مصاحبه استفن کولبرت با کامالا هریس: نمادهای مقاومت در نهادهای چالش‌زده

برای اعلام اینکه او برای هیچ سمت عمومی – از جمله فرمانداری کالیفرنیا، که قبلاً از نامزدی آن انصراف داده بود – نامزد نخواهد شد، کامالا هریس مکان مناسبی را انتخاب کرد. معاون سابق رئیس‌جمهور اولین مصاحبه تلویزیونی بزرگ خود را پس از شکست در انتخابات ریاست‌جمهوری سال گذشته با استیون کولبرت انجام داد.

هریس و کولبرت هر دو در حال ترک موقعیت‌های برجسته خود هستند، نه کاملاً به انتخاب خودشان. هر دو از نهادهایی که زمانی پایدار به نظر می‌رسیدند و اکنون در حال فروپاشی هستند، جدا می‌شوند. سیاستمدار و سرگرم‌کننده هر دو به تنهایی موفق خواهند بود، امری که به سختی می‌توان آن را انکار کرد، زیرا هریس بخش عمده‌ای از گفتگو را به تبلیغ خاطرات آینده‌اش اختصاص داد، نه به هشدار درباره بی‌عدالتی. این سیستم‌ها که آنها نماینده‌شان هستند، شایسته نگرانی ما هستند.

کولبرت، البته، میزبان برنامه «The Late Show» است، برنامه‌ای که CBS از سال ۱۹۹۳ پخش کرده و قصد دارد آن را متوقف کند.

سال آینده، به دلیل زیان‌های مالی برنامه، اما کلبرت، مانند هریس، می‌تواند به دونالد ترامپ که دوباره به صحنه بازگشته است، به عنوان عاملی در اخراج آهسته‌اش اشاره کند. شرکت مادر شبکه، پارامونت گلوبال، در حال ادغام است که نیاز به تأیید فدرال دارد و این امر باعث شده است که کلبرت در چشم برخی از منتقدان کنگره به عنوان قربانی به نظر برسد. پارامونت قبلاً موافقت کرده بود که به ترامپ غرامت بپردازد به خاطر مصاحبه قبلی هریس در برنامه “۶۰ دقیقه” — توافقی که کلبرت به صراحت آن را “رشوه” نامید، اندکی قبل از لغو برنامه‌اش. کلبرت هرگز این شباهت‌ها را در گفتگویش با هریس برجسته نکرد، اگرچه برای بینندگانی که حتی کمترین زمینه را داشتند، نادیده گرفتن آن‌ها غیرممکن بود.

با تصمیم قبلی برای عدم جایگزینی برنامه تیلور تاملینسون “After Midnight”، خروج کولبرت باعث می‌شود که CBS بدون هیچ برنامه‌ای در شب‌های دیرهنگام باقی بماند و شبکه‌های دیگر با چالشی برای پیروی از برنامه‌های مشابه مانند “The Tonight Show” شبکه NBC یا “Jimmy Kimmel Live!” شبکه ABC روبرو شوند. شب‌های دیرهنگام به عنوان یک ژانر — به عنوان یک حالت کامل از تبلیغات، تحلیل‌گری و نمایش — در خطر وجودی قرار دارد. دولت ایالات متحده بسیار بزرگ‌تر، قدیمی‌تر و به طور نظری، پایدارتر از این بخش کوچک از صنعت سرگرمی است. اما همچنین با خطرات بیشتری مواجه است و با حملات اخیر به جدایی قوا، ظرفیت دولت و آزادی‌های مدنی مانند آزادی بیان، آینده دموکراسی به همان اندازه در شک و تردید قرار دارد.

کولبرت در طول برنامه حضوری گرم و دوستانه داشت. او از امهوف سوالاتی پرسید و عملکرد او در مناظره را تحسین کرد و از هریس دعوت کرد تا بگوید “من به تو گفتم.” هرچند با پایان یافتن “نمایش دیرهنگام” ممکن است برخی چیزها از دست برود، اما این برنامه محلی برای مواجهه‌های انتقادی و سخت‌گیرانه با شخصیت‌های استقرار نخواهد بود. همان‌طور که کولبرت به مرحله بعدی خود می‌نگرد، فرصت‌های زیادی پیش روی اوست. شاید او یک قرارداد کتاب (بدون شک بسیار سودآور) برای بازتاب کارنامه‌اش دریافت کند. شاید او بالاخره یک جایزه امی برنده شود.