌های ترسناک مستقیم به سینماها

الی راث، کارگردان برجسته فیلم‌های ترسناک، برنامه‌ای جسورانه برای احیای هالیوود در سر دارد. او تصمیم گرفته است به طور مستقیم با صاحبان سینماها وارد مذاکره شود و فیلم‌هایی را به نمایش بگذارد که حتی خودش را نیز به وحشت می‌اندازند. این رویکرد نوین می‌تواند صنعت فیلم‌سازی را دگرگون کند و تجربه‌ای نوین و هیجان‌انگیز برای تماشاگران به ارمغان بیاورد.

الی راث دهه‌ها در صنعت سرگرمی فعالیت داشته است، اما همچنان به دنبال هیجان تعریف کردن فیلم جدیدی است که به دوستان مدرسه‌اش نشان داده است.

این ذهنیت پشتوانه شرکت جدید فیلم ترسناک الی راث به نام بخش ترسناک است. اوایل امسال، این سازمان زمانی که راث به طرفداران عادی فرصتی برای سرمایه‌گذاری داد، خبرساز شد. نزدیک به ۲۵۰۰ نفر در دوره راه‌اندازی ماه مارس به این پروژه پیوستند و از ۱۰۰ تا ۱ میلیون دلار تعهد کردند.

اگرچه تاکنون چندین اعلامیه درباره برنامه‌های بخش وحشت منتشر شده است — از جمله تأمین مالی فیلم بعدی راث، «Ice Cream Man» — اما اولین پروژه آن آماده اکران در سینماها است. عنوان اولین خرید بخش وحشت، «Jimmy & Stiggs» بود، فیلمی بی‌رحمانه و دیوانه‌وار درباره بیگانگان که توسط جو بگوس نوشته و کارگردانی شده و جمعه گذشته در حدود ۸۰۰ پرده به نمایش درآمد. در حالی که بگوس با فیلم‌هایی مانند «VFW» در سال ۲۰۱۹ و «Christmas Bloody Christmas» در سال ۲۰۲۲ در جامعه وحشت مستقل برای خود نامی دست و پا کرده است، «Jimmy & Stiggs» یک موجود کاملاً متفاوت است.

«تی وست با من تماس گرفت و گفت: ‘فیلم جو را دیده‌ای؟’» راث می‌گوید. «او گفت: ‘او یک فیلم قدیمی به سبک اولیه پیتر جکسون ساخته است. آن را روی فیلم ضبط کرده، همه جلوه‌های عملی است و کاملاً دیوانه‌کننده است و ممکن است برای شرکت شما مناسب باشد.’ من حتی به انتشار فیلم‌های دیگران فکر نکرده بودم — ما قرار بود فیلم‌های خودمان را توزیع کنیم.»

با این حال، «جیمی و استیگز» همان احساسی را به راث داد که از کودکی به دنبال آن بود.

بنابراین راث با تیم در Iconic Events تماس گرفت تا فیلم‌های ترسناک شدید را به سینماها بیاورد و شرکا در ماه آوریل به CinemaCon رفتند به امید صحبت با صاحبان سینما. خوشبختانه، او توانست مجموعه‌ای از جلسات را ترتیب دهد.

«آنچه واقعاً مرا شگفت‌زده کرد این بود که می‌توانستم بنشینم و با صاحبان سینما گفتگو کنم»، راث می‌گوید. «آن‌ها برای من در CinemaCon جلساتی ترتیب دادند و من یک روز کامل از ساعت ۷ صبح به بعد، با هر زنجیره سینمایی ملاقات کردم. آن‌ها گفتند، ‘ما این را دوست داریم. قطعاً این کار را انجام خواهیم داد اگر روی آن نوشته شده باشد “الی راث ارائه می‌دهد.” ما آن را در سینماهای چندگانه خود قرار خواهیم داد.’ ما درباره AMC، سینمارک، مارکوس، IPic، آلامو و همه آن‌ها صحبت می‌کنیم.»

روث می‌گوید که او همچنین مشتاق بود با سینماها همکاری کند تا امتیازات ویژه‌ای برای تشویق تماشاگران فیلم ایجاد کند و صاحبان سینماها را نیز خاص و ویژه احساس کند. برای جلب نظر صاحبان، روث بر تجربه‌ای که ابتدا در سینماها ارائه می‌شود و فیلم‌ها را پس از تنها ۱۸ روز به VOD نمی‌برد، تأکید کرد. او همچنین پیام‌های سفارشی برای زنجیره‌ها و سینماهای مختلف و پیام‌های غیرانگلیسی را نیز شامل کرد. برای طرفداران، امکانات ویژه‌ای وجود دارد. «جیمی و استیگز» شامل تریلرهای جعلی از روث (مانند کلیپ «شکرگزاری» او از فیلم «گرایندهاوس» در سال ۲۰۰۷) و همچنین یک مستند کوتاه پس از نمایش که در آپارتمان بگوس فیلمبرداری شده است، می‌باشد.

«من در حال ترکیب نقش‌های توزیع‌کننده، کارگردان، ارائه‌دهنده و حضور در مقابل دوربین بودم»، راث می‌گوید. «فهمیدم چقدر مهم است که با زنجیره‌های سینمایی صحبت کنیم تا نشان دهیم چقدر به کسب‌وکارشان اهمیت می‌دهیم. می‌دانم که فیلمسازان به واسطه ساخت فیلم‌ها اهمیت می‌دهند، اما اگر بازیگر، کارگردان یا تهیه‌کننده هستید و می‌خواهید به شما توجه ویژه‌ای شود، بهتر است با آن‌ها بنشینید و گفتگو کنید. من این روابط را نداشتم، اما نمی‌توانستیم باور کنیم که چقدر افراد مشتاق بودند با من بنشینند. ‘این‌ها همه فیلم‌هایی هستند که می‌خواهم بسازم.’ و سپس گفتند، ‘این فوق‌العاده است. اگر این فیلم‌ها را به ما بدهید، به شما توجه ویژه‌ای خواهیم کرد.’ من با سینماها زندگی می‌کنم و می‌میرم — امیدوارم زندگی کنم — و مردم بیرون می‌آیند و شما را می‌بینند. ما برای روز دیگری می‌جنگیم.»

فراتر از موفقیت در گیشه، راث به دنبال حمایت از حرفه‌های فیلمسازان جوان و بلندپرواز است. او به پوستر فیلم ۲۰۰۶ خود “Hostel” اشاره می‌کند — که در بالای آن نوشته شده بود “Quentin Tarantino Presents” — و آن را نقطه عطفی مهم در حرفه‌اش می‌داند.

“وقتی کوانتین نامش را روی ‘Hostel’ گذاشت، مثل این بود که محبوب‌ترین بچه مدرسه بگوید، ‘هی، می‌خواهی با ماشین من بیایی؟’ و شما ناگهان در صندلی جلو هستید،” راث می‌گوید. “همه با شما مهربان می‌شوند چون ناگهان مهر تأیید از خفن‌ترین بچه مدرسه دارید. فوق‌العاده است که در موقعیتی باشید که بتوانید این کار را برای نسل بعدی انجام دهید. من می‌خواهم فیلم‌های بیشتری از این افراد ببینم، بنابراین به همان اندازه که می‌خواهم موفق شوند، می‌خواهم در موقعیتی باشند که بتوانند بیشتر بسازند.”